غيازه
(
qay ze
) ا . پ . سيخ كوچكى آهنين كه بر سر چوبى نصب كرده خر و گاو را بدان رانند و مهميز نيز گويند .
غياص
(
qiy s
) و غياصة
(
qiy sat
) م . ع . غاص غوصا و غياصا و غياصة .
مر . غوص .
غياصة
(
qiy sat
) م . ع . غاص غياصة ( از باب نصر ) : غواصى كرد و فرو شد در دريا جهة طلب مرواريد .
غياصة
(
qiy sat
) ا . ع . شغل و پيشهء غواصى .
غياض
(
qiy z
) ع . ج . غيضة .
غياط
(
qiy t
) ع . ج . غائط .
غياطل
(
qay tel
) ع . ج . غيطلة .
غياظك
(
qiy zaka
) و غياظيك
(
qiy zayka
) ا . ع . فعل ذلك غياظك :
بيشتر كرد آن كار را تا دشوار كند بر تو آن را و در مشقت انداخت تو را . و كذا : فعل ذلك غياظيك .
غياف
(
qayy f
) ا . ع . مرد دراز ريش كه ريشش بسيار بزرگ بود .
غيال
(
qayy l
) ا . ع . شير بيشه .
غيان
(
qay n
) ا . ع . سيماب و جيوه .
غيان
(
qayy n
) ص . ع . گمراه . و نوميد .
غيان
(
qayy n
) ا . ع . بنو غيان : نام گروهى از تازيان كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله آنها را بنور شدان ناميد .
غياهب
(
qay heb
) ع . ج . غيهب .
غياية
(
qay yat
) ا . ع . سايبان . و هر چه بالاى سر سايه افگند مانند ابر و غبار و تاريكى و جز آن . و روشنائى شعاع آفتاب . و تك چاه .
و نام موضعى . الحديث : تجئ البقرة و آل عمران يوم القيمة كانهما غمامتان و غيايتان .
غيب
(
qayb
) ا . ع . گمان . و پنهانى . ج :
غياب و غيوب . و هر چيز كه از شخص ناپديد باشد . و زمين پست . و پيه . و نيز غيب : چيزى كه نباشد خلاف شهادة كه بمعنى چيزى است كه باشد .
غيب
(
qayb
) ص . ع . ج . غائب .
غيب
(
qayb
) م . ع . غاب غيبا و غيبة و غيابا . مر . غياب .
غيب
(
qayb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز پنهانى كه آشكار نباشد . و هر چيز ناپديد و مخفى . و غيب شدن : ناپديد گشتن و مخفى شدن و غيب كردن :
ناپديد كردن . و غيب گفتن : از چيز هاى پنهانى خبر دادن و هوختن . و سر كسى را آشكار كردن . و پيشبينى كردن در امور محتمل الوقوع . و عالم غيب : عالم آينده ضد عالم شهادت . و حالت آينده .
غيب
(
qoyab
) و (
qoyyab
) ع . ج .
غائب .
غيبان
(
qayb n
) و (
qayyeb n
) ا . ع .
رگهاى درخت .
غيبة
(
qaybat
) ا . ع . زمين پست . يق :
وقعنا فى غيبة اى هبطة من الارض .
غيبة
(
qibat
) ا . ع . ا . ع . بدگوئى در پس كسى اگر راست باشد و اگر دروغ بود بهتان نامند .
غيبة
(
qibat
) و (
qaybat
) م . ع غاب غيبة و غيبة و غيابا . مر . غياب .
غيبت
(
qaybat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ناپديد شدگى ضد حضور و رنود . و جدائى و مفارقت . و بدگوئى در پشت سر مردم خواه راست باشد يا دروغ و پرتاد و دشتياد و زشتياد و بهتان . و عيبگوئى . و افترا . و هر چيز نهفتهاى كه در غياب شخص بطور نجوا و زير گوشى گويند . و غيبت كردن : حاضر نشدن و غايب بودن و ناپديد گشتن . و غيبت كردن از كسى : بدگوئى كردن از آن كس در غياب وى و افترا زدن به او .
غيبتگر
(
qaybat - gar
) ا . پ . بدگو و مفترى و افترا زننده .
غيبدان
(
qayb - d n
) ص . پ . كسى كه داناى بكشف رموز و اسرار باشد . و رمال و فالگو و فالگير . و داراى علم غيب . و پيغمبر .
غيبگو
(
qayb - gu
) و (
qayb - gov
)
و غيبگوى
(
qayb - guy
) و (
qayb - govy
) ا . پ . كسى كه از امور نهانى و اسرار مردم خبر دهد . و رمال و فالگير و فالگو .
غيبگويان
(
qayb - guy n
) پ . ج .
غيبگو .
غيبوبة
(
qaybubat
) م . ع . غاب غيابا و غيبوبة . مر . غياب .
غيبوبت
(
qaybubat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مفارقت و عدم حضور . و ناپديد شدگى .
غيبه
(
qaybe
) ا . پ . پارههاى آهنى كه در بگتر و جوشن به كار برند . و تيردان و جعبه و كيش . و دايرههائى در سپر از چوب كه ابريشم به روى آنها پيچده باشند . و پنبهء زده شده و محلوج .
غيبى
(
qaybi
) ص . پ . منسوب بغيب . و ناپديد و عدم حاضر و نهفته و پنهان و مخفى و غير مرئى . و مقدر و تقديرى . و منسوب بعالم غيب .
و اللهى و ربانى و آسمانى و فلكى .
غية
(
qayyat
) ا . ع . گستاخى و تهور و بىپروائى .
غية
(
qayyat
) و (
qiyyat
) ع . كلمهايست كه در شتم و دشنام گويند . يقال : هو لغية :
او حرامزده است . و ولد غية يعنى فرزند زناست و حرامزده و خشوك . و كذلك : هو لغية و ولد غية .
غيث
(
qays
) ا . ع . باران . و ابرى كه