غناء
(
qan '
) م . ع . اغنى فلان بكذا غنية و غناء . مر غنية .
غناء
(
qen '
) ا . ع . آواز خوش كه طرب انگيزد . و سرود .
غناء
(
qann '
) ص . ع . مؤنث اغن يعنى زنى كه از بينى سخن گويد . و قرية غناء :
ده بسبار مردم و بسيار بنا . و روضة غناء :
مرغزار بسيار درخت و بسيار گياه و مرغزارى كه از بسيارى و انبوهى درختان و فراوانى علف آواز باد در آن بآواز غنة ماند .
غناة
(
qon t
) ع . ج . غانى .
غناث
(
qonn s
) ا . ع . مردمان نيكو آداب درهم نشينى و مجالست .
غناج
(
qen j
) ا . ع . دود كوره . و دودهء پيه كه براى سرمه گيرند .
غناج
(
qen j
) و (
qon j
) ا . ع . كرشمه .
غناجل
(
qan jel
) ع . ج . غنجل .
غنادب
(
qan deb
) ع . ج . غندبة . و ج . غندوب .
غناده
(
qon de
) ا . پ . نامسازى .
و نوعى از بازى .
غناظيك
(
qan zayka
) و (
qen zayka
) ا . ع . فعل ذلك غناظيك يعنى بيشتر كرد آن كار را تا دشوار گردد بر تو آن كار و در مشقت انداخت تو را . و كذلك : فعل ذلك عناظيك .
غنافر
(
qon fer
) ا . ع . مرد بىخبر كند ذهن . و كفتار نر بسيار موى .
غناما
(
qon m
) ا . ع . جهد و كوشش بسيار . و هذا غناماك ان تفعل كذا :
منتهاى جهد و كوشش تو است كه اين كار را بكنى .
غنامة
(
qan mat
) ا . ع . نسال الله السلامة و الغنامة يعنى مسئلت مىكنيم از خداوند سلامت را ( از اتباع است ) .
غنان
(
qon n
) ا . ع . بانگ مگسان .
غنائم
(
qan 'em
) ع . ج . غنيم . و ج غنيمة .
غنايم
(
qan yem
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غنيمتها و مالهائى كه بىدسترنج نصيب گردد .
غنب
(
qanb
) ا . ع . غنيمت بسيار .
غنب
(
qonab
) ع . ج . غنبة .
غنبة
(
qonbat
) ا . ع . چاه زنخدان . و يا گودى در كنار لب طفل مليح و يا در گونه و رخسار او . ج : غنب .
غنة
(
qonnat
) ا . ع . آواز در بينى و آوازى كه از بينى برآيد . و بانگ تصادم سنگها .
غنة
(
qonnat
) م . ع . غن غنا و غنة ( از باب سمع ) : آواز كرد در كام . و غن الحجارة : آواز كرد سنگ . و غن الوادى : بسيار درخت گرديد آن رودبار .
و غن النخل : رسيد بار آن خرمابن .
غنتل
(
qantal
) ا . ع . مرد گمنام بىقدر . و ام غنتل : كفتار .
غنث
(
qans
) ا . ع . از اعلام است .
غنث
(
qanas
) م . ع . غنث غنثا ( از باب سمع ) : نفس كشيده نوشيد آب را . و غنثت نفسه : شوريد دل او . و بد دل و خبيث گشت .
غنث
(
qanes
) ص . ع . آنكه آب خورد پس نفس كشد .
غنثة
(
qanesat
) ص . ع . خبيث و بددل .
غنثر
(
qansar
) و (
qonsar
) و (
qonsor
) ا . ع . نادان و گول . و آنكه صحبت وى را ناخوش دارند . و فرومايه و ناكس و اين دشنام است مر تازيان را . يق : يا غنثر . و كذلك :
يا غنثر و يا غنثر .
عنثرة
(
qansarat
) ا . ع . صفائى سر .
و افزونى موى . و مگس كبود لاجوردى .
غنثرة
(
qansarat
) م . ع . غنثر الماء غنثرة : بىتشنگى و بىميل آب آشاميد . و قد غنثر راسه : پر موى و قشنگ شد سر او .
غنج
(
qanj
) ا . پ . ناز و عشوه و غمزه .
و حركات چشم و ابرو . و گلگونه و غازه كه زنان بر روى مالند . و جوال . و جوالى خرجين مانند .
غنج
(
qanj
) ص . پ . بيمار غنج :
بيمار ناك و دردناك و آغشته ببيمارى و درد .
غنج
(
qanj
) و (
qenj
) ا . پ . سرين و كفل حيوانات .
غنج
(
qonj
) ا . ع . دودهء پيه كه براى سرمه گيرند .
غنج
(
qonj
) و (
qonoj
) ا . ع . كرشمه و ناز .
غنج
(
qanaj
) ا . ع . در لغت هذيل : پير كلانسال . يق : فلان غنج القوم : فلان در ميان آن گروه شيخ و پير كلانسال است .
و قولهم : غنج على شنج يعنى مردى بر روى شتر نشسته ( لغة فى العين المهملة ) .
غنج
(
qanj
) م . ع . غنجت الجارية غنجا ( از باب سمع ) : كرشمه كرد آن دخترك .
غنجار
(
qanj r
) و غنجاره
(
qanj re
) ا . پ . گلگونه و غازه كه زنان جهة زيبائى بر روى مالند . و ناز و غمزه و كرشمه .
غنجال
(
qanj l
) ا . پ . هر ميوهء ترش مانند انگور و انار و سيب و جز آن .
غنجة
(
qanejat
) ص . ع . زن با ناز و كرشمه .
غنجر
(
qanjar
) ا . پ . غازه و سرخى كه زنان جهة زيبائى بر روى مالند .
غنجرش
(
qanjrac
) و (
qanjrec
) ا .
پ . وزغ و غوك و قرباغه .
غنجره
(
qanjare
) ا . پ . غنجر .
غنجل
(
qonjol
) ا . ع . سياهگوش .
ج : غناجل .
غنجمرش
(
qanjmarec
) و غنجموش