(
qanjmuc
) ا . پ . وزغ و غوك .
غنجول
(
qonjul
) ا . ع . يك نوع جانورى .
غنجه
(
qanje
) و (
qonje
) ا . پ . فراهم آورى و جمع كردگى و گردآورى . و سرشتن .
و غنجه كردن : سرشتن و خمير كردن .
و فراهم كردن و جمع كردن و گرد آوردن .
و پختن .
غنجه
(
qonje
) ا . پ . غنچه .
غنجيدن
(
qonjidan
) ف ل و م . پ .
زشت گفتن و زشتگوئى كردن . و بذلهگوئى كردن . و استهزا كردن . و بازى كردن .
غنچه
(
qonce
) ا . پ . برآمدگى كوچكى كه در روى شاخههاى نباتات پديد آيد و چون باز گشته و شكفته گردد از آن برگ و يا شكوفه و يا گل درآيد . و گل ناشكفته كه هنوز باز نشده . و غنچهء آب : حبابى كه به روى آب پديد آيد . و غنچهء ارغوان : شرارهء آتش و اخگر آتش . و غنچه شدن : گرد شدن و جمع گشتن . و غنچهء كبك درى :
نام لحنى از سى لحن باربد و يا لحن هفتم .
غنچه پيشانى
(
qonce - pic ni
) ص .
پ . آنكه ابروهاى وى درهم و پيچدار باشد . و زشت . و عبوس كرده .
غنچهخاطر
(
qonce - x ter
) ص . پ .
مغموم و حزين و دلتنگ و ملول .
غنچهخسب
(
qonce - xasb
) و غنچه خواب (
qonce - x b
) ص . پ . آواره .
و رند خراباتى .
غنچهدل
(
qonc ? e - del
) ص . پ .
غنچه خاطر .
غنچهدهان
(
qonce - dah n
) و غنچه لب
(
qonce - lab
) ص . پ . معشوق و معشوقه .
غند
(
qond
) ا . پ . گرد كرده شده و جمع آمده . و هر چيز فراهمآمده و انبوه . و گروه .
غندار
(
qand r
) ا . ع . مرد بدگمان .
و كسى كه براستى و درستى حدس كند .
غندبة
(
qondobat
) ا . ع . گوشتپارهء درشت پيرامون ناى گلوى . ج : غنادب .
غندبتان
(
qondobat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو گره در بن زبان . و دو گوشتپارهء گرداگرد كام . و دو گوشتپارهء شبيه بگره در دو استخوان بلند زير هر دو گوش .
غندر
(
qondar
) ا . ع . چون كسى در سؤال الحاح كند بدان گويند : يا غندر .
غندر
(
qondar
) و (
qondor
) ص . ع .
غلام غندر : نوجوان فربه ستبر نازپرورد خوش گذران . و كذلك : غلام غندر .
غندرة
(
qandarat
) ا . ع . بدى .
غندرود
(
qond - rud
) ا . پ . نفيرى كه براى گرد آمدن و جمع شدن مردمان نوازند .
غندش
(
qondec
) ا . پ . پنبهء زدهء گرد كرده شده .
غندلانى
(
qondolaniyy
) ا . ع .
كلان سر .
غندماش
(
qond - m c
) ا . پ . لوبيا .
غندوب
(
qondub
) ا . ع . غندبة . ج :
غنادب .
غنده
(
qonde
) ا . پ . هر چيز جمع كرده شده و فراهم گشته . و پنبهء زدهء گرد كرده شده . و گلولهء خمير نان . و عنكبوت . و عنكبوت زهردار و رتيلا . و نفير . و حباب آب . و كماج ترش . و بوى بد .
غندهبر
(
qonde - bor
) ا . پ . كارد . و مقراض .
غنده رود
(
qonde - rud
) ا . پ .
غندرود .
غندى
(
qandi
) ا . پ . ابر و سحاب .
غنذاء
(
qenz '
) و غنذاة
(
qanz t
) م . ع . غنذى به غنذاء و غنذاة :
برآغالانيد آن را و برانگيخت .
غنذمة
(
qanzamat
) م . ع . عنذم الفصيل ما فى ضرع امه غنذمة :
خورد آن كرهء شتر همهء شير پستان مادر را .
غنشوش
(
qoncuc
) ا . ع . باقى ماندهء از مال . و ما بقى من ابله غنشوش : از شتران او چيزى نماند . و ما له غنشوش :
نيست مر او را چيزى .
غنشيدن
(
qancidan
) ف ل و م . پ .
نوازش كردن بگفتار بيهوده . و بيهوده گفتن .
غنص
(
qanas
) ا . ع . تنگدلى . و تنگ حوصلگى .
غنص
(
qanas
) م . ع . غنص صدره غنصا ( از باب سمع ) : تنگ گرديد حوصلهء او .
غنظ
(
qanz
) م . ع . غنظه الامر غنظا ( از باب ضرب ) : رنجانيد وى را آن كار و دشوار كرد و سخت اندوهگين گردانيد او را .
غنظ
(
qanz
) و (
qanaz
) ا . ع . اندوه سخت و لازم . و اندوهى كه بمرگ و هلاك نزديك گرداند و سپس از آن نجات حاصل شود .
و ذكر عمر بن عبد العزيز فقال : غنظ ليس كالغنظ و كنظ ليس كالكنظ .
غنظاءة
(
qanz 'at
) م . ع . غنظى به غنظاءة : فحش شنوانيد او را و سخن زشت گفت به او .
غنظيان
(
qenziy n
) ص . ع . رجل غنظيان : مرد فحاش پليد زبان .
غنقيلى
(
qonqili
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - شلغم .
غنگ
(
qang
) ا . پ . صدا و آواز بلند .
و سنگ عصارى و يا تير عصارى . و هاون چوبين و يا سنگين . و خر الاغ .
غنم
(
qanm
) و (
qonm
) و (
qanam
) م . ع . غنم غنما و غنما و غنما و غنيمة و غنمانا ( از باب سمع ) : غنيمت گرفت و بغنيمت رسيد .