فساد
(
fas d
) م . ع . فسد الشيئ فسادا ( از باب كرم ) : تباه شد آن چيز . و فسد فسودا و فسادا ( از باب نصر و ضرب ) :
نيز تباه شد ضد صلح (
salaha
) .
فساد
(
fas d
) و (
fes d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تباهى و خرابى . و فتنه .
و گزند و زيان . و كينه و دشمنى . و سركشى و خودسرى . و ستم و ظلم و جفا و تعدى . و بدكارى و شرارت . و بدى . و قباحت . و نفرت . و عدم امنيت . و جنگ . و طغيان و بغى .
و هنگامه و آشوب . و ياغيگرى و نافرمانى .
و علت و حالت بيمارى . و اختلال . و اهل فساد : مردمان شرير و فاجر . و مردمان عاصى و مقصر .
فسادات
(
fas d t
) پ . ج . فساد .
فسادانديش
(
fas d - andic
) ص . پ .
آنكه داراى انديشهء فاسد و بد باشد .
فسادآئين
(
fas d - 'in
) ص . پ .
بدآئين و بدروش .
فسادكار
(
fes d - k r
) و فسادگار (
fes d - g r
) ص . پ . زيانكار . و بدكار .
و فتنهانگيز .
فسادى
(
fes di
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - فتنهجو . و سركش و عاصى . و جنگجو و ستيزهجو .
فسار
(
fas r
) ا . پ . افسار . و كسى كه خميازه مىكشد .
فساسيط
(
fas sit
) ع . ج . فساط .
فساط
(
foss t
) و (
fess t
) ا . ع .
خيمهاى كه از موى بز سازند . و هر شهر بزرگ . و سواد اعظم . ج : فساسيط . و نام شهر مصر عتيق كه عمرو بن عاص بنا نموده بود .
فساطيط
(
fas tit
) ع . ج . فسطاط .
فسافس
(
fas fes
) ا . ع . ساس .
فسافس
(
fes fes
) ا . پ . ناله و شكايت .
و زمزمه .
فساق
(
fas qe
) ا . ع . در دشنام بزن گويند :
يا فساق يعنى اى زن تباهكار نافرمان .
فساق
(
foss q
) ع . ج . فاسق . و ج .
فسق
(
faseq
) .
فساق
(
foss q
) ا . ع . - مأخوذ از تازى - مردمان بسيار فسقكننده .
فساقى
(
fas qiyy
) ع . ج . فسقية .
فسال
(
fes l
) ع . ج . فسل .
فسالة
(
fas lat
) م . ع . فسل فسالة و فسولة ( از باب كرم و سمع ) : ناكس و فرومايه گرديد . و فسل ( مجهولا ) : كذلك .
فسالة
(
fos lat
) ا . ع . براده و سونش آهن و ديگر فلزات .
فسام
(
fes m
) ا . پ . مرغى كه آن را كلگ نيز گويند .
فسان
(
fas n
) ا . پ . سنگى كه بدان تيغ و كارد و شمشير تيز كنند . و افسانه و حكايت .
فسانه
(
fas ne
) ا . پ . افسانه و حكايت . و حكايت بىاصل . و مشهور شده و شهرت يافته .
فسانيدن
(
fas nidan
) ف ل و م . پ .
ماليدن . و راست كردن . و برابر ساختن .
و رام كردن . و افسون كردن و جادو كردن .
و سحر كردن . و افسانه گفتن و قصه خواندن .
و نگريستن .
فسانيده
(
fas nide
) ص . پ . ماليده .
و راست كرده . و برابر ساخته . و رام كرده .
و جادو شده و سحر كرده .
فسانيده
(
fas nide
) ا . پ . ساحر و جادوگر . و افسانهگر .
فساى
(
fas y
) ص . پ . افسونكننده ، و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند :
مردم فساى يعنى افسونكنندهء مردم .
فساى
(
fas y
) ا . پ . هستهء انگور .
فسائل
(
fas 'el
) ع . ج . فسيلة .
فساينده
(
fas yande
) افا . پ . افسونگر .
و رامكننده .
فساييدن
(
fas yidan
) ف م . پ . افسون كردن و جادو كردن . و رام نمودن .
فستات
(
fost t
) و (
fest t
) و فستاط
(
fost t
) و (
fest t
) ا . ع . خيمهء از موى بز بافته شده . و نام قديم شهر قاهرهء مصر . ج :
فساتيت و فساتيط .
فستان
(
fest n
) ا . پ . جامهء پيشواز فراخ . و فرجى .
فستق
(
fostoq
) و (
fostaq
) ا . ع .
مأخوذ از پستهء فارسى و بمعنى آن .
فستقى
(
fostoqi
) و (
festoqi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز برنگ پسته .
فسح
(
fash
) ا . ع . چك مسافر كه از سلطان گيرند . و تذكرهء عبور . و فراخ گذاشتگى گامها . و عيد عروج عيسى به آسمان .
فسح
(
fash
) م . ع . فسح له فى المجلس فسحا ( از باب فتح ) : فراخ گردانيد جهة او جاى را . و فسح له الامير فى السفر : چك نوشت براى اوامير جهة مسافرت . و نيز فسح : دور و فراخ گذاشتن گامها را .
فسح
(
fosh
) ص . ع . رجل فسح :
مرد گشاده سينه .
فسح
(
fasah
) ا . ع . فراخى جاى .
فسح
(
fosoh
) ص . ع . مكان فسح :
جاى فراخ .
فسحة
(
foshat
) ا . ع . فراخى جاى .
فسحت
(
foshat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وسعت و گشادگى و فراخى . و گنجايش .
و آزادى .