فسق
(
fosaq
) ص . ع . رجل فسق :
مرد پيوسته تباهكار بىفرمان ناراست كردار .
و يا فسق يعنى اى فاسق .
فسقة
(
fasaqat
) ع . ج . فاسق .
فسقه
(
fasaqe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان فاسق و فاجر و بدكردار .
فسقية
(
fesqiyyat
) و (
fasqiyyat
) ا . ع . حوض . و آن جاى از خانه كه در وى دست و روى شويند . و هر چيز آراسته و زيبا . و چشمهء مصنوعى .
فسكل
(
feskel
) ص . ع . رجل فسكل :
مرد كمينهء كاهل و فرومايه . و مرد پس مانده و پيرو .
فسكل
(
feskel
) و (
foskol
) ا . ع .
اسبى كه در ميدان سپس همهء اسبان رهان آيد .
فسكلة
(
faskalat
) م . ع . فسكل فسكلة : درنگ كرد و پس ماند و پيرو گرديد .
و فسكله فلان : پيرو گردانيد او را فلان ( لازم و متعدى ) .
فسكول
(
foskul
) و (
feskavl
) ا . ع .
اسب رهان كه در ميدان سپس همهء اسبان آيد .
فسكول
(
foskul
) و (
feskul
) ص .
ع . رجل فسكول : مرد پس مانده و پيرو .
و كذلك : رجل فسكول .
فسل
(
fasl
) ا . ع . شاخهء رز نشاندنى .
فسل
(
fasl
) ص . ع . رجل فسل :
مرد رذل فرومايهء ناكس . ج : افسل و فسول و فسال و فسل (
fosl
) و فسولة و فسلاء .
فسل
(
fasl
) م . ع . فسل الصبى فسلا ( از باب نصر ) : از شير باز كرد آن كودك را .
فسل
(
fesl
) ا . ع . گول و احمق و نادان .
فسل
(
fosl
) و فسلاء (
fosal '
) ع .
ج . فسل .
فسلان
(
fosl n
) ع . ج . فسيلة .
فسلة
(
faslat
) ا . ع . شاخ خرد خرمابن .
فسله
(
fasle
) ا . پ . رمهء اسبان و فسيله .
فسله
(
fesle
) ا . پ . افسانه . و تاريخ .
و مشابهت و مانندگى .
فسليون
(
fasliyun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - اسفرزه و بزرقطونا .
فسن
(
fasan
) و (
fesan
) ا . پ . فسان و سنگى كه بدان تيغ و كارد و شمشير تيز كنند .
فسنجان
(
fasenj n
) ا . پ . نوعى از خورش كه از مغز گردو و ناردان و گوشت ترتيب دهند و فسوجن نيز گويند .
فسو
(
fasv
) ا . ع . لقب گروهى از تازيان .
فسو
(
fasv
) م . ع . فسافسوا و فساء .
مر . فساء .
فسو
(
fasovv
) ص . ع . بسيار گوزوگند .
فسوات
(
fasav t
) ع . ج . فسوة . و فسوات الضباع : نوعى از سماروغ .
فسوة
(
fasvat
) ا . ع . يك بار تيز دادن .
و فسوة الضبع : نوعى از سماروغ . ج :
فسوات الضباع .
فسوجن
(
fosujan
) ا . پ . نوعى از خورش كه فسنجان نيز گويند .
فسود
(
fosud
) م . ع . فسد فسادا و فسودا . مر . فساد .
فسوس
(
fasus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نام شهرى كه پايتخت دقيانوس بوده .
فسوس
(
fesus
) ا . پ . زيركى . و ظرافت و بذلهگوئى . و سخريه و استهزا و لاغ . و دريغ و حسرت و تأسف . و اغوا . و بيرون شدگى از راه سلامت و رستگارى . و سرزنش و ملامت . و گناه و جرم . و بهتان . و بازى .
و قمار . و لهو و لعب . و آزار و جفا . و اندوه و غم . و فسوس كردن : طعنه زدن و شماتت كردن . و ريشخند كردن و سخريه نمودن و استهزا كردن .
فسوس
(
fesus
) پ . كلمهء تأسف بمعنى افسوس و آه و دريغ .
فسوسكارى
(
fesus - k ri
) ا . پ . مرصع كارى . و منبت كارى .
فسوسيدن
(
fesusidan
) ف ل و م . پ .
دريغ و تأسف خوردن و از پس چيزى آه كشيدن و حسرت كردن و از براى چيزى غم خوردن . و استهزا كردن و مسخره كردن . و اغوا كردن . و گمراه نمودن . و بيراهى كردن .
و گمراه شدن . و بگمراهى دلالت كردن .
فسوق
(
fosuq
) م . ع . فسق فسقا و فسوقا . مر . فسق .
فسوق
(
fosuq
) ا . ع . ترك اوامر خداى تعالى و عصيان و بيرونشدگى از راه حق . و نافرمانى . و زناكارى . و كذب و دروغ .
قوله تعالى :
وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ
اى الكذب .
فسول
(
fosul
) و فسولة (
fosulat
) ص .
ع . ج . فسل .
فسولة
(
fosulat
) م . ع . فسل فسالة و فسولة . مر . فسالة .
فسون
(
fosun
) ا . پ . مكر و حيله و تزوير .
و افسون و شونست و جادو . و كلماتى كه افسونگران و عزايم خوانان و ساحران جهة مقاصد خود خوانند و نويسند .
فسونا
(
fosun
) ا . پ . جادوگر و افسونگر و ساحر .
فسونگرى
(
fosun - gari
) ا . پ . جادوگرى و سحر . و نيرنگ و افسون .
فسيبانيدن
(
fasib nidan
) و فسيبيدن (
fasibidan
) ف ل . پ . يدك كشيدن اسب .
فسيح
(
fasih
) ص . ع . مكان فسيح :
جاى فراخ و وسيع .
فسيخ
(
fasix
) ا . ع . كسى كه بحاجت خود نرسد و صلاح كار را نشايد .
فسيد
(
fasid
) ص . ع . تباه . ج : فسدى (
fasd
) .