عكب
(
okob
) ع . ج . عنكبوت .
عكب
(
ekabb
) ا . ع . كوتاه بالاى ستبر فربه و سركش از مردم و از جن . و آنكه مادرش شوى كرده باشد . و نام زندان بان نعمان بن منذر .
عكباء
(
akb '
) ص . ع . زن استوار اندام درشت خلقت . و زن ستبر لب و ستبر دندان .
عكباش
(
ekb c
) ا . ع . آهوئى كه نخستين شاخ برآورده باشد .
عكبر
(
ekber
) ا . ع . چيزى كه زنبور عسل بر ران و بازوى خود آورده و آن را بجاى انگبين در شهد اندازد .
عكبرة
(
okborat
) ا . ع . زن درشت اندام .
عكبز
(
okboz
) ا . ع . مهرهء نره تا جاى ختنه .
عكبس
(
okabes
) ا . ع . شتران بسيار .
و شترانى كه شمارهء آنها نزديك هزار باشد .
عكبشة
(
akbacat
) ا . ع . بندش محكم و استوار .
عكة
(
akkat
) ص . ع . ارض عكة :
زمين گرم . و ليلة عكة : شب سخت گرم مرطوب و بىباد .
عكة
(
akkat
) ا . ع . ارض عكة :
زمين گرم . و نيز عكة : نام شهرى .
عكة
(
akkat
) و (
okkat
) و (
ekkat
) ا . ع . تيزى و سختى گرما كه بىباد باشد .
عكة
(
okkat
) ا . ع . خنور روغن كه خردتر از مشك باشد . ج : عكك و عكاك .
و رنگى كه بر ماده شتر باردار ظاهر گردد مانند كلف در زنان باردار .
عكة
(
okkat
) و (
akkat
) ا . ع . سردى تب و فسردگى آن . و ريگ تودهء گرم از تابش آفتاب .
عكث
(
aks
) ا . ع . گرد آمدگى و موافق شدگى دو چيز .
عكد
(
akd
) م . ع . عكده الامر عكدا ( از باب ضرب ) : قادر گردانيد او را بر كار . و عكد اليه : پناه گرفت بوى .
عكد
(
okd
) ا . ع . ميانهء هر چيزى .
عكد
(
akad
) م . ع . عكد الضب عكدا ( از باب سمع ) : فربه گرديد سوسمار . و كذا عكد البعير . و عكد به : چسبيد به آن .
عكد
(
aked
) ا . ع . درختهاى خشك برهم نهاده .
عكد
(
aked
) ص . ع . شتر و سوسمار فربه .
عكدة
(
okdat
) ا . ع . قوت و توانائى .
و استخوان دمغزه . و سوراخ سوسمار .
عكدة
(
akadat
) ا . ع . بن و ريشهء زبان .
و ريشهء قلب . و پرى كه بدان بر نان نقطه گذارده و آن را داغ داغ سازند .
عكدة
(
akedat
) ص . ع . مؤنث عكد :
ماده شتر و سوسمار فربه .
عكر
(
akr
) م . ع . عكر على الشيئ عكرا و عكورا ( از باب ضرب و نصر ) :
حمله كرد بر آن چيز و بازگشت . و عكر بفلان بعيره : باز گردانيد شتر خداوند خود را بسوى اهل و وطن خود . و نيز عكر :
ميل نمودن به جائى . و بازگشتن بجنگ .
عكر
(
ekr
) ا . ع . اصل و نژاد هر چيزى .
يق : رجع فلان الى عكره : برگشت فلان باصل خود . و باع فلان عكره :
فروخت فلان اصل زمين خود را .
عكر
(
akar
) ا . ع . دردى هر چيزى . و دردى روغن زيتون . و دردى شراب . و آب تيرهء باقى ماندهء در تك حوض . و زنگ شمشير .
و نام مردى .
عكر
(
akar
) ا . ع . ج . عكرة .
عكر
(
akar
) م . ع . عكر الشيئ عكرا ( از باب سمع ) : درد آلود گشت آن چيز و رسوب نكرد . و عكر الماء :
دردناك گرديد آب . و كذلك عكر الدهن و النبيذ و غيره .
عكر
(
akar
) و (
akr
) ا . ع . گلهء شتر كه زيادتر از پانصد نفر باشد . و يا گلهء شتر شصت نفرى و يا از پنجاه تا صد نفرى .
عكر
(
aker
) ص . ع . روغن و شراب دردناك . و آب تيره .
عكرة
(
akrat
) ا . ع . حمله و يورش .
عكرة
(
akarat
) ا . ع . پارهاى از گلهء شتران و يا گلهء شتر از پنجاه تا صد و يا از پنجاه تا شصت و هفتاد . و بن و اصل زبان .
ج : عكر .
عكرد
(
akrad
) و (
okrod
) و (
okared
) ص . ع . غلام عكرد : كودك فربه تندار .
و كودك نزديك باوغ رسيده . و كذلك : غلام عكرد و غلام عكرد .
عكردة
(
akradat
) م . ع . عكرد فلان عكردة : فربه شد و توانا گرديد فلان .
و عكردت ناقتى : برگردانيد مرا ماده شتر من بسوى مالوف خود با آنكه پسند نمىداشتم آن را .
عكرش
(
ekrec
) ا . ع . نام گياهى ترش كه در ريشهء خرمابن در آمده و آن را مىكشد .
و گياه مرغ . و نوعى از كنگر . و يا عشبهء مقدسه . و يا بلسكى . و يا گياهى است گستردهء بر زمين كه شكوفهاش باريك و تخمش مانند ارزن و طعم آن مانند تره . و نيز عكوش : بزنر .
عكرشة
(
ekrecat
) ا . ع . خرگوش مادهء پرگوشت درشت . و پيره زن . و نام آبى . و نام قريهاى .
عكركر
(
akarkar
) ا . ع . شير دفزك .
عكرم
(
ekrem
) ا . ع . سياهى شب .
عكرمة
(
ekremat
) ا . ع . كبوتر ماده .
و قمرى ماده .
عكرود
(
okrud
) ص . ع . غلام عكرود : كودك فربه تندار . و كودك نزديك بلوغ رسيده .