آن حضرت صلى اللّه عليه و آله همراه باشد .
غزوى
(
qazviyy
) ص . ع . منسوب بغزو بمعنى جنگ كردن .
غزه
(
qaze
) ا . پ . غازه . و بيخ دم حيوانات چرنده و پرنده . و آواز و صدا و ندا .
غزى
(
qozz
) ع . ج . غازى . قوله تعالى :
أَوْ كانُوا غُزًّى
.
غزى
(
qaziyy
) ا . ع . بهادران و جنگجويان .
غزى
(
qoziyy
) ع . ج . غازى .
غزى
(
qozziyy
) ا . ع . واحد غز يعنى يك نفر غز كه گروهى از تركان باشند .
غزيد
(
qezyad
) ا . ع . سخت آواز . و گياه نرم و نازك .
غزير
(
qazir
) ص . ع . بسيار از هر چيزى .
يق : مطر غزير .
غزيرة
(
qazirat
) ص . ع . ناقة غزيرة :
ماده شتر بسيار شير . ج : غزار . و نيز غزيرة :
چاه و يا چشمهء بسيار آب . و چشم بسيار اشك .
و ابر بسيار باران .
غزيور
(
qozyur
) و (
qozivar
) ا . پ .
دبهء برنجين .
غژ
(
qaj ?
) ص . پ . كسى كه نشسته راه رود مانند كودك . و مردم شل و زمينگير .
غژان
(
qoj n
) ا . پ . نام ميوهاى هندى .
غژب
(
qoj ? b
) ا . پ . دانهء انگور تر و تازه كه از خوشه افتد . و هستهء انگور . و خوشهء خرما . و سر پستان گاو . و قهر و خشم .
غژژ
(
qaj ? aj ?
) ا . پ . نام گياهى بسيار تلخ .
غژغا
(
qaj ?
) و غژغاو
(
qaj ? q v
) ا .
ب . اسب و يا گاو دريائى كه از دنب آن منگولههاى كوچكى مىسازند و در گردن اسب مانند قلاده جهة زينت و چشم زخم مىاندازند .
و يك نوع گاو نرى در كوهستان تبت .
غژغژ
(
qaj ? qaj ?
) و غژغژه
(
qaj ? qaj ? e
) ا . پ . مرغ جنگلى .
غژغژان
(
qaj ? qaj ? n
) ص . پ . خزان و خزنده .
غژقاو
(
qajq v
) ا . پ . غژغا .
غژك
(
qej ? ak
) ا . پ . يك نوع سازى كه مىنوازند . و كمانچه . و تنبور و غچك .
غژگا
(
qaj ? g
) و غژگاو
(
qaj ? q v
) ا . پ . غژغا و غژغاو .
غژم
(
qoj ? m
) ا . پ . دانهء انگور تر و تازه كه از خوشه افتد . و هستهء انگور . و خشم و قهر .
و كينه و كينه ورى . و ثؤلول .
غژنگ
(
qaj ? ank
) ا . پ . غرنگ .
غژوليدن
(
qoj ? ulidan
) ف ل و م . پ .
متوجه بودن . و مشغول گشتن . و مقيد بودن . و تعجيل كردن و شتابى نمودن . و ساعى و جاهد بودن و سعى و كوشش كردن . و تيزيدن و تيز دادن .
غژيدن
(
qaj ? idan
) ف ل و م . پ . خزيدن و نشسته راه رفتن مانند كودكان و مردمان شل .
و بر يكديگر نشستن بسبب جنسيت . و طبقه طبقه روى همگذاشتن و توده كردن . و بر چيدن .
و خراب شدن . و زياد كردن .
غژيده
(
qaj ? ide
) ص . پ . برهم نشسته .
و برهم چسبيده . و نشسته به راه رفته .
غس
(
qass
) م . ع . غس فلان خطبة الخطيب غسا ( از باب نصر ) : عيب كرد فلان خطبهء آن خطيب را . و غس فى البلاد :
در آمد در آن شهر و رفت . و غس فلانا فى الماء : غوطه داد فلان را در آب . و غس الهرة : مبالغه كرد در زجر گربه بكلمهء غس . و انا اغس و اسقى ( مجهولا ) :
طعام و شراب خورانيده شدم من .
غس
(
qasse
) ع . كلمهايست كه در راندن و زجر كردن گربه گويند .
غس
(
qoss
) ا . ع . مرد سست و ناكس ( واحد و جمع در وى يكسان است و بعضى جمع آن را اغساس گفتهاند ) .
غسا
(
qas
) ا . پ . غورهء خرما .
غساة
(
qas t
) ا . ع . غورهء خرما . ج :
غسى و غسيات .
غساس
(
qos s
) ا . ع . بيمارى مر شتران را .
غساق
(
qas q
) و (
qass q
) ا . ع . سرد و گنديده و بد بو . قوله تعالى :
إِلَّا حَمِيماً وَ غَسَّاقاً
.
غساك
(
qas k
) ا . پ . عشقه و پيچك .
غسال
(
qass l
) ا . ع . جامه شوى .
غسال
(
qass l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرده شوى و كسى كه شغل وى شستن مردهها بود .
غسالة
(
qos lat
) آبى كه در آن دست و روى و يا چيز ديگر شسته باشند . و آب چكيده . و آب استعمال شدهء در شستن چيزى . و آنچه شسته شود از جامه و مانند آن . و آنچه از شستن چيزى برآيد .
غسال خانه
(
qass l - x ne
) ا . پ .
مردهشوىخانه و جائى كه در آن مردگان را شويند .
غساله
(
qos le
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آبى كه بدان دست و روى شويند . و آبى كه از شستن چيزى برآيد .
غساله
(
qass le
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زن مردهشوى و آنكه شغل وى شستن مردهها بود . و ثلاثة غساله : سه جام شرابى كه در صبح نوشند .
غسالى
(
qos l
) ع . ج . غسيلة . و ج . غسيل .
غسان
(
qes n
) ا . ع . پوستپارهاى كه كودكان پوشند .
غسان
(
qos n
) ا . ع . كرانهء عميقتر از قلب . و اعماق قلب .
غسان
(
qass n
) ا . ع . شدت جوانى . و نام گروهى از تازيان و ملوك غسان يمن از آن گروهند . و ما انت من غسانه يعنى تو از مردان آن نيستى .
غسانى
(
qass niyy
) ا . ع . نيك و نيكو روى و خوب صورت .