و زلف و گيسو و مانند آن . و فش اسب . ج : غسن .
غسو
(
qosovv
) م . ع . غسا اليل غسوا ( از باب نصر ) : تاريك گرديد شب . و غسا الشيخ : نيك پير شد آن پير مرد .
غسوة
(
qasvat
) ا . ع . ميوهء درخت كل .
غسوس
(
qasus
) ا . ع . خوردنى هر چه باشد . و هذا الطعام غسوس صدق :
اين طعام حقيقى است .
غسوق
(
qosuq
) م . ع . غسق غسوقا و غسقانا . مر . غسقان .
غسول
(
qasul
) و (
qassul
) ا . ع . آب شستشوى . و خطمى و هر چه بدان دست و جز آن شويند .
غسولة
(
qasulat
) م . ع . غسول الماء غسولة : برانگيخت آب را .
غسوم
(
qosum
) م . ع . غسم الليل غسوما ( از باب نصر ) : تاريك شد شب .
غسويل
(
qasvil
) ا . ع . نام گياهى .
غسى
(
qasy
) م . ع . غسى الليل غسيا ( از باب سمع ) : تاريك شد شب .
غسى
(
qas
) و غسيات
(
qasay t
) ع . ج . غساة .
غسيس
(
qasis
) ا . ع . خرماى تر تباهشده .
غسيل
(
qasil
) ص . ع . شسته و غسل داده شده ( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) .
ج : غسلى و غسلاء و غسالى . يق : هم غسلى و غسلاء و هن غسالى . و غسيل الملائكة :
لقب حنظلة بن راهب از اصحاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله بدانجهت كه در جنگ احد شهيد گرديد و ملائكه وى را غسل دادند .
غسيل
(
qasil
) و (
qessil
) ص . ع . گشن كه گشنى بسيار كند و باردار نسازد . و كذا الرجل .
غسيلة
(
qasilat
) ص . ع . مؤنث غسيل يعنى زن شسته شده . ج : غسالى .
غش
(
qac
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خواب سبك . و بىهوشى و مدهوشى و بىحواسى . و غش كردن : بيهوش شدن .
و بدور چرخيدن اسب .
غش
(
qac
) ا . پ . ميل و خواهش زن آبستن .
غش
(
qacc
) ص . ع . رجل غش :
مرد بزرگ ناف .
غش
(
qacc
) م . ع . غشه غشا ( از باب نصر ) : بغرض نصيحت نمود آن را و پند خالص نداد او را . و ظاهر كرد مر او را خلاف آنچه در دل داشت و خيانت نمود .
غش
(
qacc
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آميزش فلز كم بها در زر و سيم . و آميزش هر چيز پست در چيز پر بها و قيمتدار مانند مشك . و آميزش آب در شراب .
غش
(
qecc
) ا . ع . آميغ . و كينه . و اظهار خلاف نهانى .
غش
(
qocc
) ص . ع . سست و ناكس فريبنده و خائن . ج : غشون .
غشاء
(
qec '
) ا . ع . پوشش دل . و پوشش زين . و پوشش شمشير . و هر آنچه چيزى را بپوشاند . ج : اغشية .
غشارب
(
qoc reb
) ا . ع . مرد دلاور و رساى در امور .
غشاش
(
qec c
) ا . ع . اول تاريكى . و پسين آن .
غشاش
(
qec c
) ص . ع . شرب غشاش :
شرب كم و اندك و يا شتاب و يا ناگوارد .
غشاشا
(
qac can
) و (
qec can
) ا .
ع . لقيته غشاشا : بر شتاب ديدار كردم آن را و يا نزد غروب آفتاب و يا بهنگام شب .
و كذالك : لقيته غشاشا .
غشاك
(
qac k
) ا . پ . بخر و بوى گنده و بوى بد كه از دهان مردم آيد كه بتازى بخر گويند .
غشامر
(
qac mer
) ع . ج . غشمرة .
غشامك
(
qac mok
) و (
qac mak
) ا . پ . غشمشك .
غشانة
(
qoc nat
) ا . ع . بيخ درخت گرد آمدهء پس از بريدن از ريشه . و دانههاى تك از خرما كه پس از بريدن خوشهء آنها را مىچينند .
غشاوة
(
qac vat
) و (
qec vat
) و (
qoc vat
) ا . ع . پرده و پوشش . و على قلبه و بصره غشاوة اى غطاء . و كذا :
غشاوة و غشاوة .
غشاية
(
qec yat
) و (
qoc yat
) ا . ع .
پوشش و پرده .
غشب
(
qacb
) ا . ع . ستم ( لغة فى الغشم ) .
غشته
(
qacte
) و (
qecte
) ص . پ .
آميخته و آغشته .
غشرب
(
qacarrab
) ا . ع . شير بيشه .
غشش
(
qacac
) ا . ع . آب كدر تيره .
غشفل
(
qacfal
) ا . ع . روباه .
غشق
(
qacq
) م . ع . زدن بر چيزى كه نرم باشد مانند گوشت ( و الفعل من نصر ) .
غشم
(
qacm
) ا . ع . ظلم و ستم .
غشم
(
qacm
) م . ع . غشمة غشما ( از باب نصر ) : ستم كرد او را . و غشم الابل ( از باب ضرب ) : ريخت قطران را بر شتران و فرو نگذاشت از آن چيزى و همهء آن را بر اندام سقيم و يا سالم اندود . و غشم الحاطب : بىفكر و تأمل بريد هيزمكش در شب هر چه بدست وى آمد از تر و خشك .
غشمرة
(
qacmarat
) ا . ع . ستم . و آواز .
و بنا استوارى و ستم كردن كارى . و خودرائى نمودن در ارتكاب امور از حق و باطل . و بىباكانه در آمدن در امور . ج : غشامر .
غشمرة
(
qacmarat
) م . ع . غشمر السيل غشمرة : پيش آمد توجبه و كذالك :
غشمر الليل .
غشمرية
(
qacmariyyat
) ا . ع . ظلم و ستم .