او و تجارت گاو كردن گرفت . و غطيل القوم فى الحديث : در آمدند آن قوم در سخن و بلند گرديد خروش ايشان .
غطيم
(
qetyamm
) ا . ع . درياى بزرگ بسيار آب .
غف
(
qaf
) ا . پ . موى درهم پيچيده و مجعد . و هر چيز محكم و استوار و سخت و هنگفت و بسته .
غف
(
qaff
) ا . ع . برگ خشك شده .
غف
(
qoff
) ا . ع . قوت روزگذار .
غفاة
(
qof t
) ا . ع . سپيدى كه بر سياههء چشم برآيد .
غفار
(
qef r
) ا . ع . نام گروهى از قبيلهء كنانة كه ابو ذر جندب بن جنادة از اصحاب كبار آن حضرت صلى اللّه عليه و آله از آن گروه است .
غفار
(
qof r
) ا . ع . موى گردن . و موى پس گردن . و موى رخسار . و موى زرد ساق و پيشانى .
غفار
(
qaff r
) ص . ع . نيك آمرزگار .
و از صفات بارىتعالى جل شانه .
غفار
(
qaff r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خداوند تبارك و تعالى كه گناهان بندگان را مىآمرزد . و حضرت ملك غفار :
خداوند عالم . و غفار الذنوب : از صفات خداوند تبارك و تعالى جل شانه .
غفارة
(
qef rat
) ا . ع . زره خود كه زير قلنسوه پوشند . و زره پارهاى كه مرد با سلاح هنگام جنگ بر روى افگند . و پارچهاى كه زنان در زير چارقد پوشند تا چارقد چرك نشده و روغن نگيرد . و پارچهاى كه بر رخنهء كمان پيچند تا زه بر آن جارى گردد . و ابر پارهاى كه بر ابر پارهء ديگر بر نشسته باشد . و سر كوه . و نام كوهى .
غفارى
(
qef riyy
) ص . ع . منسوب بگروه غفار از بنى كنانة . و آنكه از نسل ابو ذر جندب بن جناده مىباشد .
غفان
(
qeff n
) ا . ع . غفان الشيئ :
وقت و هنگام آن چيز . يق : جاء على غفانه اى حينه و ابانه .
غفة
(
qoffat
) ا . ع . قوت روز گذار . و آنقدر از علوفه و جز آن كه بدان حيوان زيست تواند كرد . و آنچه از گياه و جز آن كه شتر عجالة در دهان گيرد .
غفج
(
qofj
) و غفچ
(
qofc
) ا . پ . هر چيز راست و دراز و ستبر . و شمشير آبدار . و جاى عميق . و گودال و آبگير و تالاب . و سندان آهنگرى و مسگرى و جز آن .
غفچى
(
qafc ? i
) ا . پ . جاى عميق و گودال .
و شمشير آبدار .
غفده
(
qafde
) ا . پ . هر چيز سخت .
غفر
(
qafr
) ا . ع . شكم و پرز جامه . و بزغالهء كوهى . ج : اغفار و غفور و غفرة . و ستر و پوشش . و يكى از منازل ماه و آن سه ستاره است خرد در برج ميزان . و چيزى مانند جوال . و موى زرد ساق و پيشانى زن .
غفر
(
qafr
) م . ع . غفره غفرا ( از باب ضرب ) : پوشيد آن را . و منه قولهم :
اصبغ ثوبك فان الصبغ اغفر للوسخ اى احمل له و استر . و غفر الامر بغفرته و غفيرته : به چيز سزاوار و بايست بياراست آن كار را و اصلاح كرد . و غفر المتاع فى الوعاء : درآورد از آن وعاء رخت را و پوشيد آن را . و غفر الشيب بالخضاب : فرو گرفت موى سپيد را بخضاب .
و غفر المريض : باز گرديد بيمارى آن بيمار .
و غفر المريض ( مجهولا ) كذلك . و غفر العاشق : باز گرديد اندوه و ملال آن عاشق . و غفر الجرح : تازه شد آن زخم و تباه گرديد . و غفر الجلب السوق :
ارزان كرد آمدنى غله و جز آن بازار را . و غفر الله له ذنبه غفرا و غفرة و مغفرة و غفورا و غفرانا و غفيرا و غفيرة : آمرزيد خداوند عالم او را و پوشيد گناه وى را .
غفر
(
qefr
) ا . ع . گوساله . و جانوركى .
غفر
(
qofr
) ا . ع . بزغالهء كوهى و هذا اكثر من الفتح . ج : اغفار و غفرة و غفور .
و ستر و پوشش .
غفر
(
qofr
) ص . ع . ج . غفور .
غفر
(
qafar
) ا . پ . رنج و آزار .
غفر
(
qafar
) ا . ع . پزرهء جامه . ج :
اغفار و غفور . و گياه ريزه . و موى گردن . و موى پس گردن . و موى زرد ساق و پيشانى زن . و موى رخسار . و منزل پانزدهم از منازل قمر .
غفر
(
qafar
) م . ع . غفر الثوب غفرا ( از باب سمع ) : پرزه برآورد جامه . و غفر المريض : باز گرديد بيمارى آن بيمار .
و غفر الجرح : تازه شد آن زخم .
غفر
(
qafer
) ص . ع . رجل غفر القفا :
مرد با موى پس گردن .
غفران
(
qofr n
) م . ع . غفر غفرا و غفرانا و غفرة و غفورا و مغفرة .
مر . غفر .
غفران
(
qofr n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آمرزش و مغفرت و عفو و بخشش گناه .
و غفران كامل : بخشش از همهء گناهان .
غفران پناه
(
qofr n - pan h
) ص . پ .
از القاب مردگان است يعنى مرحوم و مغفور .
غفرة
(
qofr t
) ا . ع . غفرة الشيئ :
سزاوار آن چيز . يق : غفر الامر بغفرته .
مر . غفر .
غفرة
(
qefrat
) ا . ع . نوع و هيئت آمرزش .
يق : غفر الله له غفرة حسنة .
غفرة
(
qefrat
) م . ع . غفر غفرا و غفرة . مر . غفر .