غزال
(
qazz l
) ا . ع . ريسمان فروش .
غزالات
(
qaz l t
) ع . ج . غزالة . و غزالات الضحى : بمعنى غزالة الضحى .
غزالان
(
qaz l n
) ا . پ . غزلخوانان و خوانندگان و سازندگان و مطربان .
غزالة
(
qaz lat
) ا . ع . آفتاب . و آفتاب وقتى كه طلوع كند و يا بلند گردد . و چشمهء آفتاب . و آهو برهء ماده . و نام زنى . و نام گياهى شيرين كه خوردنى است . و نام دهى در حوالى طوس . و غزالة الضحى :
اول روز و پس از منبسط گشتن و روشن شدن آفتاب . و از اول چاشت تا خمس روز .
غزاله
(
qaz le
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بچهء آهو . و غزالهء فلك : آفتاب . و برج حمل .
غزالى
(
qaz li
) و (
qazz li
) ا . پ .
ابو حامد محمد صاحب كتاب احياء العلوم كه در 450 هجرى متولد شده و در 505 درگذشت رحمة اللّه عليه .
غزاوة
(
qaz vat
) م . ع . غزا غزوا و غزوانا و غزاوة . مر . غزو .
غزة
(
qazzat
) ا . ع . نام شهرى از فلسطين در كنار دريا و مولد امام شافعى رحمة اللّه و اين شهر كه در تاريخ يهود مشهور است اكنون داراى 17000 نفر جمعيت است و در اين شهر هاشم بن عبد مناف جد آن حضرت صلى اللّه عليه و آله وفات نمود و بعضى از شعراى تازى آن را بطور جمع غزات گفتهاند .
غزر
(
qazr
) ا . ع . بسيارى و فراوانى .
و آوندى كه از گياه دوخ و برگ خرما سازند .
ج : غزر .
غزر
(
qazr
) و (
qozr
) م . ع . غزر غزارة و غزرا و غزرا . مر . غزارة .
غزر
(
qozr
) ع . ج . غزر .
غزران
(
qazr n
) ا . ع . ماده شتران رام و پر شير .
غزز
(
qazaz
) م . ع . غز فلان بفلان غززا ( از باب نصر ) : برگزيد فلان فلانى را از ديگران و خاص به خود كرد او را . و غز الابل : پشم رنگين آويخت بر آن شتر جهة دفع چشم زخم . و كذا غز الصبى .
غزغز
(
qozqoz
) ا . ع . كنج دهان از جانب باطن .
غزغن
(
qazqan
) و غزغند
(
qazqand
) ا . پ . ديگ . و پوستى غير از كيمخت . و ساغرى كه از آن كفش سازند .
غزل
(
qazl
) م . ع . غزلت المراة الصوف و نحوه غزلا ( از باب ضرب ) :
رشت آن زن پشم و مانند آن را .
غزل
(
qazl
) ا . ع . رشته . و پشم .
غزل
(
qazal
) م . ع . غزل غزلا ( از باب سمع ) : سخن گفت با زنان و عشقبازى نمود . و غزل الكلب : سستى آورد سگ شكارى كه چون نزديك بآهو گرديد آهو از ترس وى بانگ كرد و سگ باز گرديد .
غزل
(
qazal
) ا . ع . سخنگوئى با زنان و عشقبازى .
غزل
(
qazal
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سرواد و كلام منظوم و شعر و چامه .
غزل
(
qazel
) ص . ع . آنكه با زنان سخن گويد و عشقبازى نمايد . و نرم و سست از هر چيزى .
غزل
(
qozzzal
) ع . ج . غازل .
غزلان
(
qezl n
) و غزلة
(
qezlat
) ع . ج . غزال .
غزلخوان
(
qazal - x n
) ا . پ . كسى كه پياپى سرواد خواند .
غزلدان
(
qazal - d n
) ا . پ . سبدى كه در وى زنان هر چه مىرسند مىگذارند .
غزلولاور
(
qozlul var
) ا . پ . دبهء برنجين .
غزلى
(
qazaliyy
) ص . ع . منسوب بغزل .
غزليات
(
qazaliyy t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سروادها و غزلها .
غزم
(
qozm
) ا . پ . هيبت . و خشم و قهر .
و كينه .
غزنك
(
qoznak
) ا . پ . گياهى مانند اشنان كه بدان رخت شويند .
غزنو
(
qaznu
) و غزنه
(
qazne
) ا .
پ . نام شهر معتبر غزنين كه در عهد غزنويه دار الملك بود .
غزنوى
(
qaznavi
) ص . پ . منسوب بغزنو .
غزنويه
(
qaznaviyye
) ا . پ . سلسلهاى از پادشاهان ايران از نژاد سبكتكين كه داماد البتكين بود و از 377 هجرى تا 592 در خراسان و بيشتر ايران سلطنت كردند .
غزنى
(
qazni
) و غزنين
(
qaznin
) ا .
پ . ولايتى از ولايات خراسان كه اكنون در تصرف افغان مىباشد و سلسلهء غزنويه منسوب بدان ولايتند .
غزو
(
qazv
) ا . ع . آهنگ و قصد . و غزوى كذا يعنى قصد من چنين است . و ابن غزو : نام محدثى .
غزو
(
qazv
) م . ع . غزاه غزوا و مغزى ( از باب نصر ) : خواست آن را و آهنگ وى كرد . و غز العدو غزوا و غزوانا و غزاوة و مغزى : جنگ كرد با دشمن و در پى جنگ و غارت آنها گرديد .
غزوات
(
qazav t
) ع . ج . غزوة .
غزوان
(
qazav n
) م . ع . غزا غزوا و غزوانا . مر . غزو .
غزوة
(
qazvat
) ا . ع . يك دفعه كشش و جنگ با دشمن دين . ج : غزوات .
غزوه
(
qazve
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جنگ مؤمنين با كفار از براى اسلام به شرطى كه