نصر ) : رفت و درگذشت . و غبر الشيئ :
تيره گرديد آن چيز .
غبر
(
qebr
) ا . ع . كينه .
غبر
(
qobr
) ا . ع . بقيهء شير در پستان .
و بقيهء هر چيزى . ج : اغبار .
غبر
(
qabar
) ا . ع . خاك . و بيمارى كه در شكم و سپل شتر عارض گردد . و نام موضعى .
و نام مردى . و داهية الغبر : داهيهء دلگير و دردناك . و صماء الغبر : بلاى بزرگ و سخت دشوار كه راه خلاص از آن ممكن نباشد و يا آنكه پس از ستيزهء با شخص راجع بقول شخص باشد .
غبر
(
qabar
) م . ع . غبر الجرح غبرا ( از باب سمع ) : به شد آن جراحت بر فساد كه پس از چندى باز روان گشته تباه گرديد .
غبر
(
qaber
) ص . ع . زخم تباه . و زخمى كه پس از به شدن باز روان گردد . و عرق غبر : رگى كه پس از بسته شدن روان گردد .
غبر
(
qobar
) ا . ع . نوعى از ماهى . و جوى بزرگ در سنگ كه جويهاى ديگر سنگريزهناك پيوسته بدان باشد . و مردى از تازيان دختر مردى را بزنى رفت به دو گفتند كه : ايندختر سالدار است گفت : لعلى اتغبر منها ولدا ، فلما ولد له سماه غبر ، و نسبت به اين مرد را غبرى گويند .
غبر
(
qobbar
) ا . ع . غبر الشيئ :
باقيماندهء آن چيز و بيشتر در بقيهء خون حيض گويند . و بقيهء از شب . و باقى ماندهء از بيمارى .
غبر
(
qobbar
) ص . ع . ج . غابر .
غبرا
(
qabr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زمين . و سجادهء غبرا : فرش و بساط و هر چيز كه زمين را بپوشاند .
غبراء
(
qabr '
) ص . ع . مؤنث اغبر . و سنة غبراء : سال قحط .
غبراء
(
qabr '
) ا . ع . زمين . و زمين درختناك . و كبك ماده . و گياهى ريگى . و سنجد و يا درخت سنجد . و الوطاة الغبراء : پا سپردگى نو و يا كهنه و يا سپردگى ناپديد . و بنو الغبراء : درويشان و غرباى ناآشنا كه جهة آب فراهم آيند . و تركه على غبراء الظهر يعنى نااميد و زيانكار برگشت .
غبران
(
qobr n
) ا . ع . دو خرما در يك غلاف . ج : غبارين .
غبرة
(
qobrat
) ا . ع . گرد و غبار . و تيرگى . و رنگى شبيه بغبار . و باقيمانده .
غبرة
(
qabarat
) ا . ع . گرد و غبار . و زمين درختناك . و از اعلام است .
غبرقة
(
qobroqat
) ص . ع . امراة غبرقة العينين : زن فراح و سياه چشم .
غبرور
(
qobrur
) ا . ع . گنجشك خرد .
غبرون
(
qobrun
) ا . ع . نام يك قسم مرغى .
و گنجشك خرد .
غبس
(
qabs
) و (
qabas
) م . ع . غبس الليل غبسا و غبسا ( از باب نصر و سمع ) :
تاريك شد شب .
غبس
(
qobs
) ع . ج . اغبس و غبساء .
عبس
(
qabas
) ا . ع . تاريكى . و خاكستر گونى . و نام شترى .
غبس
(
qabas
) م . ع . خاكستر گون شدن .
و تاريك گشتن ( و الفعل من سمع ) .
غبسة
(
qobsat
) ا . ع . تاريكى . و خاكستر گونى .
غبش
(
qabac
) ا . ع . بقيهء شب . و يا تاريكى آخر شب . ج : اغباش .
غبش
(
qabac
) م . ع . غبش غبشا ( از باب سمع ) : بتاريكى آخر شب رسيد .
و غبش الليل : تاريك گرديد شب .
غبش
(
qabec
) ص . ع . ليل غبش :
شب تاريك .
غبش
(
qobac
) ع . ج . غبشة .
غبشاء
(
qabc '
) ص . ع . ليلة غبشاء :
شب تاريك .
غبشان
(
qabc n
) و (
qobc n
) ا . ع .
ابو غبشان . كنيهء مردى احمق كه قبل از قريش سدانة كعبه با وى بود و كليدهاى آن را بقصى بخيك شرابى فروخت و سپس پشيمان شد و در حماقت و پشيمانى به دو مثل زنند و وى را ابو غبشان نيز گويند .
غبشة
(
qobcat
) ا . ع . بقيهء شب . و يا تاريكى آخر شب . ج : غبش .
غبشة
(
qabecat
) ص . ع . ليلة غبشة :
شب تاريك .
عبص
(
qabas
) ا . ع . خم چشم .
غبص
(
qabas
) م . ع . غبصت عينه غبصا ( از باب سمع ) : روان گرديد خم چشم و بسيار خم شد چشم او .
غبط
(
qabt
) ا . ع . رشك .
غبط
(
qabt
) م . ع . غبطه غبطا و غبطة و غبطة ( از باب ضرب و سمع ) :
رشك برد بر او و آرزوى حال وى را نمود بىآنكه زوال آن را خواهد . و منه قولهم :
اللهم غبطا لا هبطا . و نيز غبط : دست بر دنبه و تهيگاه گوسپند نهادن براى معلوم كردن فربهى و لاغرى آن . و دست بر پشت آن زدن تا بداند كه پيه دارد و يا ندارد .
غبط
(
qabt
) و (
qebt
) ا . ع . دستهء كشت دروده . ج : غبوط .
غبط
(
qobot
) ا و ص . ع . ج . غبيط . و ج .
غابط .
غبطة
(
qebtat
) ا . ع . رشك . و نيكوئى حال با شادمانى .
غبطة
(
qebtat
) و (
qabtat
) م . ع .
غبط غبطة و غبطة و غبطا . مر . غبط .