فحام
(
fahh m
) ا . ع . زغال فروش .
ج : فحامون .
فحامون
(
fahh muna
) ع . ج . فحام .
فحاوى
(
fah vi
) و (
fah v
) ع .
ج . فحوى .
فحة
(
fohhat
) ا . ع . گرمى و سوزش فلفل .
فحث
(
fahs
) م . ع . فحث عنه فحثا ( از باب فتح ) : باز كاويد از آن و تفحص كرد .
فحث
(
fahes
) ا . ع . هزار خانهء شكنبه ( مؤنث آيد ) . ج : افحاث ( لغة فى حفث ) .
فحج
(
fahj
) م . ع . فحج فحجا ( از باب فتح ) : بزرگ منشى نمود . و فحج فى مشيته : برفتار فحج رفت .
فحج
(
fahaj
) ا . ع . رفتارى كه در آن پيش پايها را نزديك گذارند و پاشنهها را دور .
فحجاء
(
fahja '
) ص . ع . مؤنث افحج :
زنى كه در رفتار پيش پايها را نزديك گذارد و پاشنهها را دور .
فحح
(
fohoh
) ا . ع . افعيهاى بهيجان در آمده .
فحس
(
fahs
) م . ع . فحس فحسا ( از باب فتح ) : گرفت آب و جز آن را به دهان و زبان از دست . و ماليد جو را بدست چندان كه خار و جز آن از وى دور گرديد .
فحش
(
fohc
) ا . ع . بد جوابى و گفتار زشت .
فحش
(
fohc
) م . ع . فحش الشيئ فحشا ( از باب كرم و نصر ) : از حد در گذشت بدى آن چيز و قبيح گرديد . و نيز فحش : از حد در گذشتن در جواب و ستم كردن در آن . و نيك زفت گشتن و بخيل شدن .
فحش
(
fohc
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اور و سخن زشت و بد و قبيح و سخنى كه گفتنش شرم آورد . و سخنى كه از روى ظلم و ستم به كسى گويند . و هر گفتار زشت . و جواب بد و ناشايسته .
فحشاء
(
fahca '
) ا . ع . زنا . و گناهانى كه بسيار قبح داشته باشند . و زفتى و بخل در اداى زكات .
فحشگو
(
fohc - gu
) و (
fohc - gov
) ص . پ . هرزهدهن و بدزبان .
فحص
(
fahs
) ا . ع . هر موضعى كه جاى باش مردم باشد . و نام چند موضع در مغرب .
فحص
(
fahs
) م . ع . فحصت القطاة فحصا ( از باب فتح ) : كند مرغ سنگخوار در زمين موضعى را تا تخم نهد در آن . و فحص عنه : باز كاويد از آن و تفتيش كرد .
و فحص المطر التراب : برگردانيد باران خاك را . و فحص فلان : بشتافت فلان .
و فحص الصبى : جنبيد دندان پيشين كودك . الحديث : فحصوا عن رؤسهم اى كانهم حلقوا اوساطها و تركوها كافاحيص القطا .
فحص
(
fahs
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كاوش و تفتيش .
فحصة
(
fahsat
) ا . ع . چالى زنخ .
فحض
(
fahz
) م . ع . فحضه فحضا ( از باب فتح ) : شكست آن را ، و بيشتر در چيزهاى تر مانند خيار و هندوانه و جز آن استعمال مىگردد .
فحفاح
(
fahf h
) ا . ع . نام جوئى در بهشت .
فحفاح
(
fahf h
) ص . ع . آواز گرفته و صدا گرفته .
فحفحة
(
fahfahat
) م . ع . فحفح فحفحة : درست كرد دوستى را و بىآميغ گردانيد آن را . و فحفح فلان : عارض فلان شد گرفتگى در آواز . و دميد فلان در خواب .
فحل
(
fahl
) ا . ع . گشن از هر حيوانى .
ج : فحول و افحل و فحال و فحالة و فحولة .
و ستارهء سهيل بدانجهت كه از ستارگان ديگر بر كنار باشد همچو گشن كه وقت برجستن بر ماده از شتران ديگر كناره گزيند . و خرما - بن نر . و درخت بىبار . و نگاهدارندهء اسبان .
و راوى و باز گويندهء شعر و سخن . و نيك دانا .
ج : فحول . و بوريا كه از برگ خرمابن نر بافند . الحديث : انه صلى اللّه عليه و آله دخل على رجل من الانصار و فى ناحية البيت فحل من تلك الفحول فامر بناحية منه فرش ثم صلى عليه . و فحل فحيل : گشن نجيب . و نيز فحل : موضعى در شام كه در آن جنگها واقع شده . و لقب علقمهء شاعر زيرا چون امرىء القيس مادر جندب را كه به روى در شعر غالب آمده بود طلاق داد او بزنى گرفت .
فحل
(
fahl
) م . ع . فحل ابله فحلا كريما ( از باب فتح ) : برگزيد جهة گشنى شتران خود گشن برگزيده را . و فحل الابل :
گشن فرستاد در ميان آن شتران .
فحلة
(
fahlat
) ص . ع . امراة فحلة :
زن سليطهء زبان دراز .
فحلة
(
fehlat
) م . ع . فحل فحلة و فحالة و فحولة . مر . فحالة .
فحم
(
fahm
) م . ع . فحم الصبى فحما و فحاما و فحوما ( از باب نصر و سمع ) : گريست آن كودك چندان كه سپرى شد آواز وى . و فحم الكبش : بانگ كرد تكه . و فحم الصبى ( مجهولا ) : بانگ كرد كودك . و كذا فحم الكبش ( ايضا مجهولا ) . و ثغا الكبش حتى فحم :
فرياد كرد تكه تا گرفت آواز آن . و فحم الرجل فحما ( از باب فتح ) : آب خورد آن مرد در فحمة عشاء .
فحم
(
fahm
) و (
faham
) ا . ع .
زغال و انگشت . ج : فحام و فحوم .
فحم
(
fahem
) ص . ع . كبش فحم :
تكهء با بانگ .
فحمة
(
fahmat
) ا . ع . فحمة الليل :