از مورچهء سياه بسرخى آميخته .
فازرة
(
f zerat
) ا . ع . راهى كه بسوى ريگ تودهء بلند و هموار رود .
فازع
(
f ze '
) ص . ع . ترسان و خائف و هولناك .
فاژ
(
f j ?
) ا . پ . خميازه و دهن دره . و دهن باز كردن در خواب .
فاژده
(
f j ? ade
) ا . پ . خميازه و دهن دره .
و سايبان .
فاژيدن
(
f j ? dan
) ف ل . پ . خميازه كشيدن . و دهن باز كردن . و گستردن .
فأس
(
fa's
) ا . ع . تبر ( مؤنث آيد ) . ج :
افؤس و فؤس . و فأس اللجام : كام لگام . و فأس الراس : كنار قمحدوه مشرف بر قفا .
فأس
(
fa's
) م . ع . فاسه فأسا ( از باب فتح ) : بتبر زد آن را و شكافت آن را بتبر . و فاس فلانا : زد بر تندى سر فلان . و فاس الطعام : خورد آن طعام را .
فاس
(
f s
) ا . ع . يكى از دو شهر پايتخت سابق مملكت مراكش و داراى 82000 نفر جمعيت .
فاسترك
(
f stark
) ا . پ . چلچله .
فاسترك
(
f s - tarak
) م ف . پ . كمى عقبتر .
فاسج
(
f sej
) ا . ع . ماده شتر جوان باردار .
و ماده شتر فربه كه بار نگيرد . و ماده شتر جوان تيزرو . و ماده شترى كه پيش از ايام گشنى گشن به روى جهد .
فاسخ
(
f sex
) افا . ع . فسخكنندهء بيع و عزم . و شكننده . و تباهكننده .
فاسد
(
f sed
) ص . ع . تباه . ج : فسدى .
فاسد
(
f sed
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - معيوب و تباه . و زبون . و گنديده .
و گمراه . و سركش . و خراب . و شرير . و ناچيز . و باطل . و بيمار . و سست و بيقوت .
و معطل . و فاسد المزاج : بىتربيت .
و بدخوى . و فاسد المآل : ناصواب .
فاسده
(
f sede
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - فاسد و معيوب و تباه . و اخلاق فاسده : سرشتهاى بد و تباه و معيوب .
فاسق
(
f seq
) ص . ع . ناراست كردار .
و زنا كار . ج : فساق و فسقة و فاسقون .
فاسق
(
f seq
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ناشايسته . و مصاحب بىادب و اوباش و شرير . و حيله باز و محيل . و گناهكار و بزهكار و بدكردار . و زناكار . و آلوده بفسق و فجور . و كسى كه غفلت كند از حد خود در كردار و افعال و لباس .
فاسقة
(
f seqat
) ص . ع . مؤنث فاسق :
زن ناراست كردار و زناكار .
فاسقون
(
f squna
) ا . پ . نام جنگلى در روم .
فاسقون
(
f squna
) ع . ج . فاسق .
فاسقية
(
f seqiyyat
) ا . ع . نوعى از عمامه بستن .
فاسياء
(
f siy '
) و فاسية
(
f siyat
) ا . ع . خبزدوك و جعل . المثل : افحش من فاسية .
فاش
(
f c
) ص . پ . آشكار و هويدا و ظاهر و روشن و مشهور و عام و معروف و معلوم و واضح . و شايع و منتشر و پراكنده . و فاش شدن : ظاهر و آشكار شدن و هويدا گشتن و افشا شدن و مشهور گرديدن و شهرت يافتن . و فاش كردن : ظاهر و هويدا و آشكار كردن . و منتشر نمودن . و مشهور كردن .
و شايع كردن . و واضح و روشن نمودن . و چاپ كردن و طبع نمودن .
فاش
(
f cc
) ص . ع . نمام و سخن چين .
فاشان
(
f c n
) ا . پ . نام روستائى نزديك مرو .
فاشة
(
f ccat
) ص . ع . زن تباهكار . و المراة الفاشة : زنى كه در وقت جماع باد از وى خارج گردد .
فاشرا
(
f cr
) ا . پ . رستنى كه مانند عشقه بر درخت پيچد و از داروهاى مسهل است و آن را هزار فشان نيز گويند و بتازى : كرمة البيضاء .
فاش رستنى
(
f c - rastani
) ا . پ . تخم گياهى معطس .
فاشرستين
(
f cerestin
) ا . پ . - مأخوذ از سريانى - نوعى از عشقه كه شش بندان گويند و بشيرازى سياه دارو و بتازى كرمه الاسود .
فاشرسين
(
f carasin
) ا . پ . فاترسين و سپندان و سپند .
فاشرى
(
f ceriyy
) ا . ع . داروئى كه در گزيدگى مار و هوام به كار برند .
فاشغة
(
f ceqat
) ص . ع . ناصية فاشغة :
موى پيشانى پراكنده و پريشان .
فاشى
(
f ci
) ص . ع . آشكار . و پراكنده و منتشر و معروف و مشهور . و زياد شده .
فاشى
(
f ci
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - پراكنده و منتشر . و موت فاشى :
مرگ منتشر . و و با و طاعون . و هر مرض مسرى . و ناشى و فاشى شدن : ظاهر و آشكار گشتن . و چاپ شدن و طبع گشتن .
فاشية
(
f ciyat
) ا . ع . ستور پراكندهء در چراگاه . ج : فواشى . الحديث : ضموا فواشيكم حتى تذهب فحمة العشاء .
فاصخة
(
f sexat
) ص . ع . رجل فاصخة : مردى كه وى را عقل رسا نباشد .
ج : فواصخ .
فاصد
(
f sed
) افا . ع . فصدكننده و كسى كه رگ مىزند .
فاصل
(
f sel
) ص . ع . حدى كه ما بين