فصيد
(
fasid
) ص . ع . عرق فصيد :
رگ فصد شده .
فصيد
(
fasid
) ا . ع . خونى كه در روده كرده و بريان نموده مىخوردند و در جاهليت براى مهمان هم مىآوردند .
فصيدة
(
fasidat
) ا . ع . خرماى خمير كردهء با خون آميخته .
فصيص
(
fasis
) ا . ع . خستهء خرماى صاف و پاكيزه گوئى روغن ماليده .
فصيص
(
fasis
) م . ع . فص الجرح فصا و فصيصا ( از باب ضرب ) : تر شد و روان گرديد آن زخم . و فص كذا من كذا : بيرون كشيد و جدا كرد آن را از آن .
و فص الجندب : بانگ كرد ملخ . و فص الصبى : نرم گريست آن كودك . و ما فص فى يدى شيئ : بدستم چيزى نپايد و قرار نگيرد .
فصيط
(
fasit
) ا . ع . دمچهء خرما . و چيده شدهء از ناخن .
فصيل
(
fasil
) ا . پ . قسمى از لوبيا .
فصيل
(
fasil
) ا . ع . ديوار كوچك درون حصار و يا درون بارهء شهر . و بچهء از مادر جدا شده . ج : فصلان (
fesl n
) و فصلان (
fosl n
) و فصال . و نام چند نفر .
فصيلات
(
fosayl t
) ا . ع . علامات كوچكى به شكل ضمه كه در ميان كلمات گذارند و بفرانسه ويرگول گويند .
فصيلة
(
fasilat
) ا . ع . شتر بچهء ماده .
و پارهاى از گوشت ران . و پارهاى از اعضاى بدن . و گروه و خويشان و نزديكان شخص .
و جاءوا بفصيلتهم يعنى آمدند همه با هم .
فصيم
(
fasim
) ص . ع . فأس فصيم :
تبر ستبر .
فض
(
fazz
) ا . ع . گروه متفرق و پريشان .
فض
(
fazz
) م . ع . فض الختم فضا ( از باب نصر ) : شكست مهرنامه را و زايل كرد آن را . و فضل اللؤلؤة : سوراخ كرد آن مرواريد را . و فض البكارة : زايل كرد و ربود دوشيزگى را . و فض الله فاه :
بريزاند خداى دندانهاى او را و بشكند آنها را . و فض الشيئ : شكست آن چيز را و پراكنده كرد .
فضا
(
faz
) ا و ص . ع . دانهء مويز . و چيز آميخته . يق : طعام فضا : طعام مختلط .
و امرهم فضا بينهم يعنى اميرى بر ايشان نيست . و سهم فضا : يك تير . و بقيت فضا :
تنها ماندم . و نيز فضا : نام مردى .
فضا
(
fez
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميدان . و جاى فراخ و وسيع . و گشادى و فراخى هوا . و عرصه . و وسعت . و پيشگاه و صحن . و فضاى حياط : صحنسراى .
و فضاى واسع : جاى فراخ . و ميدان وسيع . و در فضاى خاطر : در وسعت خاطر .
فضاء
(
faz '
) ا . ع . گشادى و فراخى .
و زمين فراخ . ج : افضية . و نام موضعى در مدينه .
فضاء
(
faz '
) ص . ع . مكان فضاء :
مكان فراخ و وسيع .
فضاء
(
faz '
) م . ع . فضا المكان فضاء و فضوا ( از باب نصر ) : فراخ شد آن جاى . و فضا دراهمه : در كيسه نكرد درمهاى خود را .
فضاء
(
fez '
) ا . ع . آب روان بر روى زمين .
فضاح
(
fez h
) ا . ع . رسوائى و فضيحت .
فضاح
(
fazz h
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بسيار رسوا و كسى كه بآشكارى مرتكب كارهاى زشت و خلاف گردد . و رسواكننده .
فضاحة
(
faz hat
) و (
fez hat
) ا .
ع . رسوائى و فضيخت . ج : فضائح .
فضاحت
(
fez hat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رسوائى و بىآبروئى .
فضاحى
(
fazz hi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رسوائى .
فضاض
(
fez z
) ا . ع . فضاض الجبال : سنگهاى پراكندهء برهم ديگر فراهم آمدهء در كوه .
فضاض
(
fez z
) ع . ج . فضة (
fazzat
) و فضة (
fezzat
) .
فضاض
(
fez z
) و (
foz z
) ا . ع .
خرده ريزه كه از شكستن چيزى برآيد .
فضال
(
fez l
) ا . ع . مى و شراب .
فضال
(
fez l
) ا . ع . ج . فضلة .
فضال
(
fez l
) م . ع . مفاضلة و بر همديگر افزون آمدن و فزونى جستن و نبرد كردن در افزونى . و فاضلنى ففضلته : نبرد كرد مرا در فضيلت و افزونى پس افزون برآمدم بر آن .
فضال
(
fazz l
) ص . ع . رجل فضال :
مرد بسيار فضل و فزونى .
فضال
(
fazz l
) ا . ع . از اعلام است .
فضالات
(
foz l t
) ع . ج . فضالة (
foz lat
) .
فضالة
(
foz lat
) ا . ع . باقى و زائد ماندهء از چيزى . ج : فضالات .
فضاله
(
foz le
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بازماندهء از هر چيزى . و شاخههاى بىموقع . و برگهاى ريخته . و شاخههائى كه ميوهء آن را چيده باشند . و باصطلاح طب : آنچه پس از تغذيهء بدن از روده و مثانه و دماغ و جز آن خارج گردد . و فضالهء خوان : باز ماندهء از طعام ميهمانى . و خرده ريزههاى در سفره .
و فضاله چين : باغبان كه شاخههاى زيادتى را مىتراشد .