غثى
(
qasy
) م . ع . غثى الوادى غثيا ( از باب ضرب ) : بسيار شد در آن وادى سيل آورد . و غثى السيل : پر شد از سيل آورد . و غثى السيل المرتع : شورانيد توجبه چراگاه را و بد مزه كرد آن را . و غثى الكلام غثيا ( از باب ضرب و سمع ) :
در آميخت سخن را . و غثى المال و الناس :
درهم شورانيد شتران و مردمان را و مخلوط كرد آنها را . و غثت نفسه غثيا و غثيانا ( از باب ضرب ) : شوريد دل او و برهم خورد و نزديك شد قى كند . و غثت السماء بالسحاب : ابر بهم رسانيد آسمان .
غثيات
(
qasay t
) ع . ج . غثية .
غيثيان
(
qasy n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شوريدگى دل و تقاضاى طبيعت برقى كردن .
غثيان
(
qasay n
) م . ع . غثى غثيا و غثيانا . مر . غثى .
غثية
(
qasyat
) ا . ع . شوريدگى دل . و يك مرتبه شوريدگى دل . ج : غثيات .
غثيث
(
qasis
) ص . ع . لاغر و ضعيف و كم گوشت .
غثيث
(
qasis
) ا . ع . جراحتى كه در وى چرك و ريم و گوشت مرده باشد .
غثيث
(
qasis
) م . ع . غث غثا و غثيثا .
مر . غث .
غثيثة
(
qasisat
) ا . ع . ريم و خونابهء جراحت . و گوشت مردهء در جراحت . و گول بىخبر . و فساد عقل . و خرما بنى كه خرمايش تر و رسيده گردد و شيرين نشود .
غثيمة
(
qasimat
) ا . ع . يك نوع طعامى كه از ملخ ترتيب دهند .
غجوم
(
qojum
) ا . ع . مقلوب غموج كه بمعنى شتر بچكان باشد .
غچك
(
qecak
) ا . پ . نام سازى . و نام كمانچه .
غچكى
(
qecaki
) ا . پ . كسى كه غچك مىنوازد . و كمانچه كش .
غچموك
(
qacmuk
) ا . پ . غوك و وزغ .
غد
(
qad
) ا . ع . فردا و روزى كه پس از امروز مىآيد . و هر چيز بعيد مترقب . و بعد غد : پس فردا .
غد
(
qadd
) م . ع . غد البعير غدا ( از باب نصر ) : طاعون زده شد آن شتر .
غداء
(
qad '
) ا . ع . طعام چاشت خلاف عشاء . ج : اغدية .
غداء
(
qed '
) م . ع . غاداه مغاداة و غداء . مر . مغاداة .
غداة
(
qad t
) ا . ع . پگاه و ما بين طلوع فجر و طلوع آفتاب . و آتيك غداة غد :
مىآيم تو را پگاه فردا . ج : غدوات .
غداد
(
qed d
) ع . ج . غدة .
غدار
(
qed r
) م . ع . غادر مغادرة و غدارا . مر . مغادرة .
غدار
(
qad re
) ا . ع . يا غدار : كلمهء دشنام است يعنى اى زن بىوفا .
غدار
(
qadd r
) ص . ع . بسيار بىوفا ( مؤنث و مذكر در وى يكسان است ) .
غدار
(
qadd r
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - مكار و حيله باز و فريبنده و تيتالى و خائن و خيانتكار و نمك به حرام .
غدارة
(
qod rat
) ا . ع . هر چيز كه ترك كرده شود .
غدارة
(
qadd rat
) ص . ع . زن بيوفا و فريبنده .
غداره
(
qad re
) ا . پ . پيكان پهن بزرگ شكارى كه باندام . پيل سازند . و دبهء برنجين .
غدارى
(
qadd ri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مكارى و حيلهگرى و فريبندگى و حيله و مكر .
غداف
(
qod f
) ا . ع . زاغ سياه . و كركس پرناك . ج : غدفان . و موى سياه دراز . و بال سياه .
غدافل
(
qad fel
) ع . ج . غدفل .
غدافل
(
qod fel
) ص . ع . كبش غدافل : قچقارى كه پشم دنبش بسيار باشد .
و كذا : بعير غدافل .
غدافى
(
qod fiyy
) ص . ع . ليل غدافى : شب تاريك .
غدان
(
qed n
) ا . ع . چوبى كه بر آن جامه آويزند .
غدانة
(
qod nat
) ا . ع . نام گروهى از تازيان .
غدانى
(
qod niyy
) ا و ص . ع . جوان باريك و نرم اندام . و شباب غدانى : جوانى نيكو و با نعمت . و نيز غدانى : منسوب بغدانة .
غدايا
(
qad y
) ع . ج . غديه .
غدائد
(
qad 'ed
) ع . ج . غدة .
غدائر
(
qad 'er
) ع . ج . غديرة .
غدب
(
qodabb
) ا . ع . مرد درشت كوتاه بسيار پى .
غدبة
(
qodbat
) ا . ع . گوشت پارهء ستبر درشت در تندى زير نرمهء گوش مردم .
غدة
(
qoddat
) ا . ع . گره گوشت . و گره اندام پيه ناك . و هر قطعهء صلب و درشت ميان پى و عصب . و هر خون بستهء ميان گوشت و پوست . ج : غدد . و گفتهاند : لا تكون الغدة الا فى البطن . و طاعون شتران .
ج : غداد . و آزج كه بىدرد بر اندام پديد آيد . و سلعه و آنچه ما بين پيه و كوهان باشد . و گلهء شتران . و پارهاى از مال . ج :
غداد و غدائد .
غدد
(
qadad
) ا . ع . مرگا مرگى شتران .
غدد
(
qodad
) ع . ج . غدة و غددة .
غدد
(
qodod
) ا . پ . - مأخوذ از تازى -