و فريفته . و غره شدن : فريفته شدن و اميد بيهوده داشتن . و غافل شدن .
غره
(
qorre
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سپيدى در پيشانى اسب . و نخستين روز از هر ماه . و غرهء سلطنت روز افزون يعنى بانى اين سلطنت كه پيوسته در تزايد است .
و غرهء ناصيهء سلطنت : يكى از القاب شاهزادگان است .
غرى
(
qar
) ا . ع . حسن و زيبائى .
غرى
(
qar
) م . ع . غرى غرى و غراء . مر . غراء .
غرى
(
qari
) و (
qariyy
) ا . ع . نيكو و خوب صورت از مردم و جز آن . و بناى نيكو .
غرى
(
qorr
) ا . ع . زن مهتر قوم .
غرياسنگ
(
qary sang
) ا . پ . نان تنك كه در روغن بريان كرده باشند .
غرياق
(
qery q
) ا . ع . نام مرغى .
غريان
(
qariyy ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
نام دو بنا در كوفه يا دو صخرة و يا دو خرپشته .
غريب
(
qarib
) ص . ع . هر چيز نادر و نو . و مسافر . و دور شونده . و بيگانه .
ج : غرباء .
غريب
(
qarib
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز نادر و عجيب و بيگانه . و از خانمان دور افتاده . و مسافر . و مرد غريب :
مرد اجنبى و بيگانه .
غريبانه
(
qarib ne
) ص و م ف . پ . هر چيز سزاوار بگدائى و مفلسى .
غريب پرور
(
qarib - parvar
) ص .
پ . كسى كه مردم درويش و بينوا را بنوازد و پذيرائى كند .
غريبپرورى
(
qarib - parvari
) ا .
پ . ملاطفت و مهربانى دربارهء مردمان درويش و غريب و بينوا .
غريبة
(
qaribat
) هر چيز نادر و بيگانه .
ج : غرائب .
غريبة
(
qaribat
) ا . ع . آسياى دستى كه همسايگان بهم عاريه دهند .
غريب زاده
(
qarib - z de
) ا . پ . زادهء زنا و حرامزاده .
غريبگز
(
qarib - gaz
) ا . پ . جانوركى كه غسك و ساس نيز گويند .
غريبنواز
(
qarib - nav z
) ص . پ .
نوازندهء مردمان درويش و مسافر و بينوا .
غريبنوازى
(
qarib - nav zi
) ا . پ .
نوازش از مردمان درويش و بينوا .
غريبه
(
qaribe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز لطيف و ظريف و خوشنوا . و هر چيز نو و بديع .
غريبى
(
qaribi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيگانگى و غربت . و بينوائى و گدائى و افلاس .
و فروتنى . و عدم آشنائى . و تعجب . و غريبى كردن : مسافر شدن و سفر كردن و بيگانگى كردن و عدم آشنائى نمودن . و وحشت كردن .
غريچى
(
qarici
) ا . پ . سرماى سخت .
و زمستان سخت .
غريد
(
qarid
) ا . پ . دخترى كه به شرط دوشيزگى شوهر دهند و دوشيزه نباشد و غربد و غرود .
غريد
(
qarid
) ص . ع . طائر غريد :
مرغى كه صداى خود را بلند كند و آواز خوش خواند .
غريد
(
qerrid
) ص . ع . طائر غريد :
مرغ بسيار خوش آواز و بلند آواز .
غريدن
(
qoridan
) ف ل و م . پ . بانگ زدن و فرياد زدن . و بانگ كردن رعد . و نعره زدن و فرياد كردن با آواز بلند . و خميازه كردن . و كشيدن . و دراز كردن .
غريدن
(
qorridan
) ف ل . پ . غرش كردن و فرياد كردن جانوران وحشى .
غرير
(
qarir
) ا . ع . جوان بىتجربه و ناآزموده كار . ج : اغراء و اغرة . و كفيل .
و زندگانى با فراغ خاطر . ج : غران . و خلق و خوى نيكو . و دربارهء مردى كه پير شود مىگويند :
ادبر غريره و اقبل هريره يعنى بدخوى و كج خلق گرديد . و قولهم : انا غريرك منه يعنى مىترسانم تو را از آن . و انا غريرك من فلان اى لن ياتيك ما تغتربه يعنى نمىآيد تو را ما دامى كه فريفته و اميدوار به او هستى .
غرير
(
qarir
) ص . ع . فريفته شده و بباطل اميدوار گشته و مغرور .
غريراء
(
qorayr '
) ا . ع . گياهى خوشبوى و معطر .
غريرة
(
qarirat
) ا . ع . دختر بىتجربهء ناآزموده كار . ج : غرائر .
غريرن
(
qariran
) ا . پ . گل و لاى سياه كه در بن حوض و تالاب و جوى پديد آيد .
غريز
(
qariz
) ا . پ . حلم و بردبارى .
و ترك انتقام از بدى .
غريزان
(
qariz n
) ا . پ . غربال و پرويزن .
غريزة
(
qarizat
) ا . ع . سرشت و طبيعت و قريحه . ج : غرائز .
غريزن
(
qarizan
) ا . پ . خلاب و لاى و گل سياه بن حوض و جز آن . و غربال و پرويزن .
غريزى
(
qarizi
) و غريزيه
(
qariziyye
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - طبيعى و جبلى و ذاتى . و حرارت غريزيه : حرارت طبيعى .
غريژنگ
(
qarijang
) ا . پ . خلاب و گل و لاى سياه بن تالاب و جوى و جز آن .
غريس
(
qaris
) ا . ع . ميش . و غريس غريس : كلمهاى كه بدان ميش را براى دوشيدن خوانند .
غريسة
(
qarisat
) ا . ع . خرمابن نورسته .
و نهال نشانده تا كه جاى گيرد . ج : غرائس . و