و ديوانه كردن . و قد فتن ( مجهولا ) يعنى ديوانه شد . و فتنه غيره : ديوانه كرد او را . و نيز فتنة : گداختن . و گمراه كردن .
فتنه
(
fetne
) ا . پ . فساد و بد عملى . و فسادكننده . و فريب و مكر و دغا . و چشم و موى و زلف و صورت زنان . و نام كنيزك بهرام گور پادشاه ساسانى .
فتنه
(
fetne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شور و غوغا و آشوب . و طغيان و سركشى .
و فتنهء آخر الزمان : فساد و بدكردارى كه در آخر دنيا پديد مىآيد . و فتنه بر چيزى شدن : عاشق بر چيزى شدن . و فتنه را از جائى به جائى بردن : سخن چينى كردن . و فتنه را كمر گشادن :
فرو نشاندن شور و غوغا . و فتنه شدن :
شور و غوغا برپا كردن . و آشوب شدن . و فتنه كردن : فساد كردن و آشوب بر پا كردن .
فتنهانگيز
(
fetne - angiz
) ص . پ .
كسى كه فساد برپاى كند . و عاصى و ياغى و گردنكش .
فتنهجوى
(
fetne - juy
) و (
fetne - jovy
) ص . پ . مايل بفساد و آشوب و جويندهء هنگامه و عدم امنيت و پريشانى . و ستيزه جو و جنگجو .
فتنهخيز
(
fetne - xiz
) ص . پ . جائى كه فساد و شر از آنجا برميخيزد .
فتو
(
fatv
) م . ع . فتوتهم فتوا ( از باب نصر ) : چيره شدم بر آنها در جوانمردى .
فتو
(
fatav
) ص . پ . عربده جوى . و غره و مغرور . و ستيزه جوى .
فتو
(
fotovv
) ا . ع . ج . فتى .
فتو
(
fotovv
) م . ع . فتى فتا و فتاء و فتوا . مر . فتا و فتاء .
فتوا
(
fatv
) ا . ع . فتوى .
فتوا
(
fetv
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حكم شرع . و حكمى كه از ملا و مفتى و قاضى صادر گردد و چر و وجر نيز گويند .
فتوان
(
fatv ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو جوانمرد .
فتوة
(
fetvat
) ع . ج . فتى .
فتوة
(
fotovvat
) ا . ع . مردمى و جوانمردى .
فتوة
(
fotovvat
) م . ع . فتى فتا و فتاء و فتوا و فتوة . مر . فتا و فتاء .
فتوت
(
fatut
) ص . ع . كوفته و ريزه ريزه نموده .
فتوت
(
fotovvat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جوانمردى و مروت و مردمى و كرم و سخاوت . و كودكى و طفوليت . و عهد شباب . و رتبهء قاضى و مفتى و ملا .
فتوح
(
fatuh
) ا . ع . نخستين باران بهار .
فتوح
(
fatuh
) ص . ع . ناقة فتوح :
ماده شتر فراخ سوراخ پستان .
فتوح
(
fotuh
) ع . ج . فتح .
فتوحات
(
fotuh t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فتحها و فيروزيهاى بسيار و متعدد .
فتوحى
(
fatuhi
) ا . پ . نوعى از قباى بىآستين .
فتوخ
(
fotux
) ا . ع . ج . فتخة . و ج .
فتخ .
فنودن
(
fotudan
) ف ل و م . پ . حرف زدن با انديشه و فكر و تامل .
فتوده
(
fotude
) ص . پ . فريفته و مغرور جهان غدار .
فتور
(
fotur
) م . ع . فتر فتورا و فتارا ( از باب ضرب ) : آرميد پس از جوشش . و سستى آورد سپس درشتى . و فتر الماء : آرميد آب و فرو نشست جوش آن .
و فتر الشيئ : پيمود آن چيز را از ميان دو انگشت سبابه و ابهام . و فتر جسمه فتورا :
سست و نرم گرديد بندهاى آن .
فتور
(
fotur
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ضعف و سستى و ناتوان . و فتورپذير شدن : ضعيف شدن . و فتور عقل :
كمى عقل .
فتورپذير
(
fotur - pazir
) ص . پ .
سست و ناتوان . و فتورپذير شدن :
ناتوان شدن و ضعيف گشتن .
فتورة
(
foturat
) ا . ع . هواى معتدل .
و هر چيز نيم گرم .
فتورى
(
faturi
) و فتوريا
(
foturiy
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - پراكنده و منتشر .
و ويران و خراب . و ناتمام و ناكرده شده .
و خصومتانگيز .
فتوق
(
fotuq
) ا . ع . باران اندك . يق :
عام ذو فتوق اى قليل المطر . و نيز فتوق ، ج : فتق : آفتهاى مانند وام و دين و نياز و درويشى و بيمارى . يق : الحت عليه الفتوق اى الافات .
فتوك
(
fotuk
) م . ع . فتك فتوكا و فتكا و فتكا و فتكا . مر . فتك و فتك و فتك .
فتون
(
fetuna
) ع . ج . فتة .
فتون
(
fotun
) م . ع . فتنه فتنا و فتونا ( از باب ضرب ) : آزمود آن را . و بشگفت آورد او را . و فتن فلان : در فتنه افتاد فلان . و فتنه :
در فتنه افگند آن را ( لازم و متعدى ) . و فتن المال الناس : بسوى خود ميل داد آن مال مردم را . و فتن الرجل فى دينه ( مجهولا ) :
ميل كرد آن مرد از دين خود . و فتن الرجل الى النساء فتونا و فتن اليهن ( مجهولا ) :
خواهش زنا كرد آن مرد با زنان . و فتنه :
عذاب كرد او را . و فتنته المراة : ربود آن زن دل او را . و فتن ( مجهولا ) : بىعقل و مال گرديد . و نيز فتن : در آتش سوختن .
قوله تعالى :
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ
.