غسبلة
(
qasbalat
) م . ع . غسبل الماء غسبلة : برانگيخت آب را .
غسر
(
qasr
) م . ع . غسر على الغريم غسرا ( از باب نصر ) : سخت گرفت بر غريم . و غسر الفحل الناقة : برجست گشن بر آن ماده شتر بدون ميل و خواهش وى .
غسر
(
qasar
) ا . ع . آنچه باد در پارگين اندازد .
غسر
(
qaser
) ا . ع . كار مشتبه درهم آميخته .
غسغسة
(
qasqasat
) م . ع . غسغس بالهرة غسغسة : مبالغه نمود در راندن گربه و غس غس گفتن بدان .
غسف
(
qasaf
) ا . ع . تاريكى .
غسق
(
qasq
) م . ع . غسق غسقا و غسقانا . مر . غسقان .
غسق
(
qasaq
) ا . ع . تاريكى اول شب .
و دانههاى سياهى كه مخلوط بگندم مىباشد .
غسق
(
qasaq
) م . ع . غسق غسقا و غسقا و غسقانا . مر . غسقان .
غسقان
(
qasaq n
) ا . ع . ريزش آب و مانند آن .
غسقان
(
qasaq n
) م . ع . غسقت السماء غسقا و غسقانا ( از باب ضرب ) :
باران ريزه باريد . و غسق اللبن : ريزان گرديد شير از پستان . و غسق الليل غسقا و غسقا و غسقانا ( نيز از باب ضرب ) :
نيك تاريك شد شب . و غسقت عينه غسوقا و غسقا و غسقانا ( از باب ضرب و سمع ) : خيره گرديد چشم او و تاريك شد و اشك آورد . و غسق الجرح غسقانا :
زرداب روان گرديد از جراحت .
غسك
(
qasak
) ا . پ . ساس كه جانوركى است بزرگتر از كيك و شپش .
غسك
(
qasak
) ا . ع . تاريكى اول شب .
غسل
(
qasl
) و (
qesel
) ا . پ . گل خطمى .
غسل
(
qasl
) م . ع . غسله غسلا و غسلا ( از باب ضرب ) : شست آن را و قيل بالفتح مصدر و بالضم اسم . و غسل الميت غسلا فغسل ( مجهولا ) : شست آن مرده را پس شسته شد . و غسل الفرس ( مجهولا ) :
خوى آورد آن اسب . و غسل فلانا : زد فلان را و به درد آورد آن را . و غسل المراة :
بسيار گائيد آن زن را . و غسل الفحل الناقة : بسيار برجست آن گشن بر ماده شتر .
غسل
(
qesl
) ا . ع . آب جهة شستن . و سرشستنى مانند خطمى و سدر . و گشنى كه بسيار گشنى كند و بار دار نسازد . و همچنين مردى كه بسيار جماع كند و باردار نسازد .
و نام موضعى . و ذات غسل : نيز نام موضعى .
غسل
(
qosl
) و (
qosol
) ا . ع . شستشوى .
ج : اغسال . و آبى كه بدان مىشويند . و خطمى .
و قيل : الغسل تمام الطهارة و قيل هو الماء الذى يتطهر به .
غسل
(
qosl
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شستشوى همهء بدن . و غسل صحت : نخست حمامى كه پس از بيمارى مىروند . و غسل دادن : شستن : و شستن مرده . و غسل كردن : شستشوى كردن و شستن همهء بدن .
غسل
(
qasal
) ا . ع . نام كوهى .
غسل
(
qosal
) ا . ع . گشن بسيار گشن .
و گشن كه بسيار گشنى كند و بار دار نسازد و همچنين مردى كه بسيار جماع كند و بار دار نسازد .
غسلاء
(
qosal '
) ع . ج . غسيل .
غسلبة
(
qaslabat
) م . ع . غسلب منه الشيئ غسلبة : بستم و غصب گرفت از وى آن چيز را .
غسلة
(
qeslat
) ا . ع . خوشبوى . و آنچه زن در هنگام شانه كردن سر به روى سر اندازد .
و برگ مورد . و هر چيز كه بدان سر را شويند مانند خطمى و سدر و جز آن . و ابو غسلة :
گرگ .
غسلة
(
qosalat
) ا . ع . گشن و مردى كه بسيار جماع كند و باردار نسازد .
غسلج
(
qaslaj
) ا . پ . بيخى كه چوبك اشنان نيز گويند .
غسلج
(
qaslaj
) ا . ع . بيخ سياه . و امر ما بين دو امر .
غسلج
(
qaslaj
) و (
qasallaj
) ا . ع .
طعام و شرابى كه بىمزه بود .
غسل خانه
(
qosl - x ne
) ا . پ . گرمابه و حمام .
غسلى
(
qasl
) ع . ج . غسيل .
غسلين
(
qeslin
) ا . ع . آنچه شسته شود از جامه و مانند آن . و نيك گرم . و نام درختى در دوزخ . و آنچه از پوست و گوشت دوزخيان روان گردد .
غسم
(
qasam
) ا . ع . سياهى . و آميزش تاريكى . و تاريكى شب . و گرد و غبار .
و تيرگى .
غسم
(
qasam
) م . ع . غسم الليل غسما ( از باب سمع ) : تاريك گرديد شب .
غسم
(
qasam
) ا . ع . ابر پاره . ج : اغسام .
يق : فى السماء اغسام .
غسم
(
qosam
) ع . ج . غسمة .
غسمة
(
qosmat
) ا . ع . ابر پاره . ج :
غسم . يق : فى السماء غسم .
غسن
(
qasn
) م . ع . غسن الشيئ غسنا ( از باب نصر ) : خائيد آن چيز را .
غسن
(
qosn
) ا . ع . سست و نرم فروهشته .
غسن
(
qosn
) ع . ج . غسنة .
غسناة
(
qosn t
) ا . ع . دستهء موى بافته و زلف و گيسو و مانند آن . و فش اسب .
غسنبة
(
qasnabat
) م . ع . غسنب الماء غسنبة : برانگيخت آب را .
غسنة
(
qasnabat
) ا . ع . دستهء موى بافته .