بيفگند او را بر زمين . و فطابها : تيز داد .
و فطا بسلحه : ريخ زد . و فطات القدر بزبدها : كف برآورد آن ديگ .
فطأة
(
fot'at
) ا . ع . فرورفتگى پشت و برآمدگى سينه .
فطار
(
fot r
) ص . ع . سيف فطار :
شمشيرى كه در آن كفتگى بود و نبرد چيزى را .
فطارى
(
fot riyy
) ا . ع . مرد بىخير و بىشر .
فطاطيس
(
fat tis
) ع . ج . فطيس (
fettis
) .
فطافط
(
fat fet
) ا . ع . آوازهاى هنگام سرزنش و وقت زجر و هنگام نزديك گائيدن .
فطام
(
fet m
) ا . ع . از شير بازكردگى .
فطانة
(
fat nat
) م . ع . فطن فطنا و فطانة . مر . فطن (
fatn
) .
فطانة
(
fet nat
) م . ع . فطن فطنا و فطانة . مر . فطن (
fetn
) .
فطانت
(
fet nat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زيركى و دانائى و هوشيارى . و اطلاع .
و فراست و تيز فهمى .
فطانية
(
fat niyat
) م . ع . فطن فطنا و فطانية . مر . فطن (
fatn
) .
فطح
(
fath
) م . ع . فطح الشيئ فطحا ( از باب فتح ) : پهن و عريض گردانيد آن چيز را . و فطحه بالعصا : بچوبدستى زد او را . و فطحت المراة بولدها :
انداخت آن زن بچهء شكمى خود را . و فطح العود و غيره : تراشيد آن چوب و جز آن را و پهن گردانيد .
فطح
(
fatah
) م . ع . فطح فطحا ( از باب سمع ) : پهن سر شد و پهن گشت نوك بينى . و فطح النخل : گشنى پذيرفت آن خرمابن .
فطح
(
fatah
) ا . ع . پهنى سر . و پهنى نوك بينى .
فطحل
(
fathal
) و (
fothol
) ا . ع . از اعلام است .
فطحل
(
fetahl
) ا . ع . زمانى كه در آن مردم هنوز خلق نشده بودند . و زمانى كه سنگها تر و نرم بودند و حجريت پيدا نكرده بودند .
و زمان نوح پيغمبر . و نيز فطحل : سيل و توجبه . و مرد فربه با گوشت و بزرگ . و شتر فربه دفزك .
فطذ
(
fatz
) م . ع . فطذه عنه فطذا ( از باب ضرب و نصر ) : بازداشت او را و از وى و نهى كرد .
فطر
(
fatr
) ا . ع . شكاف . ج : فطور .
و مذى .
فطر
(
fatr
) م . ع . فطره فطرا ( از باب نصر و ضرب ) : شكافت آن را . و فطر الناقة : دوشيد ماده شتر را بسبابه و ابهام و يا با كنار انگشتان . و فطر العجين :
تعجيل كرد در خمير و نان فطير پخت از آن .
و فطر الجلد : نيكو ناپيراست پوست را .
و فطر ناب البعير فطرا و فطورا :
برآمد دندان نيش شتر . و فطر الله الناس ايضا فطرا و فطورا : آفريد خداوند مردمان را . و فطر الامر : آغاز كرد در آن كار و برآورد آن را . و فطر الصائم :
روزه گشاد آن روزه دار و آشاميد و خورد .
و فطره : روزه گشايانيد او را و داد او را چيزى كه روزه بگشايد ( لازم و متعدى ) .
فطر
(
fetr
) ا . ع . افطار و گشايش روزه . و عيد الفطر : روز اول از ماه شوال .
فطر
(
fetr
) ص . ع . روزه گشاينده ، واحد و جمع در وى يكسان است . يق : رجل فطر و قوم فطر .
فطر
(
fetr
) و (
fotr
) ا . ع . انگور وقتى كه سر آن ظاهر گردد .
فطر
(
fotr
) ا . ع . مالش آرد .
فطر
(
fotr
) و (
fotor
) ا . ع . نوعى از سماروغ كشنده و مهلك . و كف شير تازه وقت دوشيدن .
فطر
(
fotr
) و (
fotor
) ص . ع . تخمير ناشده .
فطر اساليون
(
fatr s liyun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - تخم كرفس و يا كرفس كوهى .
فطرة
(
fetrat
) ا . ع . آفرينش . و سرشتى كه بچه در رحم بدان آفريده مىشود . و صدقهء فطر . و دين . و قدرت خالق . و قولهم :
تجب الفطرة ( هو على حذف مضاف ) اى تجب زكات الفطرة و هى البدن . الحديث :
كل مولود على الفطرة : اى على المعرفة بان اللّه خالقه .
فطرت
(
fetrat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طبيعت و سرشت و جبلت و ذات و آنچه برآن آفريده شده . و خلقت و پيدايش . و شكل .
و خرد و فهم و فراست و زيركى . و فريب و حيله و مكر و نيرنگ .
فطرة
(
fotrat
) ا . ع . واحد فطر يعنى سماروغ كشنده و قتال .
فطرتى
(
fetrati
) ص . پ . حيلهباز و فريبنده . و زيرك .
فطرس
(
fotros
) ا . ع . پطرس كه يكى از حواريون عيسى مىباشد .
فطره
(
fetre
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - صدقهء روزه گشادن .
فطرى
(
fatr
) ا . ع . نان فطير . يق :
اطعمه فطرى اى فطيرا .
فطرى
(
fetri
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - طبيعى و جبلى و خلقى .