انديشه . و پند . و شگفت . و تنبه از غفلت بسوى آگاهى . و هر چيز كه موجب تنبه و آگاهى گردد . و عبرت شش روزه :
آسمان و زمين و آنچه از مخلوق در ما بين آسمان و زمين و در روى زمين است . و آنچه از انسان بفعل آيد . و آنچه از حوادث بفعل آيد .
و عبرت پذيرفتن : پند گرفتن و نصيحت گوش كردن . و عبرت شدن : نمونه شدن و دستور العمل گشتن . و عبرت كردن :
متنبه شدن و پند گرفتن .
عبرة
(
obrat
) ا . ع . گروه . و بسيار از هر چيزى . و نام مهرة . و ذو العبرة :
لقب مردى از تازيان كه آنر مىپوشيد .
عبرة
(
obrat
) و (
abarat
) ا . ع . گرمى چشم بواسطهء جريان اشكهاى حزنانگيز .
عبرة
(
abarat
) ا . ع . ابو عبرة :
بيهوده گوى فسوسكننده .
عبرة
(
aberat
) ص . ع . امراة عبرة : زن با اشك .
عبرتآميز
(
ebrat - miz
) ص . پ .
هر چيز كه موجب تنبه و آگاهى گردد . و تعجبآميز .
عبرت بخش
(
ebrat - baxc
) ص . پ .
پنددهنده .
عبرتنما
(
ebrat - nam
) ص . پ .
پنددهنده . و شگفتىآورنده . و هر چيز كه تنبه آورد .
عبرت نمودن
(
ebrat - namun
) ص .
پ . تعجبانگيز و حيرتانگيز . و چيزى كه موجب پند و تنبه گردد .
عبرد
(
obrod
) ص . ع . عشب عبرد :
گياه باريك و هيچكاره . و غصن عبرد :
شاخ نرم و نازك .
عبرد
(
obrod
) و (
obared
) و عبردة (
obaredat
) ا . ع . دختر سپيد رنگ تازه بدن نازك و لرزان اندام .
عبرود
(
obrud
) ص . ع . غصن عبرود :
شاخ نرم و نازك . و شحم عبرود : پيه جنبان و لرزان .
عبرى
(
abr
) ص . ع . امراة عبرى :
زن با اشك . و عين عبرى : چشم پر اشك .
ج : عبارى .
عبرى
(
ebri
) ا . پ . لغت جهودان .
عبرى
(
ebriyy
) ا . ع . عبرانى و لغت جهودان .
عبرى
(
obriyy
) ا . ع . كنار با ساق كه بر لب جوى رويد و يا كنار بىساق .
عبرية
(
ebriyyat
) ا . ع . تكلم به زبان عبرى .
عبس
(
abs
) ا . ع . نام گياهى كه به فارسى شاپاپك و سيسنبر گويند . و نام كوهى و آبى و محلهاى در كوفه . و نام پدر قبيلهاى .
عبس
(
abs
) م . ع . عبس وجهه عبسا و عبوسا ( از باب ضرب ) : ترش كرد روى را . و عبس اليوم : سخت گرديد روز .
عبس
(
abas
) ا . ع . سرگين و پشكى كه بر دنب ستور خشك شده و آويزان باشد .
عبس
(
abas
) م . ع . عبس عبسا ( از باب سمع ) : خشك گرديد سرگين و يا پشكل بر دنب ستور و آويزان شد . و عبس الوسخ فى يده : خشك گرديد چرك بر دست او .
عبسة
(
absat
) ا . ع . يك مرتبه عبوس كردن .
عبسة
(
ebsat
) ا . ع . نوع عبوس و ترشروئى و هيئت و شكل آن .
عبسة
(
abasat
) ا . ع . واحد عبس يعنى يك سرگين و پشكل خشك شده بر دنب ستور .
عبسر
(
absor
) و عبسور (
obsur
) ا .
ع . ماده شتر قوى و تيزرو .
عبش
(
abc
) ا . ع . نيكوئى و صلاح در هر چيزى . يق : الختان عبش للصبى اى صلاح .
عبش
(
abc
) و (
abac
) و عبشه (
abcat
) (
abacat
) ا . ع . گولى و كند فهمى . و سستى و غفلت .
عبشمى
(
abcamiyy
) ص . ع . منسوب بقبيلهء عبد شمس .
عبط
(
abt
) م . ع . عبط الذبيحة عبطا ( از باب ضرب ) : بىعلت كشت ذبيحهء پر گوشت و جوان را . و عبط فلان : پنهان و غايب گرديد فلان .
و عبطت الريح وجه الارض : رنديد باد روى زمين را . و عبط الارض :
كنديد زمين ناكنده را . و عبط على الكذب : دروغ بست بر من بىسبب و بهانه . و عبط نفسه فى الحرب : بىسبب و بىباكانه انداخت خود را در جنگ . و عبط التراب : برانگيخت خاك را . و عبط الفرس : تاخت اسب را چندانكه عرق آورد . و عبط الضرع : خونآلود كرد پستان را . و عبط الثوب الجديد :
دريد جامهء نو و درست را . و عبط هو :
دريده شد او ( لازم و متعدى ) . و عبط الدواهى الرجل : بىموجب رسيد آن مرد را بلاها . و عبطته المنية : بىعلت و جوان كشت او را .
عبط
(
obot
) ع . ج . عبيط .
عبطة
(
abtat
) ا . ع . مات فلان عبطة :
جوان و صحيح و تندرست مرد فلان .
عبطة
(
obtat
) ا . ع . تازگى و ترى .
عبعاب
(
ab ' b
) ا . ع . فراخ گلوى بزرگ شكم تمام اندام نيكو سرشت . و مرد دراز بالا . و كسائى از پشم .
عبعب
(
ab'ab
) ا . ع . نازكى و تازگى جوانى . و جوان پر گوشت . و جامهء وسيع