و غت الضحك : پنهان داشت خنده را .
و غت فلانا : اندوهگين كرد فلان را . و غت زيدا : خبه كرد زيد را . و غت الشيئ الشيئ : در پى آن چيز آورد آن چيز را . و غت الماء : اندك اندك خورد آب را بدون آنكه كاسه را از دهن جدا كند . و غت الدابة شوطا او شوطين : مانده گردانيد ستور را .
غترفة
(
qatrafat
) م . ع . غترف غترفة :
بزرگ منشى كرد و تكبر نمود .
غتفر
(
qotfar
) ص . پ . جاهل و نادان و ابله و احمق .
غتفره
(
qotfare
) ص . پ . نادان و بىتجربه و جاهل و احمق . و پليد طبع . و زانى و زناكننده .
غتل
(
qatal
) م . ع . غتل المكان غتلا ( از باب سمع ) : بسيار درخت گرديد آن جاى .
غتل
(
qatel
) ص . ع . درختناك . و نخل غتل : خرمابنان درهم پيچيده .
غتم
(
qatm
) ا . ع . سختى گرماى نفسگير .
و گرماى نفسگير سخت .
غتم
(
qotm
) ع . ج . اغتم و غتماء .
غتم
(
qatam
) م . ع . غتم غتما ( از باب سمع ) : سخن پيدا نتوانست گفت و فصاحت نداشت .
غتماء
(
qatm '
) ص . ع . مؤنث اغتم :
زنى كه سخن پيدا نتواند گفتن . ج : غتم .
غتمة
(
qotmat
) ا . ع . عجمهء در منطق .
غتمى
(
qotmiyy
) ص . ع . رجل غتمى : مردى كه سخن پيدا گفتن نتواند .
و لبن غتمى : شير ستبر و ثخينى كه در وقت ريختن صدا نكند .
غتيم
(
qotaym
) ا . ع . وقع فى حياض غتيم يعنى واقع شد در مرگ .
غث
(
qass
) ص . ع . لاغر كم گوشت . و لحم غث : گوشت لاغر . و حديث غث :
سخن تباه .
غث
(
qass
) م . ع . غث الجرح غثا و غثيثا ( از باب ضرب و فتح ) : روان شد ريم و ريم خون آلود آن جراحت . و فلان لا يغث عليه احد : فلان كسى را واگذار نمىكند و از همهء سؤال مىكند و چيزى مىخواهد . و لا يغت عليه شيئ يعنى در هر چيزى كه مىبيند نمىگويد پست و بد است .
غث
(
qass
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گوشت گنديده . و ريم . و خون .
غثاء
(
qos '
) و (
qoss '
) ا . ع . آنچه سيل آورد از كف و جز آن . ج : اغثاء . و تباه و پوسيدهء از برگ درخت به كف سيل آلوده .
غثاثة
(
qas sat
) م . ع . غث اللحم و غيره غثاثه و غثوثة ( از باب فتح و ضرب ) : لاغر شد گوشت و جز آن . و غث حديث القوم : ردى و تباه شد حديث قوم .
غثار
(
qas re
) و (
qos r
) ا . ع .
كفتار .
غثاغث
(
qos qes
) ا . ع . شير بيشه .
غثة
(
qassat
) ص . ع . مؤنث غث .
غثة
(
qossat
) ا . ع . قوت روزگذار .
غثث
(
qases
) ا . ع . شير بيشه .
غثر
(
qasr
) م . ع . غثرت الارض بالنبات غثرا : ( از باب نصر ) : موج زن گرديد آن زمين بسبزى گياه .
غثر
(
qosr
) ا . ع . مردم فرومايه .
غثر
(
qosr
) ع . ج . اغثر و غثراء .
غثر
(
qasar
) ا . ع . پرز جامه و ريشهء آن .
غثراء
(
qasr '
) ص . ع . مؤنث اغثر : زن نادان . ج : غثر .
غثراء
(
qasr '
) ا . ع . مردم فرومايه . و گروه آميختهء از هر نوع . و گليم بسيار پشم .
و رنگ تيره . و كفتار .
غثرة
(
qasrat
) ا . ع . ارزانى و فراخ - الى و خصب .
غثرة
(
qosrat
) ا . ع . سياهى سرخى آميخته .
و تيرگى مايل بسبزى . و گروه مردم .
غثرة
(
qasarat
) ا . ع . مردم فرومايه .
غثرى
(
qasariyy
) ا . ع . ديم و كشت دشتى كه از باران آب خورد .
غثغثة
(
qasqasat
) م . ع . غثغث القوم غثغثة : جنگ سست بىساز و سلاح كردند آن گروه . و غثغث فلان بالمكان : جاى گرفت فلان در جائى . و غثغث الشيئ :
ماليد آن چيز را . و نيز غثغثة : نورديدن جامه را از جوانب آن و شستن .
غثم
(
qasm
) م . ع . غثم له غثما ( از باب ضرب ) : بيك بار مال نيكو و جيد داد آن را .
غثم
(
qosm
) ا . ع . خرده نان و ريزه نان .
غثمة
(
qosmat
) ا . ع . سياهى مايل بتيرگى و يا رنگى شبيه به آن .
غثمة
(
qasemat
) ا . ع . هزار خانهء شكنبه .
غثمرة
(
qasmarat
) م . ع . غثمر ماله غثمرة : تباه گردانيد مال خود را .
غثو
(
qasv
) م . ع . غثا الوادى غثوا ( از باب نصر ) : بسيار شد در آن وادى سيل آورد . و غثا السيل المرتع : شورانيد توجبه چراگاه را و بدمزه كرد آن را .
غثو
(
qosovv
) م . ع . غثا الوادى غثوا ( از باب نصر ) : پر شد آن وادى از سيل آورد .
غثوثة
(
qosusat
) م . ع . غث غثاثة و غثوثة . مر . غثاثة .
غثوثر
(
qasavsar
) ا . ع . شير بيشه .
غثى
(
qas
) م . ع . غثيت الارض بالنبات غثى ( از باب سمع ) : بسيار گياه گرديد آن زمين .