حلوائى . و مرد خوش طبع و پاك نفس و بسيار خنده و خنده زنان سخن گوى با ياران .
و فاكهة الشتاء : آتش . و آتش افروختن در زمستان .
فاگرفتن
(
f - gereftan
) ف م . پ .
دوچار شدن . و ملاقات كردن و روبرو شدن .
و تعرض كردن . و در اثناى راه گرفتن . و جلوگيرى كردن .
فأل
(
fa'l
) ا . ع . شگون ضد طيرة مثل آنكه كسى بيمار باشد بوى بگويند : يا سالم و به كسى كه در طلب و جستجوى چيزى بود بگويند : يا واجد .
الحديث : انه صلى اللّه عليه و آله كان يحب الفأل و يكره الطيرة . و يا در نيك و بد هر دو استعمال مىشود . ج : فؤل و افؤل .
و قولهم : لا فأل عليك يعنى نيست گزندى بر تو .
فال
(
fal
) ا . ع . ( لغة فى فأل ) يعنى شگون .
و نيز فال : گوشت پارهاى در كنار سرين .
و رگى در باطن ران اسب . و نام دهى در فارس .
فال
(
fal
) ص . ع . رجل فال : مرد سست راى ضعيف العقل كه در فراست خطا كند .
و كذلك : رجل فال الراى .
فال
(
f l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شگون . و طالع و بخت . و پيشبينى و عاقبتگوئى . و غيبگوئى . و فال نيك : مروا . و علم فال : علم غيبگوئى و علم رمل و جز آن . و فال گرفتن : از آينده استخبار كردن .
و از پيش خبر دادن و از آينده گفتن . و از غيب خبر دادن .
فال
(
f l
) ا . پ . نام دهى در فارس .
فالج
(
f lej
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرد مظفر و منصور . و فقدان كامل حس و حركت ارادى و يا نقصان آن . و فقدان و يا نقصان حس و حركت عضوى از اعضا .
فالج
(
f lej
) ا . ع . شتر ستبر دو كوهانه كه از سند جهة گشنى برند . و تير فائز و تير غالب . ج : فوالج . و استرخا و چنگلوك . و فروهشتگى در نيمهء بدن . و نام شخصى از تازيان كه فالج بن خلاوة باشد . و منه قولهم : انا من ذلك الامر فالج بن خلاوة يعنى من از اين كار برى و بركنارم .
فالجزده
(
f lej - zade
) ص . پ . كسى كه مبتلا به مرض فالج باشد .
فالح
(
f leh
) ص . ع . بختيار و سعادتمند و كامياب .
فالرغس
(
f lerqos
) و فالرغوس
(
f lerqus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - مرغ لك لك .
فالزن
(
f l - zan
) ا . پ . فالگو و طالعبين .
فال سنگك
(
fal - sangak
) ا . پ . سنگ پارههاى فالگويان .
فالعة
(
f le'at
) ا . ع . بلا و سختى . ج :
فوالع .
فالق
(
f leq
) ا . ع . شكاف كوه . و خرمابن كفته شده تا شكوفه از آن برآيد . و زمين پست ميان دو پشته . و كان ذلك الفالق كذا : بود اين مكان پست ميان دو پشته اين چنين . و نيز فالق : نام موضعى .
فالق
(
f leq
) ص . ع . شكافنده . و فالق الاصباح : خالق صبح . و فالق الحب و النوى : خالق دانه و هسته و بيرون آورندهء برگ از آنها .
فالقة
(
f leqat
) ا . ع . زمين پست ميان دو پشته .
فالك
(
f lek
) ص . ع . دختر گرد پستان .
فالكباز
(
falak - b z
) ا . پ . فالگيرى كه بر سر كوچه و بازار نشيند و جهة مردم فال گيرد .
فالگو
(
f l - gu
) و (
f l - gov
) و فالگوى
(
f l - guy
) و (
f l - govy
) ا . پ . كسى كه فال مىگيرد و كسى كه از غيب خبر مىدهد و از آينده خبر مىدهد و شگونيا . و آنكه طالع مىبيند .
فالگوئى
(
f l - gu'i
) و (
f l - gov'i
) ا . پ .
فالگيرى و طالع بينى و رمالى و غيبگوئى .
فالود
(
f lud
) پ . ح م . فالودن . و صاف شدگى .
فالودج
(
f ludaj
) و فالودق
(
f ludaq
) ا . ع . مأخوذ از پالودهء فارسى و بمعنى آن .
فالودن
(
f ludan
) ف ل و م . پ .
پالودن .
فالوه
(
f lude
) ا . پ . پالوده .
فالوذ
(
f luz
) ا . ع . فولاد .
فالوذ
(
f luz
) و فالوذق
(
f luzaq
) ا . ع . پالوده .
فالى
(
f li
) ص . پ . منسوب بفال .
فالى
(
f li
) افا . ع . از شير بازدارنده .
فالى
(
f liyy
) ص . ع . منسوب بقصبهء فال واقع در فارس .
فالية الافاعى
(
f liatol - af 'i
) ا . ع .
اوائل شر و بدى . و قسمى از جعل خجكدار .
فاليز
(
f liz
) ا . پ . بستان خربزه و خربزه زار .
فالينوس
(
f linus
) ا . پ . شاهتره .
فام
(
f m
) ا . پ . وام و دين و قرض .
و نام قصبهاى در خراسان مولد شهاب الدين .
فام
(
f m
) ص . پ . رنگ و لون . و شبه و نطير و مانند و هميشه ملحق باسم مىگردد مانند :
زمرد فام و سيه فام و كحل فام و لعل فام .
فأم
(
fa'm
) م . ع . فام من الماء فأما ( از باب فتح ) : سيراب گرديد . و فام البعير : پر شد دهن آن شتر از گياه .
فأم
(
fa'am
) م . ع . فئم البعير فأما