يونانى - شير و لبن .
غالى
(
q li
) ا و ص . ع . نرخ گران . و گران قيمت ضد ارزان . يق : بعته بالغالى يعنى گران خريدم آن را . و بنهايت قوت دور اندازندهء تير . و هر چيز كه از حد در گذرد .
ج : غلاة . يقال : هو غال فى دينه : او در دين خود از حد در گذشته و غلو كرده است .
و نيز غالى : گوشت فربه .
غاليابار
(
q liy - b r
) ص . پ . بوى خوش دهنده .
غالية
(
q liyat
) ا . ع . خوشبوئى سياه رنگ مركب از مشك و عنبر و جز آن كه موى را بوى خضاب كنند و سليمان بن عبد الملك از خلفاى اموى آن را به اين نام ناميده .
غاليچه
(
q li - c ? e
) ا . پ . قاليچه و غالى كوچك و خرد .
غاليدن
(
q lidan
) ف ل و م . پ . غلطيدن .
و غلطانيدن . و برانگيختن و اغوا كردن و دلير كردن و تحريك كردن . و بدور چرخيدن براى محارست دوست و يا دفع دشمن . و ناگاه از جاى برجستن .
غالينوس
(
q linus
) ا . پ . جالينوس .
مر . جالينوس .
غاليون
(
q liyun
) ا . ع . نام گياهى كه شير را در حال منجمد گرداند .
غاليه
(
q liye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوشبوئى كه از مشك و عنبر و كافور و روغن زيتون ترتيب دهند .
غاليه بار
(
q liye - b r
) ص . پ . غاليا - بار و بوى خوش دهنده .
غاليه خط
(
q liye - xat
) ص . پ . معشوقى كه نورسته خط و معطر باشد .
غاليه دان
(
q liye - d n
) ا . پ . ظرفى كه در آن غاليه مىگذارند .
غاليهساى
(
q liye - s y
) ا . پ . خوش بوى ساز . و خوشبوى فروش .
غاليه موى
(
q liye - muy
) ص . پ .
آنكه مويهاى وى خوشبوى باشد .
غام
(
q mm
) ص . ع . يوم غام : روز تيره . و روز اندوه آورنده . و روزى كه از سختى گرما نفس بگيرد .
غامة
(
q mmat
) ص . ع . مؤنث غام .
يق : ليلة غامة .
غامد
(
q med
) ا . ع . كشتى پر از بار .
و لقب پدر قبيلهاى از تازيان يمن .
غامدة
(
q medat
) ا . ع . چاه انباشته .
و كشتى پر از بار . و لقب پدر قبيلهاى از تازيان يمن زيرا كه در ميان قوم خود اصلاح امرى نمود و غامديون منسوب بوى را گويند .
غامديون
(
q mediyyuna
) ا . ع . نام قبيلهاى از تازيان يمن منسوب بعمر بن عبد اللّه غامد و يا غامدة .
غامر
(
q mer
) ا . ع . زمين ويران . و زمينى كه زير آب مانده باشد ضد عامر . و هر زمينى كه صلاحيت زراعت نداشته باشد . و نيز زمينى كه زراعت نشده و قابل زراعت باشد .
و زمين خراب و ويرانى كه آب به آن نرسد .
غامرة
(
q merat
) ا . ع . خرمابنى كه محتاج آب پاشى نباشد .
غامز
(
q mez
) ص . ع . غمزهدار و كسى كه با گوشهء چشم اشاره مىكند .
غامس
(
q mes
) افا . ع . غوطه خورندهء در آب . و فرو برندهء در آب .
غامش
(
q mec
) ص . ع . ضعيف البصر .
غامض
(
q mez
) ا و ص . ع . زمين پست نرم . و زمين مغاك . ج : غوامض . و مرد سست حمله . و سخن پوشيده و خفى و غير واضح .
و مرد گمنام و خوار . و حسب و نسب شخص كه مشهور نباشد . و پاى برنجن پركنندهء ساق كه بچسبد بر آن يعنى از فربهى ساق . و بزرگ و فربه از شتالنگ و ساق .
غامض
(
q mez
) ص . پ . مأخوذ از تازى - سخن درهم و پيچيده و مشكل و غير واضح .
غامضة
(
q mezat
) ص . ع . دار غامضة :
سرائى كه در شارع نباشد .
غامى
(
q mi
) ص . پ . ضعيف و نحيف و ناتوان . و درويش .
غامياء
(
q mi '
) ا . ع . سوراخ كلاكموش .
غانة
(
q nat
) ا . ع . حلقهء سر نره . و نام شهرى .
غانج
(
q nj
) ا . پ . رود گنگ .
غانذ
(
q nez
) ا . ع . ناى گلو و مخرج آوار .
غانغا
(
q nq
) ا . پ . رود گنگ .
غانغرايا
(
q nqar y
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - موت عضو يعنى فساد كامل حيات در آن عضو و به فارسى خورا گويند .
غانم
(
q nem
) ا . ع . نامردى و عدم توانائى بر نزديكى زنان . و ضعف عقل . و عدم جوانمردى و مردمى .
غانه
(
q ne
) ا . پ . نام شهرى در حدود يمن كه در آن طلاشوئى مىكنند .
غانى
(
q ni
) ص . ع . توانگر و مالدار .
و سرودكننده .
غانية
(
q niyat
) ا . ع . زنى كه از جهة حسن و خوبى خود بىنياز از پيرايه باشد .
و زن و يا كنيزكى كه بشوى خود بىنياز از ديگران باشد . و زنى كه بنازد بحسن و جمال خود . و زنى كه كسى وى را بخواهد و او نخواهد .
و زنى كه در خانهء پدر و مادر مقيم باشد و وى را اسير نكرده باشند . و زن جوان پاكدامن عفيفه خواه با شوى باشد و يا نباشد . ج :
غوانى .