كار كردن و عمل كردن . و كوشش نمودن و سعى كردن . و فعل كردن مسهل :
كار كردن و تقاضا كردن و فرستادن ببيت الخلا .
و فعل ناسزا : كردار نالايق كه شايسته و سزاوار نباشد . و بالفعل : الان و همين حالا و فى الحال و عجالة . و بالفعل و القوه :
چه حالا و چه وقت ديگر . و قول و فعل :
گفتار و كردار .
فعل
(
fo'ol
) ع . ج . فعال .
فعلا
(
fe'lan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - حالا و اكنون . و فى الواقع و فى الحقيقه .
و مخصوصا .
فعلا و قولا
(
fe'lan - va - qavlan
) م .
ف . پ . - مأخوذ از تازى - هم در كردار و هم در گفتار .
فعلة
(
fa'lat
) ا . ع . يك دفعه كار .
فعلة
(
fe'lat
) ا . ع . نوع كار . و هيئت كار .
فعلة
(
fa'alat
) ا . ع . عملهء گل كش و چاهكن و جز آن . و ج . فاعل .
فعلة
(
fa'elat
) ا . ع . خوى و عادت .
يق : كانت منه فعلة حسنة او قبيحة .
فعلگى
(
fa'lagi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مزدورى و كارگرى و عملهگرى . و كار گرى بدون مزد و اجرت . و زحمت بيحاصل و رايگان . و شغل و پيشهء فعله و عمله .
فعله
(
fa'le
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مزدور و كارگر و عمله . و عملهء گل كش و جز آن .
فعلى
(
fe'li
) ص . پ . منسوب بفعل .
فعم
(
fa'm
) ص . ع . ساعد فعم : ساعد پر و آگنده . و اناء فعم : كذلك .
فعم
(
fa'm
) ا . ع . نام درختى . و گل سرخ .
فعم
(
fa'm
) م . ع . فعمت الاناء فعما ( از باب نصر ) : پر كردم آن خنور را .
و فعم المسك البيت فعما ( از باب سمع و فتح ) : پر كرد بوى مشك آن خانه را و خوشبوى كرد آن را . و فعم فلانا : در غضب آورد فلان را . و پر كرد مشام فلان را از بوى .
فعمة
(
fa'mat
) ص . ع . امراة فعمة : زن معتدل خلقت آگنده ساق .
فعمل
(
fa'mal
) ص . ع . ساعد فعمل : ساعد پر و آگنده . و كذا : اناء فعمل .
فعول
(
fa'ul
) ص . ع . پردازنده . و كننده .
و سازنده .
فعومة
(
fo'umat
) م . ع . فعم فعامة و فعومة . مر . فعامة (
fa ' mat
) .
فغ
(
faq
) و (
foq
) ا . پ . معشوق . و يار و دوست و مصاحب . و كسى كه بسيار وى را دوست دارند .
و جوان خوبروى و صاحب حسن خواه مرد باشد و يا زن . و بت و صنم . و مست .
فغ
(
faqq
) م . ع . فغتنى الرائحة فغا ( از باب نصر ) : پراكنده شد بوى خوش و دميد بر من .
فغا
(
faq
) ا . ع . دانهء تلخه كه از گندم دور نمايند . و كاه گندم . و هر چيز سيل آورد .
و غورهء تباه شدهء از خرما . و آفتى كه همچو غبار بر غورهء خرما نشيند و مانع از رسيدن آن گردد .
و ردى و هيچكاره از هر چيزى . و نفى كرده شدهء از شتران . و شير دوشهء چرمين . و كاسهء بزرگ .
و يك نوع كجى در دهان .
فغار
(
faq re
) ص . ع . طعنة فغار :
طعنهء در گذرنده و نافذ .
فغار
(
foq r
) و (
faqq r
) ا . ع . نام مردى .
فغافرة
(
faq farat
) ع . ج . فغفور .
فغاك
(
foq k
) ا . پ . ابله و نادان و بىوقوف و بىعقل . و خشوك و حرامزاده .
و كسى كه زن خود را بحريف ببرد . و زن جلبى بطور ميل و اراده .
فغام
(
feq m
) م . ع . فاغم المراة مفاغمة و فغاما : بوسيد آن زن را .
فغان
(
feq n
) و (
foq n
) پ . كلمهء تأسف يعنى آه و دريغا و دردا .
فغان
(
feq n
) و (
foq n
) ا . پ . ناله .
و فرياد . و ناله و زارى . و بانگ و شور و غوغا . و فرياد و فغان كردن :
ناله و زارى كردن . و بانگ برزدن .
فغان
(
foq n
) ا . پ . ج . فغ (
foq
) : بتها و صنمها . و معشوقها . و مىخوارگان و بادهپرستان .
فغة
(
faqqat
) ا . ع . پراكندگى و دميدگى بوى خوش .
فغر
(
faqr
) ا . ع . گل چون بشكفد . و هو واسع فغر الفم : فراخ و گشاد است شكفتگى او .
فغر
(
faqr
) م . ع . فغر الفم فغرا ( از باب فتح ) : گشاده شد دهان او . و فغرت الفم : گشودم دهان را ( لازم و متعدى ) و قيل : فغرفاه فغرا ( از باب فتح و نصر ) : گشاد دهان را . و فغرفوه :
گشاده شد دهان او .
فغر
(
foqar
) ع . ج . فغرة (
foqrat
) .
فغرة
(
faqrat
) ا . ع . الفغرة :
اول وقت طلوع ثريا . يق : ولد بالفغرة :
زائيده شد در اول وقت طلوع ثريا .
فغرة
(
foqrat
) ا . ع . دهانهء رودخانه .
ج : فغر (
foqar
) .
فغستان
(
foqest n
) ا . پ . بتكده و بتخانه . و حرمسراى پادشاهان . و مردمان خوبروى و صاحب حسن از مرد و زن .
فغستان
(
foqost n
) ا . پ . كنيزكان برگزيده و محبوب پادشاهان و امرا .