( از باب سمع ) : پر شد دهن آن شتر از گياه .
و فئم حارك البعير : پيهناك گرديد سر شانهء آن شتر . و يق للبعير اذ امتلا شحما :
قد فئم حاركه ( مجهولا ) .
فاما
(
fa - amm
) ع . يعنى لكن . و يقينا . و اگر .
فامترش
(
f m - torc
) ص . پ . درشت و تند و غير مطبوع .
فامر
(
f mer
) و فامره
(
f mere
) ا . پ .
نام شهرى در تركستان نزديك فرخاركه مشك از آنجا آورند .
فامى
(
f miyy
) ا . ع . سير فروش . و گندم فروش .
فامية
(
f miyat
) ا . ع . نام شهرى در شام .
فان
(
fa - enna
) ع . يعنى بدرستى و تحقيق كه .
فاناك
(
f - n k
) ص . پ . كسى كه در زبان وى لكنت باشد و در تكلم فافا كند و حرف ف را مكرر نمايد . و سخن فاناك :
سخنى كه اين چنين شخصى گويد .
فاناكى
(
f - n ki
) ا . پ . لكنت در زبان . و فافا گوئى در تكلم .
فانق
(
f neq
) ص . ع . املد فانق :
مردم نازك اندام خوش عيش .
فانوس
(
f nus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - هر چراغى كه جهة روشن كردن مسافت زيادى بر بالاى بلندى مانند منار و جز آن نصب كنند . و آلتى كه از مواد غير حاجب نور سازند - خواه آن ماده شيشه و بلور باشد و يا كاغذ و يا پارچه - و در آن چراغ گذارند تا از باد محفوظ ماند . و چراغ محفظه دارى كه در آمد و رفت با خود بردارند و هموج و هموج و يا هموج نيز گويند .
و فانوس خيال و يا فانوس گردان :
فانوسى كه در آن صور چند كشند و آن صور بواسطهء حرارت و گرمى چراغ بگردش درآيند .
و كنايه از آسمان .
فانوس
(
f nus
) ا . ع . نمام و سخن چين ، و قيل : و كان فانوس الشمع منه .
فانه
(
f ne
) ا . پ . چوبك تنكى كه در زير در نهند تا گشوده نگردد و درود گران در شكاف چوبى كه مىشكافند فرو مىبرند و كفش گران در فاصلهء قالب و كفش مىگذارند . و زبانهء آتش . و زبانهء چوب . و زبانهء ترازو .
فانى
(
f ni
) ا . ع . پير سالخورده .
فانى
(
f ni
) ص . ع . پير و كلانسال .
فانى
(
f ni
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ناپايدار و ناپاينده و نيسته و سپرى و زوالپذير و بىثبات .
فانيذ
(
f niz
) ا . ع . - مأخوذ از پانيذ فارسى - قند سپيد . و نوعى از حلوا .
فأو
(
fa'v
) ا . ع . شكاف و فرجهء ميان دو كوه . و زمين پاسپردهء نرم ميان دو زمين سنگلاخ سوخته . و شب . و جاى فروشدن آفتاب . و تنگجاى وادى كه بسوى جاى فراخ رود . و ريگ تودهء گرد و مدور . و جاى تابان و لغزان . و زمين مغاك نيكو خاك در ميان كوه .
و نام دهى .
فأو
(
fa'v
) م . ع . فأوت راس الرجل فأوا ( از باب نصر ) : شكافتم سر آن مرد را به زخم شمشير . و نيز فأو : زدن .
و شكافتن .
فاوا
(
f v
) ا و ص . پ . شرمنده . و رسوا . و شرمندگى . و رسوائى . و فاوا بودن : شرمنده بودن .
فاوانيا
(
f v niy
) ا . ع . عود صيلب و كهيانا .
فأوى
(
fa'v
) ا . ع . سر نره .
فاه
(
f h
) ا . ع . دهن . ج : افهاه .
فاهقة
(
f heqat
) ا . ع . زخم تير . و هر جراحتى كه خون از وى روان باشد . و داغ بر فهقة .
فاهم
(
f - ham
) م ف . پ . با هم و معا و همراه هم . و فاهم آمدن : با هم آمدن و همراه هم آمدن . و با يكديگر كشيده شدن .
و متناسب شدن .
فاهم
(
f hem
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - زيرك و داراى فهم و ادراك .
فأى
(
fa'y
) م . ع . فايت الراس الرجل فأيا : شكافتم سر آن مرد را به زخم شمشير .
فائت
(
f 'et
) ص . ع . در گذشتهء از وقت و فوت شده . و گم شده . و گريخته .
فائجة
(
f 'ejat
) ا . ع . گروه . و فراخى ميان دو بلندى از زمين درشت و ريگ توده .
فائح
(
f 'eh
) ص . ع . منتشركنندهء بوى .
فائحة
(
f 'ehat
) ا . ع . خوشبوئى .
فايد
(
f yad
) پ . كلمهء رابطه كه در انتها استعمال مىگردد يعنى تا والى و حتى .
فائدة
(
f 'edat
) ا . ع . آنچه داده و يا گرفته شود از دانش و مال و جز آن . ج :
فوائد . و هر زيادتى كه براى انسان حاصل گردد . و آنچه حاصل شود براى شخص از مال تازهء از قبيل طلا و نقره و مملوك و مواشى .
فايده
(
f yede
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سود و نفع و منفعت و بياور و آمرغ .
و حاصل و پيدايش و ما حصل از هر چيزى و بهره و دست برد و محصول . و هر زيادتى و افزايشى كه براى انسان حاصل گردد .
و ملاحظه . و علامت و نشان . و بيان .
فايدهمند
(
f yede - mand
) ص . پ .
سودمند و مفيد و نافع . و بهرهمند .
فائر
(
f 'er
) ص . ع . جوشنده .