فرغ
(
farq
) و (
ferq
) ا . ع . ذهب دمه فرغا : برايگان رفت خون او . و كذلك : فرغا .
فرغ
(
ferq
) ا . ع . پرداخت . و فراغت و خلاصى و رهائى .
فرغ
(
faraq
) م . ع . فرغ الماء فرغا ( از باب سمع ) : ريخته شد آب .
فرغ
(
fareq
) ص . ع . پردازندهء از كارى .
و فارغ و آسوده و بيكار .
فرغ
(
forraq
) ع . ج . فارغ .
فرغاء
(
farqa '
) ص . ع . طعنة فرغاء :
طعن فراخ .
فرغار
(
farq r
) ص . پ . خيسانيده و نيك تر شده . و سرشته گرديده و آغشته .
و خمير شده . و شكسته . و كوفته شده .
فرغار
(
farq r
) ا . پ . نام تركى كه افراسياب وى را بجاسوسى فرستاد تا مقدار لشكر رستم را معين كند .
فرغاريدن
(
farq ridan
) ف م . پ .
نيك خيسانيدن و به خوبى تر كردن . و آغشته كردن . و خمير كردن با هر مايعى . و خاراندن سر .
فرغان
(
farq n
) ا . پ . مردم فرغانه .
فرغان
(
farq ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو ستارهء فرغ الدلو المقدم و فرغ الدلو المؤخر از منازل ماه .
فرغانج
(
farq nj
) و فرغانچ
(
farq nc
) ا . پ . ماده گاو فربه پرگوشت .
و استر فربه پرگوشت . ورزستان و باغ انگور .
فرغانه
(
farq ne
) ا . پ . نام ولايتى از تركستان كه آخسيكت پايتخت آن است .
و نام نوائى از موسيقى . و نام كوهى كه مردم - گياه فراوان دارد .
فرغانيان
(
farq niy n
) ا . پ . مردمان فرغانه .
فرغر
(
farqar
) ا . پ . خشك رودى كه سيلاب از آنجا گذشته و در هر جائى قدرى از آب آن مانده و ايستاده باشد . و شمر و غدير .
و رود كوچك و خردى كه از رود بزرگ منشعب شده باشد .
فرغردن
(
farqardan
) ف م . پ .
فرغاريدن .
فرغرده
(
farqarde
) ص . پ . آغشته . و خمير كرده و بهم سرشته .
فرغل
(
farqol
) ا . پ . لفافه . و ملحفه . و لحاف و بالاپوش . و قبا .
فرغل
(
forqol
) ا . پ . دفع الوقت . و درنگى و تأخير . و غفلت و تغافل و فرغول .
فرغن
(
farqan
) ا . پ . جويى كه بتازگى احداث كرده و آب در آن روان كند .
فرغند
(
farqand
) و فرغنده
(
farqande
) ا . پ . عشقه و گياهى كه بر درخت پيچد . و هر چيز كه بوى ناپسند كند .
فرغو
(
farqu
) ا . پ . طبع و خوى و سرشت و فرخوى .
فرغور
(
farqur
) ا . پ . پرندهاى كاكل دار و شبيه بتيهو ولى از آن كوچكتر كه جل نيز گويند . و چكاوك . و وزغ و قرباغه .
فرغوك
(
farquk
) ا . پ . خاموش .
و خاموشى . و شرمگين . و تأخير و درنگى و كاهلى در كارها .
فرغول
(
farqul
) ا . پ . غفلت و تغافل .
و تأخير و درنگى و دفع الوقت و فرغل .
فرغول
(
farqul
) ا . پ . لفافه . و ملحفه . و لحاف و فرغل .
فرغوى
(
ferquy
) ا . پ . مرغى شكارى و كوچك از جنس باشه كه بتركى قرغى گويند .
فرغيش
(
farqic
) ا و ص . پ . كهنه و فرسوده .
و پوستين كهنه موى گريبان و دامن و آستين رفته .
و پوستين كهنهاى كه مويهاى آن از درازى به زمين كشيده شود . و موئى كه از زير پوستين سر فرود آورده باشد . و غفلت . و درنگى .
فرفار
(
farf r
) ص . ع . مرد سبك . و آنكه بر يك روش نپايد . و بسيارگوى هرزه دراى . و آنكه بشكند هر چيزى را . و شترى كه بيفشاند اندام را و بشتابد و گام نزديك نهد و چست و چالاك باشد . و اسبى كه لگام را دندان گرفته بگزد و سر جنباند .
فرفار
(
farf r
) ا . ع . نام درختى كه از آن كاسهء بزرگ سازند . و مركبى از مراكب زنان .
فرفار
(
farf r
) و (
ferf r
) ا . ع . شيرى كه بيفشاند و بشكند قرين خود را .
فرفارة
(
farf rat
) ص . ع . مؤنث فرفار .
فرفت
(
farfat
) ا . پ . شاهتره .
فرفتن
(
fereftan
) ف م . پ . فريفتن و فريب دادن و غدر كردن و حيله كردن .
فرفح
(
farfah
) ا . ع . زمين نرم تابان .
فرفخ
(
farfax
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - خرفه و بقلة الحمقاء .
فرفخ
(
farfax
) و فرفخيز
(
farfaxiz
) ا . پ . تخم خرفه . و بندهاى ساق غله .
فرفر
(
farfar
) ا . پ . شتاب و زود و تعجيل .
و سختى كه از روى شتاب و تعجيل به كسى گويند . و خواندن و نوشتن بشتاب و تعجيل .
و بادزن و بادفر و بادبر . و فرفر نوشتن :
بتعجيل و شتاب نوشتن .
فرفر
(
farfar
) و (
forfor
) ا . ع . نام مرغى . و نام گنجشك .
فرفر
(
forfor
) ا . ع . برهء ميش . و بز .
و گوسالهء وحشى . و برهء نر . و شيرى كه بيفشاند و بشكند حريف خود را .
فرفرة
(
farfarat
) م . ع . فرفره فرفرة : بانگ و فرياد كرد او را . و فرفر فى كلامه : آميخت در سخن خود و افزود .
و فرفر الشيئ : شكست آن چيز را و بريد آن چيز را . و جنبانيد و حركت داد آن چيز را . و