افشاند آن چيز را . و فرفر فلانا : در رسيد ناموس فلان را و دريد . و فرفر البعير : افشاند اندام را آن شتر و بشتافت و گام نزديك نهاد و سبك گشت و چست گرديد . و فرفر الفرس : بدندان گرفت لگام را آن اسب و سر جنبانيد . و فرفر الرجل : آتش زد آن مرد بدرخت فرفار و آتش افروخت .
و فرفر الزقاق و غيرها : دريد آن خيك و جز آن را . و قد فرفر فرفرة : مركب فرفار ساخت . و نيز فرفرة : شادمانى نمودن .
فرفروزان
(
far - foruz n
) ا . پ .
خالق و آفريننده و خلقكننده .
فرفروك
(
farfaruk
) ا . پ . بادفر و بادبر كه كودكان بدان بازى كنند .
فرفره
(
farfare
) ا . پ . تعجيل و شتاب در كار و كردار و گفتار و نيز در تحرير و نويسندگى . و چرمى مدور كه كودكان ريسمانى در آن گذارنيده در كشاكش آورند . و بادزن .
فرفره
(
farfare
) و (
ferfere
) ا . پ .
كاغذ پارهاى كه بر سر چوبى تعبيه كنند و كودكان بدست گرفته رو بباد بايستند تا باد آن را بگردش آورد .
فرفريوس
(
farforyus
) ا . پ . نام دانشمندى كه باسكندر همراه بود .
فرفور
(
farfur
) ا . پ . تيهو و كرك كه بلدرچين نيز گويند . و گوسپند فربه .
فرفور
(
forfur
) ا . پ . ترف كه قراقروت نيز گويند .
فرفور
(
forfur
) ا . ع . كودك جوان . و شتر فربه . و شترى كه بخورد و نشخوار كند .
و گنجشك . و نام مرغى ديگر . و پستى كه از بارينبوت سازند .
فرفوريوس
(
farfuryus
) ا . پ . فرفريوس .
فرفوز
(
farfuz
) ا . پ . تيهو .
فرفوس
(
farfus
) ا . پ . سنگى سرخ رنگ كه سائيدهء آن جراحت را سودمند باشد .
فرفه
(
farfe
) ا . پ . تخم خرفه . و نام مرغى كه كلنگ نيز گويند .
فرفهن
(
farfahn
) و (
farfahan
) ا .
پ . خرفه و بقلة الحمقاء .
فرفير
(
farfir
) ا . پ . تيهو . و گوسپند فربه .
فرفير
(
farfir
) ا . ع . بنفشه . و رنگ ارغوانى .
فرفين
(
farfin
) و فرفينه
(
farfine
) ا . پ . خرفه و بقلة الحمقاء .
فرفيون
(
farfayun
) و (
farfiyun
) ا . ع . فربيون .
فرق
(
farq
) ا . ع . راه در موى سر . و كتان . و نام مرغى .
فرق
(
farq
) م : ع . فرق فرقا و فرقانا . مر . فرقان و فروق .
فرق
(
farq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر آنچه دو چيز مانند هم را از يكديگر تميز دهد و جدا سازد . و جدائى و امتياز و تميز و اختلاف و تفاوت . و كله و سر . و فوق و بالاى هر چيزى . و راه در موى سر . و بلا فرق : بدون اختلاف و بدون تفاوت و بىتفاوت . و فرق دادن : تميز دادن و از هم جدا نمودن . و فرق داشتن : اختلاف داشتن و يكى غير از ديگرى بودن و تفاوت داشتن و از هم متمايز بودن . و فرق سر :
چكاد و چكاده و چكاه و سكاد و سبكاد و فزاك و هباك . و فرق كردن : تميز دادن و از هم جدا كردن . و فرق فرقدان ساى :
سرى كه از بلندى بستارهها مىرسد .
فرق
(
ferq
) ا . ع . گلهء بزرگ از گوسپندان و از گاو . و گلهء آهو . و گلهء گوسپندان گم شده . و گلهء گوسپندان كم از صد . و قسم و گونه از هر چيزى . و گروه كودكان . و جماعت مردم . ج : افراق . قوله تعالى :
فَكانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ
.
و پارهاى از هستههاى خرما كه بشتر خورانند .
و پارهء از هر چيزى . و كوه . و پشتهء . و موجهء دريا .
فرق
(
forq
) ا . ع . قرآن مجيد . و آنچه بدان ميان حق و باطل فرق كنند .
فرق
(
faraq
) و (
farq
) ا . ع .
پيمانه ايست مراهل مدينه را . ج : فرقان و گفتهاند كه اين پيمانه مساوى با شانزده رطل و يا چهار رطل است . و نيز قدح و ظرف و آوند .
فرق
(
faraq
) ا . ع . صبح و سپيدهدم و سپيدى اول بامداد . ج : افراق . المثل : هو ابين من الفرق . و نيز فرق : دورى ميان دو پشته و ميان دو سپل شتر . و برآمدگى يكى از دو ورك اسب افزونتر از ديگرى و آن را مكروه شمارند .
و شاخه شاخه شدگى تاج خروس . پراكندگى گياه . يق : ارض فى نبتها فرق . ج .
نيز : افراق .
فرق
(
faraq
) م . ع . فرق فرقا ( از باب سمع ) : ترسيد . و يق : فرقت منك و لا فرقتك . و فرق فلان : درآمد فلان در موج دريا و فرو شد در آب . و نوشيد آب را بپيمانهء فرق .
فرق
(
fareq
) ص . ع . كسى كه بترسد از چيزى . و نبت فرق : گياه ريزه كه زمين را نپوشد .
فرق
(
faroq
) ص . ع . كسى كه ترسناكى وى جبلى بود .
فرق
(
feraq
) ع . ج . فرقة .
فرق
(
foroq
) ع . ج . افرق . و ج .
فريق .
فرق
(
foroq
) و (
forraq
) ع . ج .
فارق .
فرقاء
(
farq '
) ا . ع . گوسپندى كه ما بين سرهاى پستانش دورى باشد .