فتوى
(
fatv
) و (
fotv
) ا . ع . حكم فرمان و مفتى . ج : فتاوى (
fat vi
) و فتاوى (
fat v
) .
فتوى
(
fataviyy
) ص . ع . مركب از قطعههاى چند .
فتى
(
fat
) ا . ع . جوان . و جوانمرد و سخى . و جوانمرد نيكوخوى . ج : فتيان و فتوة و فتية و فتو و فتى (
fotiyy
)
فتى
(
fatiyy
) ا . ع . جوان سال از هر چيزى .
ج : فتاء و افتاء .
فتى
(
fotayy
) ا . ع . كاسهء حريفان شوخ و بىباك .
فتى
(
fotiyy
) ع . ج . فتى (
fat
) .
فتيا
(
faty
) و (
foty
) ا . ع . حكم و فرمان مفتى و فقيه .
فتيات
(
fatay t
) ع . ج . فتاة .
فتيان
(
fety ? n
) ع . ج . فتى . و نام قبيلهاى .
فتيان
(
fatay ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : شب و روز . يق : لا افعله ما اختلف الفتيان .
فتية
(
fetyat
) ع . ج . فتى .
فتية
(
fatiyyat
) ا . ع . مؤنث فتى : جوان مادهء از هر چيزى .
فتيت
(
fatit
) ص . ع . كوفته و ريز ريز كرده . و نام ريزه .
فتيق
(
fatiq
) ص . ع . جمل فتيق :
شتر كفته و شكافته از فربهى . و رجل فتيق اللسان : مرد تيز زبان . و نصل فتيق الشفرتين : پيكان دو زبانه . و الصبح الفتيق : بامداد روشن .
فتيل
(
fatil
) ا و ص . ع . حبل فتيل :
ريسمان تافته . و ريسمان باريك از ليف خرمابن .
و رشتهء دانهء خرما . و چرك بدن كه با انگشتان فتيله شود . و آنچه در شكاف هستهء خرما بود .
قوله تعالى :
وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا
. و قولهم :
ما اغنى عنك فتيلا اى شيئا .
فتيلات
(
fatil t
) ع . ج . فتيلة .
فتيلة
(
fatilat
) ا . ع . پليتهء چراغ . ج :
فتائل و فتيلات . و چرك بدن كه با انگشتان تافته شده و فتيله گردد .
فتيل سوز
(
fatil - suz
) ا . پ . شمع و فتيله سوز .
فتيله
(
fatile
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - افروزه و پليتهء چراغ . و آنچه در حمام از چرك بدن بواسطهء ماليدن دست و يا كيسه تافته گردد .
و هر نخ خام تافته شده كه در ميان جراحت و دمبل گذارند تا دهن آن بند نشود وريم از آن پالايد . و هر چيزى كه مانند پليتهء چراغ بسوزد . و هر چيز كه براى گيرائى آتش باشد مانند كبريت .
فتيله دهنج
(
fatile - dahanj
) ا . پ . موى چين . و گلگير چراغ .
فتيله سوز
(
fatile - suz
) ا . پ . شمع .
فتيله عنبر
(
fatile - anbar
) ا . پ . پليتهء معطر از عنبر .
فتيله مو
(
fatile - mu
) ص . پ . ژوليده .
و ديوانه . و احمق و ابله .
فتين
(
fatin
) ا . ع . زمين سنگلاخ سوخته .
و زمين سنگستان سياه . ج : فتن .
فتين
(
fatin
) ص . ع . ورق فتين :
نقرهء سوخته .
فتين
(
fotayn
) ا . ع . از اعلام است .
فث
(
fass
) ا . ع . گياهى كه در خشكسال از دانهء آن نان پزند و يا آن را پزند و خورند . و درخت حنظل .
فث
(
fass
) م . ع . فث جلته فثا ( از باب نصر ) : پراكنده كرد جلت را و هر چه خرما در آن بود بدر آورد . و فث التمر :
پراكنده كرد خرماها را .
فث
(
fass
) ص . ع . تمرفث : خرماى پراكنده ( وصف بالمصدر ) .
فثأ
(
fas '
) م . ع . فثاء الغضب فثأ ( از باب فتح ) : فرو نشانيد خشم را . و فثأ القدر فثأ و فثوء : فرو نشانيد جوشش ديگ را . و فثأ الشيئ : آرام كرد سردى آن چيز را بگرم كردن . و فثأ الشيئ عنه :
باز داشت آن چيز را از آن . و فثأ اللبن :
جوشيد شير . و كف آن بالا آمده پاره پاره شده . المثل : ان الرثيئة تفثأ الغضب يعنى ماست فرو مىنشاند خشم را ، گويند شخصى بر قومى خشم كرد و بسيار گرسنه بود بوى ماست خورانيدند سير شده خشمش فرو نشست و بخشيد آن گروه را و اين مثل را در نيكوئى و احسانهاى جزئى و كم گويند .
فثاثيد
(
fas sid
) ا . ع . ابرهاى سپيد برهم نشسته . و آسترهاى جامه .
فثافيد
(
fas fid
) ا . ع . فثائيد .
فثج
(
fasj
) م . ع . فثج الشيئ فثجا ( از باب نصر ) : كم كرد آن چيز را . و فثج الماء الحار بالبارد : كم كرد حرارت آب گرم را به آب سرد . و فثج فلانا :
سنگين و گران كرد فلان را . و قولهم : بئر لا تفثج و فلان بحر لا تفثج ( مجهولا ) اى لا ينزح .
فثح
(
faseh
) ا . ع . هزار خانهء شكنبه . و مارى كلان كه بانبان ماند . ج : افثاح .
فثغ
(
fasq
) م . ع . فثغ راسه فثغا ( از باب فتح ) : شكست سر او را .
فثوء
(
fosu '
) م . ع . فثأفثأ و فثوء .
مر . فثأ .
فج
(
faj
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - راه گشاده و فراخ .
فج
(
fej
) و (
foj
) ص . پ . شتر و يا حيوان ديگرى كه لب زيرين آن فروهشته و فرو افتاده باشد .
فج
(
fajj
) ا . ع . راه گشادهء ما بين دو كوه .