كردن : بىچيز نمودن و درويش ساختن و محتاج كردن .
فقيران
(
faqir n
) پ . ج . فقير : گدايان .
فقيرانه
(
faqir ne
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - درويشانه . و حقيرانه . و بطور درويشى .
فقيرة
(
faqirat
) ص . ع . زن فقير . ج :
فقائر و فقراء .
فقيرى
(
faqiri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درويشى و مفلسى . و گدائى . و تنگدستى و فقر . و فروتنى .
فقيص
(
faqis
) ا . ع . آهن پارهاى در افزار كشاورزى شبيه بحلقه .
فقيصة
(
faqisat
) ص . ع . تخم مرغ شكسته و كفاينده .
فقيع
(
faqi '
) ا . ع . سرخى . و پليدى .
فقيع
(
faqi '
) ص . ع . رجل فقيع :
مرد سرخ فام . و انه لفقيع : او پليد است .
فقيع
(
feqqi '
) ا . ع . كبوتر سپيد .
فقيع
(
feqqi '
) ص . ع . سخت سپيد .
فقيه
(
faqih
) ص . ع . دانا . و دريابنده .
و داناى علم دين . ج : فقهاء . و فحل فقيه :
گشن ماهر و زيرك در گشنى كردن .
فقيه
(
faqih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دانشمند در علم دين و شريعت .
فقيهة
(
faqihat
) ص . ع . مؤنث فقيه .
ج : فقائه و فقهاء .
فك
(
fakk
) ا . ع . يكى از دولحى و دو زنخ . ج : فكوك . و اندك شكستگى دست .
فك
(
fakk
) م . ع . فككت العظم فكا ( از باب نصر ) : جدا كردم آن استخوان را از مفصل ، و هر دو چيز مشتبك را كه از هم جدا كنى فقد فككتهما . و فككت الصبى : ريختم دوا را در دهان آن كودك . و فك الرهن فكا و فكوكا : رهانيد و بيرون آورد كروى را . و فك الرقبة : آزاد كردن آن بنده را .
و فك اليد : گشاد دست را از آنچه در آن بود . و يق للشيخ الكبير : قد فك و فرج يعنى پير و خرف شد . و فك الاسير فكا و فكاكا و فكاكا : آزاد كرد و رها نمود بندى و اسير را .
فك
(
fak
) و (
fakk
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - از هم جدا كردگى . و رهائى و آزاد كردگى . و هر يك از دو استخوان زفرود و زنخ . و فك اسفل : زنخ زيرين و ناك پائين كه چك و منه نيز گويند . و فك اعلا :
زنخ بالائين . و فك رهن كردن :
گروى از گرو درآوردن . و رها كردن گروى .
فكاك
(
fak k
) و (
fek k
) م . ع . فك فكا و فكاكا و فكاكا . مر . فك (
fakk
) .
فكاك
(
fak k
) و (
fek k
) ا . ع . آزادى و رهائى و خلاصى اسير و بندى . و فكاك الرهن : آنچه گروى را بدان از گرو بيرون آورند .
فكاك
(
fek k
) ع . ج . فاك (
f kk
) .
فكان
(
fakk ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : محل تلاقى دو گنج دهان از درون رخسار . يق :
مقتل الرجل بين فكيه .
فكانه
(
fak ne
) ا . پ . بچهء سقط شده خواه از انسان و يا حيوان ديگر . و بچهء در شكم مادر مرده .
فكاه
(
fek h
) م . ع . مفاكهة و با كسى لاغ و ظرافت نمودن و خوش منشى كردن .
المثل : لا تفاكه امة و لا تبل على اكمة يعنى نه با كنيزك مزاح و خوش طبعى كن و نه بر بالاى بلندى بول كن .
فكاهة
(
fak hat
) م . ع . فكه الرجل فكها و فكاهة ( از باب سمع ) : خوش طبع و خوش منش گرديد آن مرد و سخنگوى خنده زنان شد با ياران خود . و فكه فلان من فلان : بشگفت آمد فلان از به همان .
فكاهة
(
fok hat
) ا . ع . خوش منشى و خوش طبعى و لاغ و ظرافت و مزاح .
فكة
(
fakkat
) ا . ع . گولى . و سستى و ناتوانى . و الفكة : ستارگان گرد آمدهء سپس سماك رامح كه كودكان تازى آنها را قصعة .
المساكين نامند .
فكة
(
fakkat
) م . ع . فك فلان فكة ( از باب سمع و كرم ) : گول و احمق گرديد فلان و سست و ناتوان شد .
فكر
(
fakr
) م . ع . فكر فى الامر فكرا ( از باب نصر و ضرب ) : انديشيد در آن كار .
فكر
(
fakr
) و (
fekr
) ا . ع . انديشه .
ج : افكار . و حاجت . يق : ما لى فيه فكر :
نيست مرا در آن حاجتى ، و در اين معنى اخير فتح افصح است .
فكر
(
fekr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انديشه . و خيال و سنباد و نيرنود . و فكر باطل و يا فكر بيهوده : گمان و خيال باطل و بيهوده . و فكر كردن : انديشيدن و انديشه كردن و نگريستن و تأمل كردن و غور كردن . و دريافتن و دريافت كردن . و بىفكر : بىانديشه و غافل و بىپروا و بىخيال و بىتأمل .
فكر
(
fekar
) ع . ج . فكرة (
fekrat -
) .
فكرة
(
fekrat
) ا . ع . انديشه . ج : فكر (
fekar
) .
فكرت
(
fekrat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انديشه . و خيال . و تأمل . و تصور و گمان .
فكرمند
(
fekr - mand
) ص . پ . انديشه ناك و متفكر و متأمل . و اندوهگين و غمگين و و ملول و حزين .
فكرى
(
fekr
) ا . ع . انديشه و فكر .
فكرى
(
fekri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى -