غرنگ
(
qarang
) و (
qerang
) ا . پ .
صداى خرخرى كه از فشردن گلو و يا از گريستن در حلق و سينهء مردم افتد .
غرنگ
(
qarang
) و (
gorang
) ا . پ .
نالهء حزين و آواز نرمى كه در حالت گريه از گلوى مردم برميآيد . و گريه و زارى .
غرنوق
(
qernavq
) ا . ع . كلنگ و يا مرغى آبى سپيد گردن دراز .
غرنوق
(
qornuq
) ا . ع . توك موى تافته .
ج : غرانق و غرانقة . و بيخهاى خار . ج .
غرانيق .
غرنوق
(
qornuq
) و (
qernavq
) ا .
ع . مرغى آبى سياه و يا سپيد دراز گردن . و جوان سپيد خوب صورت .
غرنوق
(
qornuq
) ا . ع . كلنگ و يا مرغى آبى و گردن دراز . و گياه نرم كه در بيخ عوسج رويد . و هر گياه نازك پنهان .
غرنيچى
(
qarnici
) ا . پ . سرماى شديد .
و زمستان سخت .
غرنيق
(
qornayq
) و (
qerniq
) ا . ع .
جوان سپيد خوب صورت .
غرنيق
(
qornayq
) ا . ع . يك نوع مرغى آبى .
و كلنگ و يا مرغ آبى گردن دراز .
غرو
(
qarv
) ا . پ . ناى ميان تهى كه مىنوازند و مزمار نيز مىگويند . و خامه و نائى كه با وى مىنويسند .
غرو
(
qarv
) ا . ع . شگفت و تعجب .
يق : لا غرو يعنى شگفتى نيست .
غرو
(
qarv
) م . ع . غروت غروا ( از باب نصر ) : بشگفت در آمدم و تعجب كردم .
و غر السمن قلبه : برچسبيد پيه فربهى دل او را و پوشيد آن را . و غرا الجلد :
بسريشم چسپانيد پوست را . و غرا فلان :
طول داد فلان خشم و غضب خود را .
غروا
(
qarv
) ا . پ . قلم ناتراشيده .
غرواسنگ
(
qarv sang
) ا . پ .
غرماسنگ .
غرواش
(
qarv c
) ا . پ . گياه بستهء مانند جاروب كه شويمالان و جولاهگان بدان آب و آهار و شوربا برجامه باشند . و زنجبيل شامى .
غرواش
(
qarav c
) ا . پ . خراش . و زخمى كه از خراش بهم رسد . و قهر و غضب و خشم . و غم و اندوه و غمگين .
غرواشه
(
qarv ce
) ا . پ . ليف و جاروب جولاهگان و شويمالان . و خشم و غضب .
غروب
(
qorub
) ا . ع . جاى فرو شدن آفتاب و ماه و مغرب . و ج : غرب .
غروب
(
qorub
) م . ع . غربت الشمس غروبا ( از باب نصر ) ، فرو شد آفتاب .
و كذا : غرب القمر . و غرب فلان :
پنهان شد فلان .
غروب
(
qorub
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرو رفتگى آفتاب و ماه و ديگر ستارگان در افق ضد طلوع . و مغرب و جاى فرو شدن ستارگان و آفتاب و ماه . و غروب كردن : فرو شدن ستاره در افق . و پنهان شدن كسى .
غروبه
(
qorube
) ا . پ . فرياد و شور و مشغله و بانگ و خروش و غرنبه .
غروتنج
(
qarutanj
) ا . پ . مبتلا بفتق و دبه خايه .
غرود
(
qarud
) ا . پ . دخترى كه به شرط دوشيزگى دهند و دوشيزه نباشد و غربد .
غرور
(
qarur
) ا . ع . آنچه بدان از ادويه و جز آن غرغره نمايند . و دنيا . و فريبنده . و شيطان . قوله تعالى :
وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ
.
غرور
(
qarur
) ص . ع . بسيار فريبنده و گول خوردهء بزينت . و آزمند بباطل .
غرور
(
qorur
) ا . ع . ج . غر . و ج . غار .
غرور
(
qorur
) م . ع . غرغرا و غرة و غرورا ( از باب نصر ) : فريفت او را و بيهوده اميدوار كرد . يق : غرته الدنيا :
مغرور كرد وى را دنيا و بيهوده اميدوار كرد و فريفت ويرا بزينت خود . و ما غرك بربك :
چگونه جرئت كردى بر پروردگار خود . و من غرك منه اى من اوطاك عشوة فيه : كى دلالت كرد تو را بتاريكى در آن . و غر الابل :
چرانيد شتران را . و غر الماء : فرو شد آب به زمين . و غر الرجل : غرغره كرد آن مرد .
غرور
(
qorur
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كبر و نخوت و برتنى و پنكار و خود بينى و گردنكشى و خود پرستى . و هوا پرستى . و ابلهى و حماقت و نادانى . و غرور خريدن :
متكبرانه رفتار كردن . و غرور داشتن :
نخوت داشتن و متكبر و خود بين و خود پرست بودن و مغرور بودن .
غروز
(
qoruz
) ع . ج . غرز .
غروض
(
qoruz
) ع . ج . غرض .
غروف
(
qaruf
) ص . ع . بئر غروف :
چاهى كه دست به آبش رسد و بتوان با دست از آن آب برداشت . و غرب غروف : دول بزرگ و دول بسيار آب بردار .
غرونبه
(
qorunbe
) ا . پ . غرنبه و شور و غوغا و بانگ و خروش .
غروى
(
qarv
) ا . ع . برانگيختگى و تحريص بر دشمنى و اغوا . و شگفت و تعجب . يق :
لا غروى يعنى شگفت و تعجبى نيست .
غروى
(
qaraviyy
) ص . ع . منسوب بغرا يعنى سريشمى .
غرويدن
(
qorvidan
) ف ل و م . پ .
غريدن و بانگ كنانيدن .
غرويزن
(
qarvizan
) ا . پ . پرويزن و غربال .
غره
(
qarre
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - مغرور و گستاخ و فرود و خودبين و متكبر و با نخوت