غنينه
(
qanine
) ا . پ . خانهء زنبور عسل . و غنينهء منج : خانهء زنبوران .
غو
(
qav
) ا . پ . بانگ تندر . و آواز كوس و نفير و كرنا . و هر صدا و آواز بسيار بلند مانند فريادى كه بهادران در روز جنگ كنند .
غو
(
qav
) ا . ع . آزاد . و بآزادى و حريت .
غواب
(
qav bb
) ع . ج . غابة .
غواث
(
qov s
) و (
qav s
) ا . ع . فرياد .
و نالش . و فرياد رس . و غواث ( بفتح ) كمتر گويند .
غوار
(
qev r
) م . ع . مغاورة و تاراج كردن .
غوارب
(
qav reb
) ع . ج . غارب .
غوارف
(
qav ref
) ع . ج . غارفة .
غوازل
(
qav zel
) ع . ج . غازلة .
غواس
(
qav s
) ص . ع . يوم غواس :
روزى كه در آن هزيمت و شكست و خون واقع شود .
غواشى
(
qav ci
) ع . ج . غاشية . قوله تعالى :
مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ
اى ما يغشهم .
غواص
(
qavv s
) ص . ع . بسيار هجوم آورندهء بر چيزى .
غواص
(
qavv s
) كسى كه در دريا براى طلب مرواريد فرورود . و نام مرغى .
غواصى
(
qavv si
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غوطهورى در آب . و غواصى كردن : غوطه خوردن و فرو رفتن در آب .
غواضى
(
qav zi
) ع . ج . غاضية .
غواطس
(
qav tes
) ع . ج . غاطس .
غوامض
(
qav mez
) ع . ج . غامض .
غوامض
(
qav mez
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پوشيدگيهاى كلام و معانى باريك آن .
غوانى
(
qav ni
) ع . ج . غانية .
غوائب
(
qav 'eb
) ع . ج . غائب .
غواية
(
qav yat
) م . ع . غوى غيا و غواية . مر . غى .
غوايت
(
qav yat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غايتها و انتهاها .
غوائل
(
qav 'el
) ع . ج . غائلة .
غوبر
(
qavbar
) ا . ع . نوعى از ماهى .
غوبنك
(
qubenak
) ا . پ . گياهى كه بدان مانند اشنان جامه شويند .
غوت
(
qut
) ا . پ . فلاخن . و گياهى مانند پنبه در غايت سبكى . و غوطه و سر به آب فرو بردگى و فرورفتگى در آب .
غوته
(
qavte
) و (
qute
) ا . پ . غوطه .
غوث
(
qavs
) ا . ع . فرياد . و فريادرس ( اسم است از غوث تغويثا ) . هرگاه بگويد :
و اغوثاه يعنى بفرياد برس .
غوج
(
qavj
) ص . ع . فرس غوج اللبان : اسب فراخ پوست سينه . و فرس غوج موج : اسب فراخ گام .
غوج
(
qavj
) م . ع . غاج غوجا ( از باب نصر ) : دو تا شد و خميد .
غوچ
(
quc
) ا . پ . گوسپند شاخدار جنگى .
غوچه
(
quce
) ا . پ . تاج خروس .
غوچى
(
qavci
) ا . پ . گودال و جاى عميق و ژرف .
غور
(
qor
) ا . پ . حيز و مخنث . و فتق .
و غور شدن : مبتلا بفتق گشتن .
غور
(
qavr
) ا . ع . مغ و عمق از هر چيزى . و زمين پست . و سمج . و غار . ج :
اغوار . و فلان بعيد الغور : فلان كينهور است و يا فلان تيز فهم و حيلهباز است .
و نيز غور : ما بين ذات عرق تا درياى يمن .
و زمين نشيب جانب مغرب از تهامة . و جائى پست زمين ما بين قدس و حوران مسافت سه روز راه در عرض دو فرسخ . و نام موضعى و آبى .
غور
(
qavr
) ص . ع . ماء غور : آب غائر و فرو رفته ( و صف بالمصدر ) .
غور
(
qavr
) م . ع . غار فى الامر غورا و غؤرا ( از باب نصر ) : بدقت نگريست در آن كار . و غار الرجل :
در غور آمد آن مرد . و غار الماء فى الارض :
فرو رفت آب در زمين . و غارت غينه غورا و غؤرا : فرو شد چشم او بمغاك .
و غار فى الشيئ غورا و غؤرا و غيارا : داخل شد و در آمد در آن چيز . و غارت الشمس : غروب كرد آفتاب . و غارهم الله بخير غورا غيارا : در فرا خسالى و ارزانى و باران رساند آنها را خداى تعالى و در اين معنى از ضرب نيز آيد . و اللهم غرنا بغيث : خدايا فرياد رس ما را بباران . و غار النهار غورا : سخت گرم گرديد روز . و غار الرجل : درآمد آن مرد در غائرة يعنى نصف النهار و يا نزول كرد در نصف النهار و يا خوابيد در آنوقت و يا سير كرد در آنوقت . و غارت الارض : منخسف شد زمين . و اغار فلان اهله فغارت هى :
برشك آورد فلان اهل خود را پس برشك آمد .
و نيز غور : سود رسانيدن .
غور
(
qavr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مغ و مغاك . و قعر از هر چيزى . و فرورفتگى آب به زمين . و تفكر و انديشه و تامل و تدبير و دقت و توجه و ملاحظه و احتياط .
غور
(
qavr
) و (
qavar
) ا . پ . رنج و آزار سخت و غفر .
غور
(
qur
) ا . پ . نام وزنهاى مر اهل خوارزم را كه معادل دوازده سخ است . و نام ولايتى از خراسان نزديك بقندهار .
غور
(
qevar
) ا . ع . خونبها .
غؤر
(
qo'ur
) م . ع . غار غورا و غؤرا . مر . غور .