و غرض اليه : آرزومند شد بسوى او و مشتاق گرديد . و غرض من هؤلاء اليه :
آرزومند شد از آن جماعت بسوى او . و نيز غرض : تافتگى گردن .
غرض
(
qaraz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مراد و مقصود و قصد و آهنگ . و حاجت و ريژ . و اراده و آرزو و كام . و كينه و بدخواهى و قصد بد . و اهل غرض : مردمان بدخواه و كينهور . و با غرض : از روى قصد و اراده . و بدخواه و با كينه و بد فطرت و بد نفس . و بىغرض : بىعزم و بىاراده .
و صادق و خالص و بىعلاقه و بدون و قصد و بدون خودخواهى . و غرض خفى :
كينه و بدخواهى نهفته و پوشيده . و غرض داشتن : قصد داشتن و مراد و مقصود داشتن .
و كينه داشتن . و غرض كردن : آزردن و ظلم و تعدى رسانيدن . و قصد كردن . و ضديت كردن . و حسد بردن . و شعبده به كار بردن براى خرابى ديگرى . و كينه ورزيدن .
غرض
(
qarez
) ص . ع . منضجر . و مخوف . و ملول و بستوه آمده . و مشتاق .
غرض
(
qeraz
) م . ع . غرض الشيئ غرضا و غراضة ( از باب كرم ) : ترو تازه گرديد آن چيز .
غرض آشنا
(
qaraz - cn
) ص . پ .
شريك و وابسته . و غرضمند .
غرض آلودگى
(
qaraz - ludagi
) ا . پ . آلودگى بخودكامى و خودخواهى .
غرض آلوده
(
qaraz - lude
) ص .
پ . خود خواه و آلودهء بخودكامى .
غرضآميز
(
qaraz - miz
) ص . پ .
بد قصد و بد نيت و بد فطرت .
غرضان
(
qorz n
) و (
qerz n
) ع . ج .
غرض .
غرضان
(
qorz ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
تجاويف دو طرف قصبة الانف .
غرضانه
(
qaraz ne
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بد خواهانه و بطور بد خواهى . و بىغرضانه : صادقانه و خالصانه .
غرضة
(
qerzat
) و (
qorzat
) ا . ع .
پيش بند پالان شتر بمنزلهء تنگ مر زين را .
ج : غرض و غرض .
غرض جوى
(
qaraz - juy
) و غرضمند (
qaraz - mand
) ص . پ . خود خواه و خودكام .
غرضمندى
(
qaraz - mandi
) ا . پ .
خودكامى .
غرضوف
(
qorzuf
) ا . ع . غضروف .
ج : غراضيف .
غرضوفان
(
qorzuf ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو چوب كه به چپ و راست و بوسط و مؤخر پالان شتر بندند .
غرطمانى
(
qortom niyy
) ا . ع .
جوان نيكو روى .
غرغاب
(
qarq b
) ا . پ . شور و فرياد و غوغا . و گرداب و غرقاب .
غرغان
(
qarq n
) ا . پ . ديگ آشپزى .
غرغاو
(
qarq v
) ا . پ . گاو دشتى و گاو ميش .
غرغر
(
qar - qar
) ا . پ . غلطك يعنى ابزارى از چوب كه ريسمانى بر بالاى آن اندازند و دول آب و مانند آن را از چاه و جز آن بمدد وى كشند .
غرغر
(
qor - qor
) ا . پ . دبه خايه و مفتوق و مبتلا بفتق يعنى كسى كه خايهء وى بزرگ و پر باد شده باشد . و سخنى كه از روى قهر و خشم كسى در زير لب گويد .
غرغر
(
qerqer
) ا . ع . ماكيان حبشى .
و ماكيان دشتى و قرقاول . و نام گياهى .
غرغرة
(
qarqarat
) ا . ع . آواز با گرفتگى گلو . و آواز جوش ديگ . و چينه دان مرغ .
و شكستگى استخوان بينى . و سر شيشه . و حكايت آواز شبان در حلق . و غرغره .
غرغرة
(
qarqarat
) م . ع . غرغر غرغرة : آب گردانيد در گلو و غرغره كرد .
و غرغر فلان : آمد و شد كرد آواز در حلق فلان . و غرغر انفه : شكست استخوان بينى آن . و غرغر القارورة : شكست سر شيشه را . و غرغر فلان : نزديك بمرگ رسيد فلان . و غرغر الرجل :
گلو بريد آن مرد را . و غرغر فلانا بالسنان :
بنيزه زد در گلوى فلان . و غرغر اللحم :
آواز برآورد گوشت وقت بريان كردن . و غرغر الروح : آمد و شد كرد روح در گلو . و غرغر الراعى بصوته : گردانيد شبان آواز را در گلوى خود .
غرغرة
(
qerqerat
) ا . ع . واحد غرغر يعنى يك عدد ماكيان صحرائى و يا دشتى .
غرغرة
(
qorqorat
) ا . ع . سپيدى پيشانى اسب . و مرد بزرگ قدر شريف . و چينهدان مرغ .
غرغره
(
qarqare
) ا . پ . غرغر و غلط آب كشى .
غرغره
(
qar - qare
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آب و هر داروى مايعى كه در گلو گردانيده سپس بخارج ريزند .
غرغره
(
qorqore
) ا . پ . دبه خايه و مفتوق . و فتق . و سخنى كه از روى قهر و خشم كسى در زير لب گويند .
غرغريات
(
qorqoriyy t
) ا . ع .
شتران نجيب .
غرغشه
(
qarqace
) ا . پ . خرشه و شلتاق و خصومت و مجادلهء با كسى بىسبب و بدون موقع .
غرغن
(
qarqan
) و (
qarqen
) ا . پ .
يك نوع پوستى غير از كيمخت . و ساغرى كه از آن كفش دوزند .