غشمشك
(
qac - mock
) ا . پ . گياهى كه در مشك آميخته مىكنند .
غشمشم
(
qacamcam
) ا . ع . مرد خود راى دلير كه در هر كارى كه مىكند گردن خود را راست دارد و از دليرى خود خشنود باشد .
و مرد بىباك و بىپروا . و مرد ثابت و محكم و خود سر و گستاخ و سركش .
غشمشمة
(
qacamcamat
) و غشمشمية
(
qacamcamiyyat
) ا . ع . دليرى و رسائى در كار . يق : انه لذو غشمشمة و ذو غشمشمية .
غشمير
(
qecmir
) ا . ع . شدت و سختى .
يق : اخذه بالغشمير : گرفت او را به سختى .
غشن
(
qacn
) م . ع . غشنه بالعصا غشنا ( از باب ضرب ) : زد او را بعصا . و غشن فلانا بالسيف : زد فلان را بشمشير .
غشو
(
qacv
) ا . ع . ميوهء درخت كنار .
غشو
(
qacv
) م . ع . غشاه غشوا ( از باب نصر ) : آمد نزديك وى .
غشواء
(
qacv '
) ص . ع . مؤنث اغشى يعنى اسب مادهء سپيد سر . و عنز غشواء :
بزى كه سپيدى روى وى را بپوشاند .
غشواء
(
qacva '
) ا . ع . نام اسب ماديانى .
غشوة
(
qacvat
) و (
qecvat
) و (
qocvat
) ا . ع . پرده و پوشش .
غشوم
(
qacum
) ص . ع . ستمگار . و الحرب غشوم : جنگ ستمگار است زيرا كه بجانى و غير جانى هر دو بر مىخورد .
الحديث : سلطان غشوم خير من فتنة تدوم .
غشون
(
qoccuna
) ع . ج . غش .
غشه
(
qeceh
) ا . پ . برگ نى .
غشى
(
qacy
) ا . ع . اغما و بيهوشى .
غشى
(
qacy
) و (
qocy
) م . ع . غشى ( مجهولا ) غشيا و غشيا و غشيانا . مر . غشيان .
غشيات
(
qacay t
) ع . ج . غشية .
غشيان
(
qecy n
) ا . ع . مجامعت .
غشيان
(
qecy n
) م . ع . غشى فلانة غشيانا ( از باب سمع ) : مجامعت كرد فلان زن را .
غشيان
(
qacay n
) م . ع . غشى ( مجهولا ) غشيا و غشيا و غشية و غشيانا ( از باب سمع ) : بيهوش گرديد و رفت از وى حس و حركت . و غشيه الامر : فرو گرفت او را كار . و غشيه بالسوط : زد او را بتازيانه . و غشى فلانا : آمد نزديك فلان و يا آمد فلان را از بالا .
غشية
(
qacyat
) ا . ع . بيهوشى . و يك دفعه بىهوشى . ج : غشيات .
غشية
(
qecyat
) ا . ع . نوع بيهوشى . و هيئت بيهوشى .
غشية
(
qocyat
) ا . ع . پوشش . و يرده .
غشيم
(
qacim
) ص . ع . ساده و بىآميزش .
و به آسانى و سهولت فريفته شده .
غصاب
(
qoss b
) ع . ج . غاصب .
غصان
(
qass n
) ص . ع . آنكه در گلوى وى چيزى درماند .
غصب
(
qasb
) ص . ع . مغضوب و آنچه بستم و قهر ستانده شود ( وصف بالمصدر ) .
غصب
(
qasb
) م . ع . غصب الشيئ غصبا ( از باب ضرب ) : بستم و قهر و ظلم گرفت آن چيز را . و غضب ماله : غصب كرد و بستم گرفت مال او را . و كذا : غصبه منه و عليه . و غصب فلانا على الشيئ :
چيره كرد فلان را بر آن چيز . و غصب الجلد : خراشيد پوست را و بركند موى آن را بىدباغت . و غصب الرجل المراة نفسها : چيرگى كرد آن مرد بر آن زن .
غصب
(
qasb
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز بستم و زور گرفته شده . و هر مالى كه بناحق در تصرف كسى باشد و از آن ديگرى بود . و غصب كردن : مال كسى را بناحق و بظلم و ستم گرفتن و تصرف مالكانه در آن كردن .
غصة
(
qossat
) ا . ع . اندوه گلوگير . ج :
غصص . و آنچه در پهناى گلو درماند . و قوله تعالى :
وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ وَ عَذاباً أَلِيماً
.
و ذو الغصة : لقب حصين بن يزيد صحابى كه در گلوى وى گرفتگى بود و كلام را آشكارا و درست گفتن نتوانست و صد سال زندگانى كرد . و نيز لقب عامر بن اصلع .
غصص
(
qasas
) م . ع . غصص غصصا ( از باب سمع و فتح ) : درماند در گلوى او طعام و جز آن .
غصص
(
qosas
) ع . ج . غصة .
غصغص
(
qasqas
) ا . ع . نام گياهى .
غصلب
(
qoslob
) ا . ع . بلند بالاى مضطرب خلقت .
غصلجة
(
qaslajat
) م . ع . نمك و ديگ افزار نا انداختن در گوشت و خوب ناپختن آن را .
غصلقة
(
qaslaqat
) م . ع . غصلجة .
غصن
(
qasn
) م . ع . غصن فلانا عن حاجته ( از باب نصر ) : باز داشت فلان را از حاجت خود و بند نمود آن حاجت را . و غصنه : بريد آن را . و غصن الغصن :
كشيد آن شاخه را بسوى خود . و غصن الشيئ : گرفت آن چيز را . و غصن العنقود : بسيار دانه گرديد آن خوشه .
غصن
(
qosn
) ا . ع . شاخهء درخت . و شاخهء درخت كه بر شاخ ديگر برآيد . ج : اغصان و غصون و غصنة . و ابو الغصن : كنيهء دجين بن ثابت ملقب بحجى كه در حماقت به دو مثل زنند .
غصنة
(
qosnat
) ا . ع . شاخهء خرد از درخت .