الجاهلية : نخوت جاهليت . و كذلك عبية الجاهلية .
عبيث
(
abis
) ا . ع . نوعى از ريحان .
عبيث
(
ebbis
) ص . ع . بسيار بازىكننده .
عبيثة
(
abisat
) ا . ع . پينو و طعامى كه در آن بجاى گوشت ملخ اندازند . و طعامى از آرد و روغن و خرما . و نيز جو و گندم آميخته .
جاء فلان بعبيثة فى وعائه : آمد فلان و در ظرف وى جو و گندم بهم آميخته بود .
و عبيثة الناس : مردم از هر جنس در آميخته . و ظلت الغنم عبيثة واحدة ، و اين كلام را در صورتى گويند كه دو گلهء گوسپند با هم رسند و با يكديگر مخلوط گردند و مثلى است كه در اختلاط مردم و تساوى ايشان در فساد ظاهرا و باطنا گويند . ج :
عبائث .
عبيثة
(
abisat
) ص . ع . فلان عبيثة :
در نسب فلان آميزش و خلط است .
عبيثران
(
abaysar n
) و (
abaysor n
) ا . ع . گياهى خوشبو كه عبوثران نيز گويند .
و كار دشوار . و فتنه . و مكروه .
عبيثران
(
abaysor n
) ا ع . نام درختى خاردار كه هر كس را خارى از آن رسد به زودى رهائى نيابد و در شدائد و سختى كارها بدان مثل زنند .
عبيد
(
abid
) ا . ع . ج . عبد . ج :
عبيدون .
عبيد
(
obayd
) ا . ع . مصغر عبد يعنى بندهء كوچك . و ام عبيد : دشت خالى ويران و بيابانى كه بدان باران نرسيده باشد . و بنو عبيد : نام گروهى از تازيان . و عبيد الله بن عمر بن الخطاب . در جنگ صفين با معاويه بود و كشته شد .
عبيدة
(
obaydat
) ا . ع . هزار خانهء شكنبه . ابو عبيدة بن الجراح : يكى از اصحاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و نامش عامر بن عبيد اللّه بن الجراح .
عبيدون
(
abiduna
) ا . ع . عبيد . و ج ج . عبد .
عبير
(
abir
) ا . ع . زعفران . و بوى خوش با زعفران آميخته .
عبير
(
abir
) ص . ع . قوم عبير :
گروه بسيار با اهل . و سهم عبير : تيرى كه داراى پر بسيار باشد .
عبير
(
abir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوعى از خوشبوى خشك كه بر جامه پاشند .
و عنبر . و خوشبوئى كه از صندل و گلاب و مشك سازند . و پر عبير : مملو از مشك و خوشبوى و معطر .
عبيراء
(
obayr
) ا . ع . نام گياهى .
عبير آلاى
(
abir - l y
) ص . پ . آلودهء بعنبر .
عبير تأثير
(
abir - ta'sir
) ص . پ . معطر و داراى اثر خوشبويها .
عبير تعطير
(
abir - ta'tir
) ص . پ .
خوشبو مانند عنبر .
عبيرى
(
abiri
) ص . پ . منسوب بعبير .
عبيط
(
abit
) ص . ع . شتر فربه و جوان كه بىعلت و بيمارى كشته باشند . ج : عبط و عباط . و لحم عبيط : گوشت تازه . و دم عبيط و زعفران عبيط كذلك . و ثوب عبيط : جامهء نو دريده .
عبيطة
(
abitat
) ص . ع . مؤنث عبيط :
ماده شتر فربه و جوان بىعلت و بيمارى كشته .
عبيلة
(
abilat
) ا . ع . زن درشت و ستبر .
عت
(
att
) م . ع . عته عتا ( از باب نصر ) : چندين بار باز گردانيد بر وى سخن را و رد كرد او را . و عته بالمسألة : ستيهيد بر وى در سؤال . و عته بالكلام : سرزنش كرد او را . و عتته الحية : گزيد او را مار .
عت
(
ott
) ع . ج . عتاء و اعت .
عتا
(
att
) ع . بمعنى حتى .
عتاء
(
att '
) ص . ع . مؤنث اعت : زنى كه در سخن درشتى كند . ج : عت .
عتاب
(
et b
) م . ع . عاتبه معاتبة و عتابا : خشم گرفت او را و ملامت كرد . و نيز عتاب : خشم گرفتن همديگر را . و ناز كردن . و خشمگينى پيدا نمودن . و ياد كردن خشم را .
عتاب
(
et b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خشم و ملامت . و عتاب كردن : ملامت و سرزنش كردن و دشنام دادن و درشتى كردن در خطاب و توبيخ كردن .
عتاب
(
att b
) ص . ع . بسيار خشمگين و غضبناك . و ام عتاب : كفتار .
عتاب
(
ott b
) ا . پ . نام مخترع پارچه هاى ابريشمى موجدار .
عتابى
(
at bi
) ا . ب . - مأخوذ از تازى - دربان .
عتابى
(
ot bi
) ا . پ . نوعى از پارچهء ابريشمى گرانبهاى موجدار منسوب بعتاب كه مخترع آنست .
عتاة
(
ot t
) ع . ج . عاتى .
عتات
(
et t
) م . ع . عاته معاتة و عتاتا :
پيكار نمود با وى . و ما زلت اعات فلانا :
هميشه پيكار مىكنم فلان را .
عتاد
(
at d
) ا . ع . ساخت و سامان .
و آمادگى . و آنچه جهة سفر و جز آن آماده سازند . و كاسهء كلان . ج : اعتد و اعتدة .
عتاد
(
at d
) و عتادة
(
at dat
) م . ع .
عتد عتادا و عتادة ( از باب كرم ) : آماده گرديد .
عتار
(
at r
) و (
att r
) ا . ع . نره و - ذكر .