و اختلالى در رحم كه بسبب آن آبستن نشود .
عقم
(
oqm
) و (
aqom
) ع . ج . عقيم . و ج . عقيمة .
عقم
(
aqam
) م . ع . عقم عقما ( از باب سمع ) : خاموش گرديد . و عقمت المراة :
نازاينده شد آن زن و قبول نكرد زهدان وى آب مرد را .
عقماء
(
oqam '
) ع . ج . عقيم .
عقمة
(
aqmat
) و (
eqmat
) ا . ع .
جامة سرخ . و گليم سرخ . و نوعى از رنگ و نگار .
عقمة
(
aqamat
) ا . ع . نام رود بارى .
و عقمة القمر : باز آمدن ماه .
عقمى
(
aqm
) ع . ج . عقيم .
عقمى
(
aqmiyy
) و (
eqmiyy
) و (
oqmiyy
) ا . ع . پوشيده و غريب و مشتبه .
عقمى
(
oqmiyy
) ا . ع . مرد بزرگ قدر داراى شرف آبائى . و جوانمرد .
عقنباة
(
aqanb t
) ص . ع . عقاب عقنباة : عقاب داراى چنگال تيز و تند .
عقنبس
(
aqanbas
) ا . ع . بدخو و بدخلق .
عقنفس
(
aqanfas
) ا . ع . بدخلقى . و مرد لئيم .
عقنفس
(
aqanfas
) ص . ع . خلق عقنفس : خوى بد .
عقنقصة
(
aqanqasat
) و (
oqanqasat
) ا . ع . نام حيوان كوچكى .
عقنقل
(
aqanqal
) ا . ع . رودبار بزرگ فراخ . و ريگ تودهء برهم نشسته . و رودهء سوسمار . و كاسهء بزرگ . و شمشير . ج :
عقاقل .
عقو
(
aqv
) م . ع . عقا عقوا ( از باب نصر ) : كند چاه را و از يك جانبش به آب رسيد و يا از چپ و راست كند چاه را بجهة رسيدن به آب . و عقا العلم : بلند شد درفش . و عقا الامر : ناپسند كرد و مكروه داشت آن كار را . و عقاه : بازداشت آن را ( مقلوب عاقه ) .
عقوب
(
aqub
) ا . ع . كسى كه نايب پيشين خود باشد در كارهاى خير .
عقوب
(
oqub
) م . ع . عقب عقبا و عقوبا . مر . عقب .
عقوبة
(
oqubat
) ا . ع . شكنجه .
عقوبت
(
oqubat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تنبيه و سياست و شكنجه و عذاب . و پاداش و سزاى اعمال و كردار بد ، و عدم عقوبت را بيستگى گويند .
عقوة
(
aqvat
) ا . ع . پيرامون و گرداگرد سراى . و منزل و فرود آمد نگاه . ج : عقاء .
و نام درختى .
عقود
(
oqud
) ع . ج . عقد . و ج . عقد .
عقود
(
oqud
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گرهها و بندها . ج : عقودات .
عقودات
(
oqud t
) پ . ج . عقود .
عقور
(
aqur
) ص . ع . كلب عقور :
سگ گزنده . ج : عقر . و نيز هر گزندهء ذىروحى .
عقور
(
oqur
) ا . ع . نام موضعى .
عقوف
(
aquf
) ص . ع . پستان گاو كه شير آن وقت دوشيدن راست نرود .
عقوق
(
aquq
) ا و ص . ع . ماديان باردار .
و ماديان ناباردار و يا ماديان باردار بطور تفأل .
ج : عقق . و ج ج : عقاق . و نوى العقوق :
هستهء رخو و نرم خرما كه بشتران دهند . و فرس عقوق : ماديان باردار . المثل :
طلب الابلق العقوق : طلب كرد چيز محال را زيرا كه ابلق مذكر است و مذكر باردار نمىشود .
عقوق
(
oquq
) م . ع . عق الولد اباه عقوقا و معقة ( از باب نصر ) : عصيان كرد آن فرزند پدر خود را و آزرد آن را . و عق عقاقا و عقوقا و عققا . مر . عقاق .
عقول
(
aqul
) ص . ع . خردمند و فهم كننده و دريافت نمايندهء چيزى . و داروى قابض .
عقول
(
oqul
) ا . ع . ج . عقل .
عقول
(
oqul
) م . ع . عقل عقلا و عقولا . مر . عقل .
عقول
(
oqul
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دانشها . و خردها و عقلها . و فرشتگان . و عقول عشره : ده فرشته . و ارباب عقول : مردمان صاحب عقل و دانش .
عقى
(
aqy
) م . ع . عقيت الامر عقيا ( از باب ضرب ) : مكروه و ناپسند داشتم آن كار را . و عقى الصبى عقيا :
عقى برآمد از شكم آن كودك . عقى الصبى :
خورانيد آن كودك را چيزى كه عقى برآرد از شكم آن . و من اين عقيت ( مجهولا ) يعنى از كجا آمدى ؟ و نيز عقى : حدث كردن كودك .
عقى
(
eqy
) ا . ع . آنچه نخستين از كودك نوزاده برآيد از كميز و پليدى . ج : اعقاء .
و نيز آنچه از شكم بره و بزغالهء نوزاده و كره اسب نوزاده نخستين بار برآيد . و منه المثل :
هو احرص من كلب على عقى صبى .
عقيان
(
eqy n
) ا . ع . زر خالص كه در زمين پيدا گردد نه آنكه از سنگ استخراج كنند .
عقيب
(
aqib
) ص . ع . هر چيزى كه از پس چيزى درآيد . و در پىكننده و پس ديگرى آينده . و عقيب الشخص : آن كسى كه پس از شخص مىآيد . و قول الفقهاء : يفعل ذلك عقيب الصلاة اى فى وقت عقيب وقت الصلاة .
عقيب
(
oqqayb
) ا . ع . نام مرغى . و نام موضعى .