غرقم
(
qarqam
) ا . ع . مهرهء نره تا جاى ختنهگاه .
غرقه
(
qarqe
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - غرق شده و غوطهور شده . و غرقه شدن :
غرق شدن و غوطهور گرديدن .
غرقهگاه
(
qarqe - g h
) ا . پ . جاى غرق شدن و غوطهور گشتن .
غرقى
(
qarq
) ع . ج . غرق . و ج . غارق .
و ج . غريق .
غرقى
(
qarqi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زحمتى كه در نگاهدارى خرمن از آفت سيل متحمل مىشوند .
غرقئ
(
qerqi '
) ا . پ . پوست تنك چسپيدهء بسپيدهء تخم مرغ . و سپيدهء تخم مرغ .
غرگى
(
qarragi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گستاخى و مغرورى و خودبينى و تكبر .
غرل
(
qorl
) ص . ع . ج . اغرل و غرلاء .
غرل
(
qaral
) م . ع . غرل غرلا ( از باب سمع ) : ختنه نشد و غير مختون ماند .
غرل
(
qarel
) ص . ع . رجل غرل :
مرد فروهشته اندام . و رمح غرل : نيزهء دراز .
غرل
(
qoral
) ا . ع . ج . غرلة .
غرلاء
(
qarl '
) ص . ع . مؤنث اغرل :
زن ختنه ناشده و غير مختون . ج : غرل .
غرلة
(
qorlat
) ا . ع . غلاف سر نره كه در ختنه بريده مىشود . ج : غرل .
غرم
(
qarm
) و (
qaram
) ا . پ . قهر و غضب و خشم .
غرم
(
qarm
) م . ع . غرمت الدية و الدين و غير ذلك غرما و مغرما و غرامة ( از باب سمع ) : ادا كردم من ديه و وام و جز آن را .
غرم
(
qorm
) ا . پ . ميش كوهى و گوسپند مادهء كوهى . و قوچ جنگى .
غرم
(
qorm
) ا . ع . وام و تاوان و هر چه ادايش لازم باشد .
غرما
(
qoram
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - تقسيم مال كسى بطور نسبت ميان طلبكاران و وامداران وى .
غرماء
(
qoram '
) ع . ج . غريم .
غرماسنگ
(
qarm sang
) و (
qaram sang
) ا . پ . نام تنك روغنى با روغن پخته .
غرمان
(
qarm n
) ص . پ . خشمناك و قهر آلود . و غمگين .
غرمانوش
(
qarm nuc
) ا . پ . طرخون .
و عاقر قرحا .
غرمج
(
qarmej
) ا . پ . نام تخم گياهى خوشبو و شبيه بزيره كه كرويا نيز گويند .
غرمچ
(
qarmac
) و (
qarmec ?
) ا . پ .
سياهدانه .
غرمنده
(
qarmande
) ص . پ . خشمناك و قهر آلود .
غرمول
(
qormul
) ا . ع . نره . و نرهء ستبر فروهشته ختنه ناكرده . ج : غراميل .
غرمى
(
qarm
) ا . ع . بمعنى اما . يق :
غرمى وجدك اى اما وجدك . و الغرمى :
زن گران جسم .
غرميدن
(
qarmidan
) ف ل و م . پ .
پرواز كردن در هوا و هوس . و خشم كردن .
و ستيزه نمودن . و دشنام دادن . و غريدن و لنديدن . و جنبانيدن بچه در گهواره .
غرميده
(
qarmide
) ص . پ . خشمناك و غضبناك و قهر آلود .
غرن
(
qaran
) ا . پ . بانگ و دمدمه . و نوحهء در هنگام گريه . و گريهء در گلو پيچيده .
غرن
(
qaran
) ا . ع . نام مرغى . و عقاب و يا مرغى مانا بعقاب . ج : اغران . و خرچنگ .
غرن
(
qaran
) م . ع . غرن العجين على الاناء غرنا ( از باب سمع ) : خشك شد خمير در ظرف . و غرن الرجل :
سست و ناتوان شد آن مرد .
غرن
(
qaren
) ص . ع . سست و ناتوان .
غرناطة
(
qarn tat
) ا . ع . شهر پايتخت اندلس كه گرناد گويند و داراى 000 ، 118 نفر جمعيت .
غرناق
(
qern q
) ا . ع . حوان سپيد خوب صورت .
غرنب
(
qoronb
) ا . پ . غرنبه و بانگ و فرياد و خروش و شور .
غرنبش
(
qoronbec
) پ . م ح . غرنبيدن وا . آواز بلند و هولناكى كه از انسان و يا حيوان برآيد . و رعد و تندر .
غرنبنده
(
qoronbande
) پ . ا فا .
غرنبيدن .
غرنبه
(
qoronbe
) ا . پ . بانگ و فرياد و شور و مشغله و خروش . و چوبدستى .
غرنبيدن
(
qoronbidan
) ف ل . پ .
آواز در گلو پيچيدن . و فرياد و غوغا نمودن و خروش . و بانگ بر آوردن . و غريدن تند .
و رعد .
غرنبيده
(
qoronbide
) ص . پ . فرياد و بانگ كرده .
غرنج
(
qaranj
) ا . پ . آش جو . و قلابى كه بدان نان را از تنور برميگيرند .
غرنج
(
qaranj
) و غرنجغ
(
qeranjaq
) ا . پ . جو و شعير .
غرنده
(
qorrande
) ص . پ . شير و گرگ خشم آلود كه از غايت خشم فرياد كند و بر خود پيچد و بر ديگر درندگان نيز اطلاق كنند .
غرنف
(
qernef
) ا . ع . ياسمن و گياه بردى .
غرنقة
(
qarnaqat
) ا . ع . رشته مانندى در چشم .