غفرة
(
qaferat
) ص . ع . امراة غفرة القفا : زن با موى پس گردن .
غفرة
(
qefarat
) ع . ج . غفر (
qafr
) .
و ج . غفر (
qofr
) .
غفرى
(
qafari
) ا . پ . رنج و آزار .
غفش
(
qafc
) ا . پ . هر چيز گنده و محكم و استوار و سخت پيچيده شده .
غفش
(
qofc
) ع . ج . اغفش و غفشاء .
غفش
(
qafac
) ا . ع . خم چشم و چرك سپيد در گوشهء چشم .
غفش
(
qafac
) م . ع . غفش غفشا ( از باب سمع ) : خم كرد چشم او .
غفشاء
(
qafac
) ص . ع . مؤنث اغفش : زنى كه گوشهء چشم وى خم داشته باشد . ج : غفش .
غفصت
(
qafsat
) ا . پ . حادثه و اتفاق ناگهانى و گويا مأخوذ از غافصة تازى باشد بمعنى سختيهاى زمانه .
غفق
(
qafq
) ا . ع . بارانى كه سخت نباشد .
و هجوم و انبوهى بر چيزى . و بازگشت از غيبت بناگاه .
غفق
(
qafq
) م . ع . غفق غفقا ( از باب ضرب ) : باد برآمد از وى . و غفق فلانا بالسوط : بسيار با تازيانه زد فلان را . و غفقت الابل : هر ساعت بر آب برآمدند شتران .
و غفق الحمار الاتان : بار بار برآمد خر نر بر ماده . و غفق القوم غفقة : بيك خواب خفتند آن گروه .
غفقة
(
qafqat
) ا . ع . بيك بار خفتن .
غفل
(
qofl
) ا . ع . هر زمين موات و زمين مانده كه در آن نشان عمارت نباشد . و زمين بىباران . ج : اغفال . و كسى كه از خير و شر او اميد و بيم نباشد . و راه بىعلامت و نشان . و تير قمار بىنشان . و تير قمار بىبهره و بىتاوان . و ستور بىداغ . و مرد بىگوهر نسب . و شاعر گمنام . و شعرى كه گويندهاش معلوم نباشد . و پشم شتر .
غفل
(
qofl
) ص . ع . ارض غفل :
زمين كه در آن نشان و اثر عمارت نباشد . و رجل غفل : مرد ناآزمودهكار . و ناقة غفل : ماده شتر بىشير . و ارض غفل :
زمينى كه در آن باران نباريده باشد و زمين موات .
غفل
(
qafal
) ا . ع . افزون . و بلند . و فراخى زيست . و فرو گذاشت . و بىخبرى .
غفل
(
qafal
) م . ع . غفل غفلا و غفولا و غفلة . مر . غفلة .
غفلان
(
qafl n
) ص . ع . بىپروا و بىانديشه و غافل و بىخبر .
غفلان
(
qofl n
) ا . ع . غفلت ورزى . و بيخبرى .
غفلة
(
qaflat
) ا . ع . غيبت چيزى از دل شخص و عدم تذكر شخص به آن چيز . و اهمال .
و اعراض شخص از چيزى . قوله تعالى :
وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ
. و نيز غفلة : بىخبرى .
غفلة
(
qaflat
) م . ع . غفلت عن الشيئ غفولا و غفلة و غفلا ( از باب نصر ) :
گذاشتم آن چيز را و فراموش كردم و بىخبر شدم از آن . و غفل عن الشيئ غفولا و غفلة : ملتفت نشد آن چيز را و سهو كرد در آن و غافل گرديد از آن . و نيز غفلة : بىداغ كردن ستور را .
غفلت
(
qaflat
) و (
qeflat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىخبرى . و فراموشى و نسيان . و بىتميزى و نادانى و بىتدبيرى .
و بىپروائى . و تهاون و سهل انگارى و عدم اعتنا و كاهلى و سستى . و سهو و فرغول و فرغل و سيويست و فرو گذار .
غفلة
(
qeflatan
) م . ف . پ . - مأخوذ از تازى - غافلانه و بدون تامل . و بدون ملاحظه .
و بناگاه و بىخبر و غافل . و بىانديشه و بدون فكر .
غفلتورز
(
qeflat - varz
) ص . پ .
بىخبر و غافل و بىپروا . و بىاحتياط و بىاطلاع .
غفلتورزى
(
qeflat - varzi
) ا . پ .
بىخبرى . و بىاعتنائى . و بىاحتياطى و بىپروائى .
غفلتى
(
qafleti
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىخبرى . و بىاحتياطى و بىپروائى .
غفلقة
(
qafallaqat
) ا . ع . زن بد زبان بدكردار .
غفو
(
qafv
) ا . ع . پشتهء بلند كه آب بر آن نرود . و مغاكى جهة شكار شير .
غفو
(
qafv
) و (
qofovv
) م . ع . غفا غفوا و غفوا ( از باب نصر ) : بخواب شد و خفت . و غفا فلان : برآمد فلان بر آب .
غفوة
(
qafvat
) ا . ع . پشتهء بلند كه آب بر آن نرود . و مغاكى كه در بلندى جهة شكار شير كنند .
غفوده
(
qofude
) ا . پ . ايام هفته يعنى از اول روز شنبه تا آخر روز جمعه .
غفور
(
qafur
) ص . ع . آمرزگار . ج : غفر .
و يكى از صفات بارىتعالى يعنى ساتر گناه بندگان .
غفور
(
qofur
) ا . ع . ج . غفر (
qafr
) و غفر (
qofr
) . و ج . غفر (
qafar
) .
غفور
(
qofur
) م . ع . غفر غفرا و غفورا . مر . غفر .
غفول
(
qaful
) ا . ع . ماده شترى كه بسبب متانت و رزانت از چيزى نرمد .
غفول
(
qoful
) م . ع . غفل غفلة و غفولا . مر . غفلة .
غفه
(
qofe
) و (
qoffe
) ا . پ . پوستين از پوست برهء بسيار نرم .
غفى
(
qaf
) ا . ع . آنچه از گندم مانند دانهء تلخ و كاهريزه دور كنند . و كاه گندم .
و آب آورد . و آفتى مر خرمابن را كه چيزى مانند غبار بر غورهء آن نشيند و مانع از رسيده شدن و پخته شدن آن گردد . و آنچه از شتران بيرون كنند . و ردى و بيكارهء از هر چيزى .