دلير و بارى ترسو گردد .
غملس
(
qamallas
) ص . ع . ذئب غملس : گرگ پليد دلير بىباك .
غملط
(
qamallat
) ا . ع . دراز گردن .
غملوج
(
qomluj
) ص . ع . رجل غملوج : مرد غملج .
غملوجة
(
qomlujat
) ص . ع . امراة غملوجة : زن غملج .
غملول
(
qomlul
) ا . ع . رودبار درختناك .
و رودبار دراز كم پهناى درهم پيچيده گياه .
و هر چيز انبوه . و هر جاى مجتمع تاريك و فراهم آمدهء از درخت و از ابر و جز آن . و راويه . ج : غماليل . و نيز پشتهء بلند . و ترهاى كه آن را پخته مىخورند .
غملى
(
qaml
) ا . ع . هر گياه فراهمآمدهء درهم پيچيده .
غمليج
(
qemlij
) ص . ع . رجل غمليج : مرد غملج .
غمليجة
(
qemlijat
) ص . ع . امراة غمليجة : زن غملج .
غمم
(
qamam
) ا . ع . فراگرفتگى مويها پيشانى و قفارا .
غمم
(
qamam
) م . ع . غم غمما ( از باب سمع ) : فرا گرفت مويهاى سر او پيشانى و قفارا .
غمن
(
qamn
) م . ع . غمنت الجلد غمنا ( از باب نصر ) : پوست را تر كرده و خورش داده زير چيزى نهادم تا پشم بريزد و يا تباه گردانيدم تا پشم بريزد . و غمنت البسر : غورهء خرماى نارسيده را خوابانيدم تا برسد . و غمن فلانا : جامه افگند بر روى فلان تا خوى كند و عرق آرد . و غمن فى الارض ( مجهولا ) : داخل كرده شد در زمين .
غمناك
(
qam - n k
) ص . پ . مغموم و ملول و اندوهناك و دلگير .
غمنة
(
qomnat
) ا . ع . سفيداب . و روشويهاى كه زنان بر روى مالند . و غاليه .
غمند
(
qamand
) و غمنده
(
qamande
) ص . پ . غمناك و اندوهگين و آزرده .
غمو
(
qamv
) م . ع . غما البيت غموا ( از باب نصر ) : فرا گرفت خانه را به گل و چوب .
غموان
(
qamv ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو سقف خانه .
غموج
(
qomuj
) ا . ع . ج . غمج .
غمود
(
qomud
) ع . ج . غمد .
غمود
(
qomud
) م . ع . غمد العرفط غمودا ( از باب نصر ) : افزون گرديد دستههاى برگ عرفط چندانكه فرو پوشيد خار را . و غمدت الركية : خشك گرديد آن چاه .
غمور
(
qomur
) ع . ج غمر (
qamr
) . و ج . غمر (
qamar
) . و ج . غمر (
qemr
) .
غمورة
(
qomurat
) ا . ع . فراخ خوئى و جوانمردى . و بسيارى آب . يق : ما اشد غمورة هذا النهر : چه بسيار زياد است آب اين جوى . و رجل غمر بين الغمورة :
مرد بسيار سخى كه سخاوت وى آشكار باشد .
غمورة
(
qomurat
) م . ع . غمر الماء غمارة و غمورة ( از باب سمع ) : بسيار گرديد آب .
غموز
(
qamuz
) ص . ع . ماده شترى كه تا دست بر كوهان وى نمالند فربهى از لاغرى وى ندانند .
غموس
(
qamus
) ا و ص . ع . كار سخت دشوار در سختى . و زخم نفوذكننده . و ماده شترى كه باردارى آن تا هنگام زادن نمايان نگردد . و آنكه آبستن باشد و دنب برندارد تا باردارى آن پيدا گردد . و ماده شترى كه در مغر استخوانش شك باشد كه تباه و گداخته است و يا سخت و محكم . و اليمين الغموس :
سوگند دروغ كه صاحب خود را در گناه فرو برد سپس در دوزخ . و يا سوگند دروغ كه صاحبش ديده و دانسته دروغ گويد و سوگند خورد تا مال غير را تلف نمايد .
غموس
(
qomus
) م . ع . غمس النجم غمسا و غموسا . مر . غمس .
غموص
(
qamus
) ص . ع . رجل غموص الحنجرة : مرد سخت دروغگوى .
غموص
(
qamus
) ا . ع . يكى از دو ستارهء شعرى كه الغميصاء نيز گويند . و اليمين الغموص بمعنى يمين غموس است .
غموض
(
qomuz
) ا . ع . ج . غمض .
غموض
(
qomuz
) م . ع . غمض غمضا و غموضا . مر . غمض . و غمض الكلام غموضا و غموضة ( از باب كرم و نصر ) :
باريك و دور معنى گرديد سخن . و غمض عنه فى البيع غموضا ( از باب ضرب ) : آسان داشت از وى در خريد و فروش . و غمض المكان غموضا ( از باب نصر ) : پست و مغاك شد آن جاى .
غموضة
(
qomuzat
) م . ع . غمض غموضة و غماضة . مر . غماضة . و غمض غموضة و غموضا . مر . غموض .
غموم
(
qomum
) ع . ج . غم .
غمى
(
qamy
) ا . ع . كان على السماء غمى : در آسمان ابر تنكى است كه مىپوشاند ماه نو را و ديده نمىشود . و صمنا للغمى :
روزه گرفتم چونكه ماه نو ديده نشد .
غمى
(
qamy
) م . ع . غميت البيت غميا ( از باب ضرب ) : پوشانيدم خانه را به چوب و گل و سقف ساختم براى خانه . و غمى على المريض غميا ( مجهولا ) :
بيهوش گرديد آن بيمار و به هوش آمد و يا بيهوش گرديد و بس .