غنم
(
qonm
) ا . ع . غنيمت . و پيروزى به چيزى بىدسترنج .
غنم
(
qonm
) م . ع . غنمت الشيئ غنما ( از باب سمع ) : بطور غنيمت رسيدم به آن چيز .
غنم
(
qanam
) ا . ع . گوسپندان ، و از لفظ خود واحد ندارد و واحد آن شاة است و هو اسم مؤنث موضوع للجنس يقع على الذكور و الاناث و عليهما جميعا و چون مراد دو گلهء گوسپندان باشد غنمان گويند و اگر مراد گلهها بود اغنام و غنوم و اغانم .
غنمان
(
qonm n
) م . ع . غنم غنما و غنما و غنما و غنمانا . مر . غنم و غنم و غنم .
غنمان
(
qanam ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو گلهء گوسپندان .
غنو
(
qonav
) پ . كلمهء امر يعنى بخواب و در خواب شو .
غنو
(
qonu
) و (
qonav
) ا . پ . خواب ضد بيدارى .
غنوة
(
qonvat
) ا . ع . بىنيازى . و لى عنه غنوة : من از آن بىنيازم .
غنودگاه
(
qonud - g h
) ا . پ . خلوت - خانه و خوابگاه .
غنودگى
(
qonudagi
) ا . پ . آسودگى و آرميدگى . و خواب آلودگى . و استراحت .
غنودن
(
qonudan
) ف ل . پ . آسودگى و آرميدن . و خفتن و خسپيدن . و استراحت كردن . و در حالت خواب رفتن . و غلطيدن .
و تنبل شدن .
غنوده
(
qonude
) ص . پ . در خواب شده و آرميده و در حالت نيم خواب رفته .
غنوز
(
qonuz
) ا . پ . بىدرد و غافل و سست . و مشاهره و ماهيانه .
غنوم
(
qonum
) ع . ج . غنم .
غنوند
(
qonvand
) ا . پ . عهد و پيمان و شرط .
غنوى
(
qanaviyy
) ص . ع . منسوب بمرد مالدار .
غنويدن
(
qonavidan
) ف ل . پ .
خوابيدن . و آسودن و آرميدن .
غنويده
(
qonavide
) ص . پ . خوابيده .
و آسوده و آرميده .
غنه
(
qonne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آواز بينى . و تحريرى از موسيقى كه در هنگام غنا و سرود از خيشوم ادا كنند .
غنى
(
qan
) ا . ع . چاره . و شايسته و سزاوار . و استعانت . و رهائى و نجات . و ما له غنى عنه : نيست مر او را چارهاى از آن . و مكان كذا غنى من فلان يعنى چنين جائى سزاوار و شايستهء فلان است .
غنى
(
qen
) ا . ع . توانگرى ضد فقر .
و مرد را زن دادن و زن را شوى .
غنى
(
qen
) م . ع . غنى بالمكان غنى ( از باب سمع ) : اقامت كرد در آنجاى .
و غنى فلان : زندگانى كرد فلان . و ديدار كرد . و غنى بفلان : ملاقات كرد فلان را .
و غنيت المراة : غانية گرديد آن زن .
مر . غانية . و غنيت لك منى بالمودة :
باقى ماندم در دوستى تو . و غنيت دارنا تهامة : بود خانهء ما در تهامه . و غنى فلان :
بىنياز و مالدار شد فلان . و غنى من المال : بىنياز شد از مال .
غنى
(
qani
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - توانگر و مالدار و دولتمند . و بىنياز و غير محتاج .
غنى
(
qaniyy
) ص . ع . توانگر و مالدار و كسى كه داراى مال بسيار باشد . و هر چيز كفايت كرده شده و مكتفى . ج : اغنياء .
غنيان
(
qony n
) ا . ع . بىنيازى . و دستگاه . و چاره . و ما لى عنه غنيان اى بد .
غنيان
(
qony n
) م . ع . غنيت المراة بزوجها غنيانا ( از باب سمع ) : بىنياز گشت آن زن بشوى خود .
غنية
(
qonyat
) ا . ع . كفايت . و چاره .
و استعانت . و ما له عنه غنية : نيست مر او را از آن چارهاى .
غنية
(
qonyat
) م . ع . اغنى فلان بكذا غنية و غناء : كفايت كرد فلان به اين .
غنية
(
qonyat
) و (
qenyat
) ا . ع . بىنيازى .
غنيزان
(
qaniz n
) ا . پ . آلوى جنگلى و يا يك قسم درختى جنگلى كه داراى چوب سخت مىباشد و به زبان گيلانى چپ چپى نامند .
غنيظ
(
qaniz
) ا . ع . غورهء خرماى دروده و در خوشه مانده تا پخته و رسيده گردد .
غنيم
(
qanim
) ا . ع . مال غنيمت . و رسيدن به چيزى بىدسترنج . ج : غنائم .
غنيمة
(
qanimat
) ا . ع . مالى كه از جنگ كفار دستياب گردد . و پيروزى بمالى بىدسترنج . ج : غنائم . و قيل : الغنيمة ما نيل من اهل الشرك عنوة و الحرب قائمة و الفئ ما نيل منهم بعد ان تضع الحرب اوزارها .
غنيمة
(
qanimat
) م . ع . غنم غنما و غنما و غنما و غنيمة . مر . غنم و غنم و غنم (
qanam
) .
غنيمت
(
qanimat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سود و فايده . و فراوانى . و بخت نيك . و شكار . و هر مالى كه بىدسترنج دستياب گردد . و غنيمت شمردن : فايده و سود بردن . و هستى و حيات خود را منفعت خويش دانستن .
غنيمة
(
qonaymat
) ا . ع . مصغر غنم :
گوسپند خرد .