تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2476

مساهمون:

ص٢٤٧٦
را ( لازم و متعدّى ) . و نيز غطرشة : تكبر كردن و بزرگ منشى نمودن .

غطرفة

(
qatrafat
) م . ع . بزرگ منشى كردن و عجب نمودن .

غطروف

(
qetravf
) ا . ع . جوان زيرك و دانا .

غطروف

(
qetravf
) و (
qotruf
) ا . ع . جوان نيكو صورت .

غطريس

(
qetris
) ا . ع . ستمگار و ظالم متكبر . ج : غطاريس .

غطريف

(
qetrif
) ا . ع . مهتر بزرگ . و جوانمرد سخى جوان . ج : غطارفة . و مگس . و چوزهء باز . و نيكو صورت .

غطس

(
qats
) م . ع . غطس فى الماء غطسا ( از باب ضرب ) : فرو برد در آب . و فرو رفت در آب ( لازم و متعدى ) . و غطس فى الاناء : به دهان خورد آب را . و غطس به اللجم : برد او را مرگ .

غطش

(
qatc
) م . ع . غطش الليل غطشا ( از باب ضرب ) تاريك شد شب . و غطش فلان غطشا و غطشانا : آهسته راه رفت فلان از جهة بيمارى و يا پيرى .

غطش

(
qotc
) ص . ع . ج . اغطش و غطشاء .

غطش

(
qatac
) ا . ع . سستى بينائى با ريزش اشك هميشه و يا بيشتر اوقات .

غطش

(
qatac
) م . ع . غطش غطشا ( از باب سمع ) : داراى غطش گرديد .

غطشاء

(
qatc '
) ص . ع . مؤنث اغطش : زنى كه داراى غطش باشد . ج : غطش . و فلاة غطشاء : دشت كه در آن راه نباشد .

غطشان

(
qatac n
) م . ع . غطش غطشا و غطشانا . مر . غطش .

غطشى

(
qatc
) ص . ع . فلاة غطشى : دشتى كه در آن راه نباشد .

غطغط

(
qotqot
) ا . ع . مادهء از بچه‌هاى گوسپند . ج : غطاغط .

غطغطة

(
qatqatat
) م . ع . غطغط البحر غطغطة : جوشيد موج دريا . و غطغطت القدر : خروشيد ديگ و سخت جوشيد . و غطغط النوم عليه : چيره گرديد خواب بر وى . و نيز غطغطة : حكايت كردن آوازى كه نزديك ببانگ سنگخوار باشد .

غطف

(
qataf
) ا . ع . فراخى زيست . و درازى پلك و دوتا شدگى آن . و افزونى موهاى ابرو .

غطف

(
qataf
) م . ع . غطف غطفا ( از باب سمع ) : فراخ زيست گرديد .

غطفان

(
qataf n
) ا . ع . نام گروهى از تازيان .

غطل

(
qatl
) م . ع . غطلت السماء غطلا ( از باب نصر ) : تو بر تو نشست تاريكى ابر .

غطل

(
qatal
) م . ع . غطلت الليل غطلا ( از باب سمع ) : برهم نشست تاريكى شب و مخلوط گرديد .

غطلس

(
qatallas
) ا . ع . گرگ . و ابو الغطلس : نيز گرگ .

غطم

(
qetamm
) ا . ع . درياى بزرگ بسيار آب .

غطم

(
qetamm
) ص . ع . جمع غطم : گروه بسيار . و مال غطم : مال بسيار . و جبل غطم : كوه بزرگ . و رجل غطم : مرد فراخ خوى كريم الاخلاق .

غطم

(
qatamm
) ا . ع . شير دفزك .

غطماط

(
qetm t
) ا . ع . موج پىدرپى آينده .

غطمش

(
qatammac
) ا . ع . سست بينائى . و سخت ستمگار درشت خوى . و شير بيشه . و ابو الغطمش : نام شاعرى .

غطمشة

(
qatmacat
) م . ع . غطمشه غطمشة : بستم گرفت آن را .

غطمطة

(
qatmatat
) ا . ع . اضطراب موج دريا . و جوشش ديگ . و خروش توجبه در رودبار .

غطمطم

(
qatamtam
) ا . ع . درياى بزرگ بسيار آب .

غطمطيط

(
qatamtit
) ص . ع . بحر غطمطيط : درياى بزرگ موج بسيار آب .

غطمطيط

(
qatamtit
) ا . ع . بانگ و آواز .

غطو

(
qatv
) و (
qotovv
) م . ع . غطا الليل غطوا و غطوا ( از باب نصر ) : تاريك شد شب . و غطا الماء و غيره : بلند گرديد آب و جز آن و افزون شد . و غطا الشيئ : پوشيد آن چيز را و فرو گرفت .

غطوان

(
qatav n
) ا . ع . انه لذو غطوان : او صاحب نعمت و داراى مال بسيار است .

غطوس

(
qatus
) ا . ع . بسيار پيش رو در سختى و جنگ . اقدام‌كنندهء در آنها .

غطومط

(
qatavmat
) ص . ع . بحر غطومط : درياى بزرگ موج بسيار آب .

غطى

(
qaty
) و (
qoty
) م . ع . غطى الشاب غطيا و غطيا ( از باب ضرب ) : پر از جوانى گرديد آن جوان . و غطت الناقة : رفت آن ماده شتر . و غطى الليل : تاريك شد شب . و غطى الليل فلانا : پوشانيد فلان را تاريكى شب . و غطى الشيئ عليه : فرو گرفت آن چيز مر او را و پوشيد وى را . و غطت الشجرة : باليد آن درخت و دراز و گسترده شاخ شد .

غطير

(
qetyarr
) و (
qotyarr
) ا . ع . كوتاه بالاى درشت اندام و نمايان . و پرگوشت ميانه قامت .

غطيط

(
qatit
) م . ع . غط غطا و غطيطا . مر . غط .

غطيلة

(
qatyalat
) م . ع . غطيل غطيلة : افزون و فراخ گرديد مال و حشم