عبن
(
obon
) ا . ع . مردم مليح پرگوشت تمام اندام .
عبن
(
abann
) ا . ع . ستبر و پرگوشت از كركس و شتر .
عبناة
(
abann t
) ص . ع . مؤنث عبنى يعنى كركس ماده و شتر مادهء ستبر و پرگوشت ، ج : عبنيات .
عبنبل
(
abanbal
) ا . ع . بزرگ و سخت .
عبنة
(
obnat
) ا . ع . قوت و توانائى شتر و ماده شتر .
عبنة
(
abannat
) ا . ع . مؤنث عبن .
عبنجر
(
abanjar
) ا . ع . ستبر درشت .
عبنقاء
(
abanq '
) و عبنقاة
(
abanq t
) ص . ع . عقاب تيز چنگل .
عبنقس
(
abanqas
) ا . ع . مرد بدخوى و نازك بدن دراز بالا . و آنكه دو جدهء او از جانب هر دو پدرش عجمى باشد .
عبنقساء
(
abanqasa '
) ا . ع . شادان و خرم .
عبنك
(
abannak
) ص . ع . مرد سخت و درشت . يق : رجل عبنك .
عبنى
(
abann
) ص . ع . فربه و ستبر از كركس و شتر .
عبنيات
(
abannay t
) ع . ج . عبناة .
عبو
(
aby
) م . ع . عبا الرجل عبوا ( از باب نصر ) : روشن گرديد روى آن مرد .
و عبا المتاع : آماده كرد رخت را و آراست آن را .
عبوثران
(
abavsar n
) و (
abavsor n
) ا . ع . گياهى خوشبو .
عبود
(
obud
) ع . ج . عبد .
عبود
(
obud
) م . ع . عبد عبادة و عبودا . مر . عبادة .
عبود
(
abbud
) ا . ع . نام مردى هيزم كش بسيار خواب كه هفت سال در جاى هيزم كشى خود در خواب بود .
عبودة
(
obudat
) و عبودية
(
obudiyyat
) م . ع . عبد عبادة و عبودا و عبودة و عبودية . مر . عبادة .
عبوديت
(
obudiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بندگى و پرستش . و بردگى و چاكرى و غلامى و نوكرى . و فروتنى و اطاعت و فرمانبردارى .
عبور
(
abur
) ا . ع . برهء گوسپند . ج :
عبائر . و ختنه ناكرده . ج : عبر (
obor
) . و الشعرى العبور : نام ستارهاى كه پس از جوزا برآيد .
عبور
(
obur
) م . ع . عبر عبرا و عبورا .
مر . عبر .
عبور
(
obur
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گذار و گذر و مرور و گذشتگى . و عبور كردن : گذر كردن و گذشتن و مرور نمودن .
و باج عبور : باجى كه درگذر كردن از راه مىگيرند و راهدارى و باج راه .
عبوس
(
abus
) ا . ع . جماعت بسيار .
عبوس
(
abus
) ص . ع . بسيار ترشروئى كننده . و روز سخت . و يوم عبوس :
روز بد كه از آن روى ترش شود .
عبوس
(
abus
) ا . ع . شير بيشه .
عبوس
(
abus
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ترشروئى . و زشت روئى و تيموك . و سخت روئى . و عبوس كردن : روى ترش نمودن و اخم كردن و تيموك نمودن .
عبوس
(
obus
) م . ع . عبس عبسا و عبوسا . مر . عبس .
عبوسة
(
obusat
) ا . ع . درشتى . و ترش روئى و بد اخمى .
عبوسية
(
obusiyyat
) ا . ع . دشوارى و ترشروئى . و سختى .
عبول
(
abul
) ا . ع . موت و مرگ . و چون كسى بميرد گويند : عبلته عبول .
عبهال
(
ebh l
) م . ع . عبهل الابل عبهلة و عبهالا . مر . عبهلة .
عبهر
(
abhar
) ص . ع . پر گوشت و بزرگ . يق : رجل عبهر و امراة عبهر يعنى مرد و زن ستبر پرگوشت . و قوس عبهر : كمان آكنده قبضه . و فرس عبهر : اسب آكنده گوشت . و نيز عبهر : دراز و نازك و خوش از هر چيزى .
عبهر
(
abhar
) ا . ع . نرگس . و ياسمن .
و بستان افروز .
عبهر
(
abhar
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نرگسى كه ميان آن زرد باشد . و عبهر جانان : چشم معشوق . و عبهر لرزان :
گيسوى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
عبهرة
(
abharat
) ص . ع . زن تنگ پوست و سخت سپيد آكنده گوشت و نيكو روى خوش تن و خوشخوى .
عبهرى
(
abhariyy
) ا . ع . نازك بدن سخت سپيد .
عبهلة
(
abhalat
) م . ع . عبهل الابل عبهلة و عبهالا : بيكار و بر سر خود گذاشت شتران را . و نيز عبهلة : خشمگينى نمودن .
عبهلة
(
abhalat
) ا . ع . سرزنش و توبيخ و تهمت .
عبى
(
obb
) ا . ع . زنى كه فرزندش نميرد .
عبى
(
abiyy
) ا . ع . بخش و نصيب و بهره . يق : عبيك من الجزور اى نصيبك .
عبيبة
(
abibat
) ا . ع . چيزى شيرين به شكل صمغ كه از درخت عرفط برآيد و خوردنى باشد . و صمغ و يا شير آن . و عصارهء يز . و چراگاه شتران از شورگياه در زمين پست .
عبية
(
ebbiyyat
) و (
obbiyyat
) ا . ع .
بزرگ منشى و فخر و ناز و نخوت . و عبية