غورا
(
qavr
) ا . پ . نفرين و لعنت و دعاى بد . و گفتار ياوه و بيهوده .
غوربا
(
qur - b
) ا . پ . غورهبا .
غورپرداخت
(
qavr - pard xt
) ا . پ .
مواظب از كسى .
غورة
(
qavrat
) ا . ع . آفتاب . و ميان روز .
غوررسى
(
qavr - rasi
) ا . پ . تعمق در تفتيش و تفحص . و دقت در تفكر و تأمل .
غوركار
(
qavr - k r
) ا . پ . عمق و مغ هر چيزى .
غوركلى
(
qavr - kolli
) ا . پ . تفتيش با دقت و تفحص با تأمل .
غورگى
(
quragi
) ا . پ . كالى و نا رسيدگى ميوهها . و در غورگى مويز شدن : بمراد نرسيدن . و نااميد شدن و از زندگى برخوردار نشدن . و در غورگى مويز كردن : پايمال كردن . و ويران كردن . و محروم ساختن .
غورمگس
(
qur - magas
) ا . پ . مگس سرخ بسبزى مايل . و نوعى از زنبور كوچك .
غوروا
(
qur - v
) ا . پ . غورهبا .
غورواشه
(
qur - v ce
) ا . پ . غرواشه و ليف شوى مالان و جولاهگان .
غوره
(
qure
) ا . پ . انگور و يا خرماى نارس كه هنوز ترش باشد . و هر ميوهء نارس ترشى . و يكى از الوان كبوتر . و غوره افشردن : گريان ساختن . و رشك فرمودن .
و شماتت كردن . و غالب شدن .
غورهبا
(
qure - b
) ا . پ . قسمى از آش كه داراى آب غوره بود .
غورى
(
qavr
) ا . ع . تك هر چيزى .
غورى
(
quri
) ا . پ . آوندى از چينى و يا جز آن و لولهدار كه در آن چاى و امثال آن را دم كرده بنوشند . و نام گروهى از افغانان .
غوريدن
(
quridan
) ف ل و م . پ .
تحريض بر جنگ و قتال كردن . و جنگ كردن .
و آسوده گشتن . و قانع شدن . و راضى و خشنود گشتن .
غوز
(
qavz
) م . ع . غازه غوزا ( از باب نصر ) : آهنگ كرد او را و قصد وى كرد .
غوزه
(
quze
) ا . پ . جوزق و غلاف پنبه كه هنوز پنبه از آن برنياورده باشند . و مهرههاى نقره شبيه بمرواريد . و غوزهء آب : حباب آب .
غوژه
(
quje
) ا . پ . غنچهء گل . و غوزه و جوزق .
غوش
(
quc
) ا . پ . اسب جنيبت . و كوتل . و گوش . و سرگين حيوانات . و چوب سخت و خدنگ كه از آن تير و نيزه و زين اسب سازند . و نگاه . و ديدار . و تفرج . و برهنهء و عور مادر زاد و عور .
غوشا
(
quc
) ا . پ . مطلق خوشه از قبيل خوشهء انگور و خرما و خوشهء گندم و جو . و محوطه و چار ديوارى كه شبها گوسپند و شتر و خر و گاو و اسب و جز آن در آنجا بسر برند .
و سرگين حيوانات .
غوشاد
(
quc d
) و (
qavc d
) ا . پ .
جاى فرود آمدن قافله و كاروان . و خوابگاه گاوان و گوسپندان . و جايگاه ديوان و جنيان .
و درخت بلند . و سرگين حيوانات .
غوشاك
(
quc k
) ا . پ . خوابگاه ستور .
و سرگين خشك حيوانات .
غوشاى
(
quc y
) ا . پ . خوشهء جو و گندم خصوصا خوشههائى كه پس از درودن در زمين ريخته و مردمان درويش خوشهچين بر مىچينند . و سرگين خشك حيوانات براى سوزانيدن . و خوابگاه ستور و چارپايان .
غوشت
(
quct
) ا . پ . عور و برهنهء مادرزاد .
غوشت
(
qavct
) ا . پ . گياهى كه لايق چراى ستور نباشد .
غوشنگ
(
qavcang
) ا . پ . مهميز و غاوشنگ .
غوشنه
(
qucne
) و (
qucane
) ا . پ .
گياهى كه بدان دستها را شويند . و قسمى از غارچ و سماروغ .
غوشه
(
quce
) ا . پ . خوشهء غلات و خوشهء انگور و خرما . و گياهى كه تازهء آن را خورند و با خشك آن دست و جامه شويند . و نوعى از طعام . و درخت غوش كه از چوب آن تير و نيزه و زين اسب سازند .
غوص
(
qavs
) م . ع . غاص على الشيئ غوصا ( از باب نصر ) : ناگاه برآمد بر آن چيز و هجوم آورد بر آن . و غاص على الامر : دانست آن كار را . و غاص تحت الماء غوصا و غياصا و مغاصا و غياصة : فرو شد در زير آب . و غاص على المعانى : رسيد با قصاى آن معانى و بيرون آورد معنى دور تر را .
غوص
(
qavs
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاغوش و فرورفتگى در آب . و غوص كردن : فرورفتن در آب .
غوط
(
qavt
) ا . ع . تريد . و زمين پست فراخ . ج : اغواط و غياط و غيطان .
غوط
(
qavt
) م . ع . غاط فى الشيئ غوطا ( از باب نصر و ضرب ) : در آمد در آن چيز . و هذا رمل يغوط فيه الاقدام : در اين ريگ زار پايها فرو مىرود .
و غاط الحفرة : كند آن گودال را .
غوط
(
qut
) ع . ج . غائط .
غوطة
(
qavtat
) ا . ع . زمين پست هموار .
و زمينى نرم و سپيد مر بنى ابى بكر را كه سوار به دو روز طى كردن نتواند . و شهرى در زمين طى . و نهر غوطة : نام نهرى در دوزخ . الحديث : من مات مدمن خمر سقاه الله من نهر الغوطة و قيل : يا