تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2550

مساهمون:

ص٢٥٥٠

فرمش

(
faramoc
) و فرمشى (
faramoci
) و (
farmoci
) م ف . پ . فراموش و از خاطر محو شده و از ياد رفته .

فرمگن

(
faram - gan
) و فرمگين (
faram - gin
) ص . پ . غمگين و اندوهناك و تنگدل . و فرومانده .

فرمگينى

(
faram - gini
) ا . پ . غمگينى و تنگدلى و اندوه . و فروماندگى .

فرمناك

(
faram - n k
) ص . پ . اندوهناك و غمگين و پر از غم و غصه .

فرمند

(
far - mand
) ص . پ . زيرك و هوشيار . و نورانى . و پاك و پاكيزه .

فرمودگى

(
farmudagi
) ا . پ . حكم و امر . و مطيع و منقاد شدگى .

فرمودن

(
farmudan
) ف ل و م . پ . حكم كردن و امر نمودن و فرمان دادن . و لطف كردن و عنايت كردن . و آمدن . و رسيدن . و نشستن .

فرموده

(
farmude
) ص . پ . امر شده و حكم شده و فرمان داده شده .

فرموده

(
farmude
) ا . پ . وصيت و سپارش . و دستور و فرمايش و حكم . و حكم مطاع . و منشور .

فرموش

(
farmuc
) م ف . پ . فراموش .

فرموك

(
farmuk
) و فرموگ (
farmug
) ا . پ . گروههء ريسمان ريسيدهء بر دوك پيچيده . و چوبى مخروطى كه كودكان ريسمان بر آن پيچند و از دست گذرانيده بر زمين اندازند تا بچرخد و در گردش آيد .

فرموهد

(
farmuhad
) ا . پ . نام دهى در طوس كه فارمد و فرمد نيز گويند .

فرمه

(
farme
) ا . پ . بنفشه . و فرفير .

فرن

(
forn
) ا . ع . تابهء سفالين كه در وى نان پزند . و تنور و كوره . ج : افران .

فرناة

(
farn t
) م . ع . فرنأه فرناة : شكست گردن آن را و فرو كوفت . و پاره كرد آن را .

فرناج

(
fern j
) و (
forn j
) ا . ع . داغى مر شتران را . و نام موضعى در بلاد طى .

فرناخيدن

(
farn xidan
) ف ل . پ . خجل و شرمنده شدن . و ملايم و ظريف گشتن و خوش خلق شدن . - به گوش آويختن . و مكار و حيله‌باز شدن . و پنبه زدن و حلاجى كردن .

فرناد

(
farn d
) ا . پ . زور و قوت و قدرت و توانائى . و پاياب . و تالاب . و تالاب ماهى . و پايان و انتها و انجام و عاقبت و آخر .

فرناس

(
farn s
) ا و ص . پ . غافل و بىخبر . و سست و كاهل . و خميازه كشنده و خواب آلوده و خوابناك و سست و تنبل از خواب . و نادان و تعليم نيافته و بيسواد . و نادانى . و تنبلى . و غفلت . و كاهلى . و خواب اندك . و مرد پير فرتوت .

فرناس

(
fern s
) ا . ع . رئيس و مهتر روستايان . ج : فرانسة و فرانيس . و شير ستبر گردن و سخت دلير .

فرناك

(
farn k
) ا . پ . بيت الخلا و مستراح و مبال و آشتنگاه و پاگاه و بادگاه و آشيگاه و نهانى و گوهدان و چرخى و جزرو و پاىخانه .

فرنب

(
ferneb
) ا . ع . موش . و بچهء كلاكموش .

فرنتى

(
farant
) ا . ع . زن زناكار نافرمان .

فرنج

(
faranj
) ا . پ . فرنگ .

فرنج

(
faranj
) و (
foronj
) و (
feronj
) ا . پ . پيرامون و گرداگرد دهان . و شاخهء بزرگى از درخت كه چون آن را ببرند از اطراف وى شاخه‌هاى كوچك برآيد .

فرنجك

(
faranjak
) و (
ferenjak
) ا . پ . كابوس .

فرنجمسك

(
faranjmesk
) ا . ع . - مأخوذ از فرنجمشك فارسى و بمعنى آن .

فرنجمشك

(
faranj - mock
) ا . پ . افرنجمشك و بالنگوى صحرائى .

فرنجه

(
faranje
) و (
feranje
) ا . پ . ملك فرانسه . و همهء فرنگستان باستثناى يونان . و بندرى كه از آن بفرنگستان مىروند .

فرنخة

(
farnaxat
) ا . ع . نرمى و ملايمت پس از سختى و شدت . و آرامش پس از رميدگى .

فرند

(
farand
) و (
fernad
) ا . پ . جوهر و صقالت تيغ و شمشير .

فرند

(
ferend
) ا . ع . - مأخوذ از تازى - جوهر شمشير . و شمشير جوهردار . و نگار شمشير . و گل سرخ . و جامه‌اى كه بپارسى پرنگ گويند . و دانهء انار . و گياه حوجم . ج : فراند .

فرند

(
ferend
) ا . ع . ديگ افزار و توابل . ج : فراند .

فرنداة

(
ferend t
) ا . ع . مرغ سنگخوار و قطا .

فرنداد

(
ferend d
) ا . ع . نام درختى .

فرندادان

(
ferend d ne
) ا . ع . بصبغهء تثنيه : نام دو كوه در دهناء كه در برابر يكديگر واقع‌اند .

فرنسة

(
farnasat
) ا . ع . فرنسة المراة : خوبى تدبير زن در امور خاندارى .

فرنع

(
ferne '
) و (
forno '
) ا . ع . شپش ميانه نه بزرگ و نه كوچك .

فرنق

(
fornoq
) ا . ع . ردى و هيچ‌كاره .

فرنگ

(
farang
) و (
fereng
) ا . پ . اروپا . و اروپائى و مردم اروپا . و ايطاليائى . و نصارى . و آن گروه از مردم كه لباسهاى كوتاه مىپوشند . و كشتى يك دگله‌اى كه با پارو مىرانند .

فرنگ

(
ferang
) ا . پ . چوبى پهن