تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2475

مساهمون:

ص٢٤٧٥
الشيئ غضوا و غضوا ( از باب نصر ) : خاموش گشت بر آن چيز و ساكت گرديد . و غضا الليل : تاريك شد شب و پوشيد شب همه چيز را . و غضا الرجل : نيكو حال گرديد آن مرد و بسندهء عيال خويش شد .

غضو

(
qozovv
) ص . ع . بسيار و وافر .

غضو

(
qozovv
) م . ع . غضا غضوا و غضوا . مر . غضو .

غضوب

(
qazub
) ص . ع . خشمناك . و بسيار خشمناك ( مذكر و مؤنث در وى و يكسان است ) .

غضوب

(
qazub
) ا . ع . مار خبيث . و ترشروى از زن و ماده شتر و گاو نر و شير بيشه . و نام زنى .

غضور

(
qazvar
) ا . ع . گل برچفسيده . و نام درختى . و و نام چاهى مر طايفهء طى را .

غضور

(
qazavvar
) ا . ع . شير بيشه .

غضورة

(
qazvarat
) م . ع . غضور غضورة : خشم گرفت .

غضوضة

(
qozuzat
) م . ع . غض غضاضة و غضوضة . مر . غضاضة .

غضون

(
qozun
) ع . ج . غضن (
qazn
) و غضن (
qazan
) . و ج . غضن (
qazan
) . و غضون الاذن : بناگوش و شكنجهاى آن . و فى غضون ذلك : در اين اثنا و در اين بين .

غضوى

(
qazaviyy
) ص . ع . بعير غضوى : شتر گياه غضاةخوار .

غضى

(
qazy
) م . ع . غضى غضيا ( از باب ضرب ) : نيكو حال گرديد و بسنده شد عيال را .

غضى

(
qaz
) ا . ع . بيشه و جنگل . و زمينى مربنى كلاب را . و وادى در نجد . و اهل الغضى : مردمان نجد . و ذباب الغضى : بنى كعب بن مالك بن حنظلة .

غضى

(
qaz
) م . ع . غضيت الابل غضى ( از باب سمع ) : دردناك شكم گرديدند شتران از خوردن غضاة .

غضى

(
qazi
) ص . ع . بعير غض : شتر درد شكم رسيده از خوردن گياه غضاة .

غضيا

(
qazy
) و غضياء (
qazy '
) ا . ع . فراهم آمد نگاه درختان غضاة .

غضياء

(
qazy '
) ص . ع . ارض غضياء : زمين غضاةناك .

غضيانة

(
qazy nat
) ا . ع . گلهء شتران برگزيده .

غضية

(
qaziyat
) ص . ع . مؤنث غضى . يق : ابل غضية : شتران درد شكم رسيدهء از خوردن گياه غضاة . ج : غضايا .

غضير

(
qazir
) ص . ع . نرم و نازك و سبز از هر چيزى .

غضيرة

(
qazirat
) ص . ع . زمين پاكيزهء نيكو خاك .

غضيض

(
qaziz
) ص . ع . تازه . و شكوفهء نرم . و چشم سست نگاه و ناقص . و خوار . ج : اغضة . و ظبى غضيض الطرف : آهوى سست چشم .

غضيضة

(
qazizat
) ا . ع . خوارى . و نقصان و كمى .

غضيى

(
qazy
) ا . ع . گلهء صد شتر .

غط

(
qatt
) م . ع . غطه فى الماء غطا ( از باب ضرب و نصر ) : فرو برد آن را در آب . و غط البعير غطا و غطيطا ( از باب ضرب ) : غريد آن شتر و بانگ كرد . غط النائم : خرخر كرد آن خفته . و كذا : غط المذبوح و المخنوق .

غطا

(
qat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پرده و پوشش .

غطاء

(
qat '
) ا . ع . پرده و پوشش .

غطارس

(
qat res
) ع . ج . غطرس .

غطارفة

(
qat rafat
) ع . ج . غطراف . و ج . غطريف .

غطاريس

(
qat ris
) ع . ج . غطريس .

غطاس

(
qatt s
) ا . ع . غواص . و غوطه‌خور .

غطاط

(
qat t
) ا . ع . مرغ سنگخوار و يا نوعى از آن كه پشت و شكمش تيره رنگ و درون بازويش سياه باشد .

غطاط

(
qat t
) و (
qot t
) ا . ع . اول پگاه . و يا پس ماندهء سياهى شب و تاريكى .

غطاط

(
qet t
) م . ع . مغاطة و همديگر را غوطه دادن .

غطاطة

(
qat tat
) ا . ع . واحد غطاط يعنى يك مرغ سنگخواره .

غطاغط

(
qat qet
) ع . ج . غطغط .

غطامط

(
qot met
) ا . ع . آواز . و آواز جوش ديگ . از دريا .

غطامط

(
qot met
) ص . ع . بحر غطامط : درياى مواج بسيار آب .

غطاية

(
qat yat
) ا . ع . آنچه زنان در زير جامه پوشند مانند شاماكچه و جز آن .

غطر

(
qatr
) م . ع . غطر غطرا ( از باب ضرب ) خراميد . و مر يغطر بيديه : مىرفت و دستها را مىجنبانيد .

غطراف

(
qetr f
) مهتر بزرگ . و جوانمرد و سخى جوان . ج : غطارفة .

غطرب

(
qetrab
) ا . ع . مار .

غطرس

(
qetres
) ا . ع . ستمگار و ظالم متكبر . ج : غطارس .

غطرسة

(
qatrasat
) م . ع . فضيلت نهادن بر خود . و دست درازى نمودن بر اقران . و بزرگ منشى كردن و تكبر نمودن . و خشمناك كردن كسى را .

غطرشة

(
qatracat
) م . ع . غطرش بصره : تاريك شد چشم او . و غطرش الليل بصره : تاريك ساخت شب چشم او