گرد و فربه و سمين . و استوار . و شرير و فتنه جو و فتنهانگيز .
غوليدن
(
qulidan
) ف ل و م . پ .
گريزانيدن . و برآغالانيدن بر جنگ . و سرزنش كردن . و دفع تشنگى نمودن . و گريختن فرمودن .
غولين
(
qulin
) ا . پ . سبوى دهان فراخ .
غوؤر
(
qo'ur
) م . ع . غار غورا و و غؤورا . مر . غور .
غوهق
(
qavhaq
) ا . ع . ديوانگى . و زاغ سياه ( لغة فى المهملة ) .
غوى
(
qav
) ص . ع . تهى شكم و سيرنا شده . يق : بتغوى .
غوى
(
qav
) م . ع . غوى الفصيل غوى ( از باب ضرب و سمع ) : ناگوارد كرد شير شتر بچه را و هلاك شد از آن . و يا سير نشد شتر بچه از شير مادر . و يا لاغر گشت و نزديك به هلاكت رسيد و كذا غوى السخلة .
غوى
(
qavi
) ص . ع . گمراه . و نوميد .
و شتر بچهء ناگوارد كردهء تخمه زده .
غوى
(
qaviyy
) ص . ع . گمراه . و نوميد .
و تهى شكم . و سيرناشد . يق : بتغويا .
غوية
(
qaviyat
) ص . ع . مؤنث غوى .
غويث
(
qavis
) ا . ع . تيزروى و شدت دو .
و هر چه بدان بفرياد مضطر رسند از طعام و دليرى و توانائى .
غوير
(
qovayr
) ا . ع . مصغر غار يعنى سمج خرد و كوچك .
غويشه
(
qavice
) ا . پ . نوعى از سماروغ .
و يا نوعى از كماة .
غويه
(
qaye
) ا . پ . شيرزنه . و چوب شيرزنه . و لولهء خميدهاى كه بدان مايعى از ظرفى بظرف ديگر ريزند و بفرانسه سيفون گويند .
و درنا و كلنگ . و غويه زدن : مسكه برآوردن .
غهب
(
qahb
) ا . ع . بىخبرى و عدم آگاهى .
غهب
(
qahab
) م . ع . غهب عنه غهبا ( از باب سمع ) : بىخبر شد از آن و فراموش كرد آن را .
غهباء
(
qehebb '
) و غهبى
(
qehebb
) ا . ع . غهبى الشباب : اول جوانى .
( لغة فى المهملة ) .
غهق
(
qaheq
) ا . ع . شتر دراز .
غى
(
qayy
) ا . ع . گمراهى و ضلالت .
و نوميدى . قوله تعالى :
فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا
اى ضلالا و خيبة اوغيا عن الطريق الجنة .
و نيز غى : وادى و يا جوئى در دوزخ .
غى
(
qayy
) م . ع . غوى غيا و غواية ( از باب ضرب ) : منهمك شد در جهل و نادانى .
و غوى فلان : گمراه گشت فلان . و نوميد گرديد . و غواه : گمراه كرد آن را ( لازم و متعدى ) .
غياب
(
qayab
) م . ع . غاب غيابة و غيابا و غيابا . مر . غياب (
qiyab
) .
غياب
(
qay b
) و (
qayy b
) ا . ع .
رگهاى درخت .
غياب
(
qiy b
) م . ع . غاب غيه غيبا و غيبة و غيابا و غيبوبة و غيوبا و غيوبة و مغابا و مغيبا ( از باب سمع و ضرب ) : ناپديد شد . و غابت الشمس :
فرو شد آفتاب . و غاب الشيئ فى الشيئ غيابة و غيوبة و غيابا و غيابا و غيبة ( نيز از باب سمع و ضرب ) : در آمد آن چيز در آن چيز . و غاب فلان فلانا : گفت فلان در پس فلان بدى آن را و غيبت كرد فلان را .
غياب
(
qiy b
) م . ع . مغايبة و در پس كسى سخن گفتن خلاف مخاطبة .
غياب
(
qiy b
) ع .
غياب
(
qiy b
) ناپديدى ضد حضور و پديدارى .
غياب
(
qoyy b
) ع . ج . غائب .
غيابة
(
qay bat
) ا . ع . غيابة الجب :
تك چاه . و كذا : غيابة الوادى . و نيز غيابة : هر چيز كه شخص را از آن بپوشاند .
و قولهم : وقعنا فى غيابة اى فى هبطة من الارض .
غيابة
(
qiy bat
) م . ع . غاب غيابا و غيابة . مر . غياب .
غياث
(
qiy s
) ا . ع . فرياد رسى و فرياد خواهى . و از اعلام است . و نيز غياث : اسم است از اغاثنا اللّه بالمطر .
غياثوند
(
qiy s - vand
) ا . پ . نام قبيله و طايفهاى .
غياديق
(
qay diq
) ا . ع . مارها .
غياذير
(
qay zir
) ع . ج . غيذار .
غيار
(
qiy r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پارچهاى زرد كه جهودان جهة امتياز بر دوش دوزند و آن را عسلى نيز گويند .
غيار
(
qiy r
) ا . ع . نشانى مر گبران را مانند زنار و جز آن .
غيار
(
qiy r
) م . ع . غارهم و لهم غيارا ( از باب نصر ) : غيرت داد ايشان را .
و خوار بار آورد براى ايشان . و غارت الشمس :
فرو شد آفتاب . و غار غورا و غؤرا و غيارا . مر . غور .
غيار
(
qiy r
) م . ع . غار غيرا و غيرة و غارا و غيارا . مر . غير . و غار اهله غيارا ( از باب ضرب ) : خوار - بار آورد جهة عيال خود . و غار الغيث الارض : آبيارى كرد باران آن زمين را .
و غاير مغايرة و غيارا . مر . مغايرة .
غيارى
(
qay r
) ع . ج . غيرى .
غيارى
(
qay r
) و (
qoy r
) ع . ج .
غير آن .