افزاع . و نام چند نفر .
فزع
(
faza '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوف و ترس و بيم و هول و هراس . و فرياد و فغان . و زارى و ناله و گريه . و فزع و جزع : التماس و الحاح با ناله و زارى .
و دادخواهى . و روز فزع اكبر :
روز قيامت .
فزع
(
faze '
) ص . ع . ترسان و خائف .
فزعة
(
foz'at
) ا . ع . هر كه مردم از وى ترسند .
فزعة
(
faze'at
) ص . ع . مؤنث فزع :
زن ترسان و خائف .
فزعة
(
foza'at
) ا . ع . مرد بسيار ترسندهء از مردم .
فزفزة
(
fazfazat
) م . ع . راندن و دور كردن مردم و جز آن را .
فزود
(
fazud
) و (
fozud
) ا . پ .
افزونى و زيادتى و فزايش و اضافه و زياده .
فزودن
(
fazudan
) و (
fozudan
) ف م . پ . افزودن و زياد نمودن و علاوه كردن و اضافه نمودن .
فزوره
(
fazvare
) ا . پ . چوبى كه در پس در خانه اندازند .
فزوزة
(
fozuzat
) م . ع . فزفزازة و فزوزة . مر . فزازة .
فزون
(
fazun
) و (
fozun
) ا و ص . پ .
زياد . و زيادتر و افزون . و بسيارى و كثرت و زيادتى . و اندازه .
فزونا
(
fozun
) م ف . پ . بطور بسيار و بغايت و بسيار زياد .
فزونى
(
fazuni
) و (
fozuni
) ا . پ .
بسيارى و فراوانى و كثرت و زيادتى . و فزونى كردن : زيادتى كردن .
فزه
(
faze
) ا . پ . نره و ذكر .
فزه
(
fezeh
) ص . پ . زشت و بد شكل .
و ناپاك و پليد و چركين . و غالب و غلبهكننده .
و فير .
فزيدون
(
fazidun
) ص . پ . زياده و افزون و زيادتر .
فزيز
(
faziz
) م . ع . فز الجرح فزيزا ( از باب ضرب ) : روان گرديد زخم و تر شد .
فژ
(
faj ?
) ا . پ . چرك و وسخ . و ناپاكى و آلايش . و دروغ و كذب . و مصاحب و همنشين . و شعله .
فژ
(
faj ?
) ص . پ . ملوث و ناپاك و پليد .
فژ
(
foj ?
) ا . پ . يال اسب .
فژاك
(
faj ? k
) و فژاكن (
faj kan
) و فژاگين
(
faj ? - agin
) ص . پ . پلشت و چركين و چرك آلود و پليد . و با كراهت و نفرتدار . و ناپاك و ملوث .
فژدره
(
faj ? dare
) ا . پ . چوبى كه در پس در اندازند تا در گشوده نگردد .
فژر
(
faj ? ar
) و فژژ
(
faj ? aj ?
) ا . پ .
خولنجان . و اگر تركى .
فژغرده
(
faj ? qarde
) ص . پ . تر و تر كرده و مرطوب . و نرم شده .
فژغند
(
faj ? qand
) ا . پ . هر گياهى كه بر گرد درخت پيچد و بخشكاند آن را .
فژغند
(
faj ? qand
) ص . پ . پليد و چركين و ناپاك .
فژغنده
(
faj ? qande
) ص . پ . ناپاك و چركين و پليد . و زشت .
فژگن
(
faj ? - gan
) و فژگند
(
faj ? gand
)
و فژگنده
(
faj ? gande
) ص . پ . فژغنده .
فژم
(
faj ? m
) ا . پ . دلتنگى و فروماندگى .
فژولنده
(
foj ? ulande
) افا . پ . تقاضا كننده و برانگيزاننده بجنگ و ديگر كارها . و دوركننده . و راننده .
فژوليدن
(
fej ? ulidan
) ف ل و م . پ .
پژمردن و افسردن . و پژمردن كنانيدن . و پريشان شدن .
فژوليدن
(
foj ? ulidan
) ف م . پ . تقاضا كردن . و تحريك كردن و برانگيختن بجنگ و ديگر كارها . و دور كردن . و راندن . و تكانيدن گرد و خاك از جامه و دامن .
فژه
(
faj ? e
) ا . پ . مصاحب و رفيق با نفرت كه پيوسته خود را پليد و چركين دارد .
و دندانهء كليدان .
فژه
(
fej ? eh
) ص . پ . زشت و پليد و ناپاك .
و درشت .
فژيژ
(
faj ? ij
) ا . پ . خولنجان .
فژيغون
(
faj ? iqun
) ا . پ . نام حكيمى ايرانى .
فسء
(
fas '
) م . ع . فسا الثوب فسأ ( از باب فتح ) : دريد جامه را . و فسا فلانا :
بچوبدستى زد بر پشت فلان . و فسا عنه :
بازداشت از آن .
فسء
(
fas '
) م . ع . فسئ فسأ ( از باب سمع ) : افسأ گرديد . مر . افسأ .
فسا
(
fas
) ا . پ . نام شهرى از ملك فارس .
فسا
(
fas
) م . ع . لغة فى فسء .
فسا
(
fos
) ص . ع . گند .
فساء
(
fos '
) م . ع . فسا فسوا و فساء ( از باب نصر ) : تيز داد بىبانگ و گند كرد .
فساء
(
fass '
) ص . ع . كسى كه بسيار تيز دهد .
فساتيت
(
fas tit
) و فساتيط (
fas tit
) ع . ج . فستات و فستاط .
فساح
(
fos h
) ص . ع . مكان فساح :
جاى گشاده و فراخ .
فساحة
(
fas hat
) م . ع . فسح المكان فساحة ( از باب كرم ) : فراخ گرديد جاى .
فساد
(
fas d
) ا . ع . تباهى . و خشكسال .
يق : فى السنة فساد يعنى در امسال خشكسالى است . و اخذ الامير مال فلان فسادا اى ظلما .