عقيمة
(
aqimat
) ص . ع . رحم عقيمة :
زهدانى كه قبول آبستنى نكند . ج : عقائم و عقم .
عقيون
(
eqyavn
) ا . ع . نام دريائى از باد در تحت عرش .
عك
(
akk
) ا و ص . ع . يوم عك : روز گرم و مرطوب و حبس و بىباد . و رجل عك : مرد درشت ستبر . و نيز عك : نام گروهى از تازيان . و ائتزر فلان ازرة عك وك يعنى ازار پوشيد فلان در صورتى كه دو طرف شلوار آن فروهشته و باقى آن را فراهم آورده بود .
عك
(
akk
) م . ع . عككت فلانا عكا ( از باب نصر ) : بازداشتم فلان را از حاجت خود .
و عككته بحقه : دير نمودم در اداى حق او . و عككته بشر : بار با ربدى كردم با او .
و عككته عن حاجته : منصرف كردم او را از حاجت خود . و عكه بالحجة : چيره شد بر وى در حجت . و عكه بالامر : برگردانيد بر وى كار را چندان كه آزرد آن را . و عكه بالسوط : بتازيانه زد آن را . و عك عليه :
ميل كرد و حمله آورد بر آن . و عك الكلام :
بيان كرد كلام را . و عككت فلانا الحديث : مستعد كردم فلان را بحديث گفتن تا آنكه مكرر كرد آن را بر من دو دفعه و يا سه دفعه . وعكت الحمى فلانا : گرم شد تب فلان و دائم گرديد . و عك يومنا عكا ( از باب ضرب ) : گرم شد روز ما .
عكا
(
akk
) ا . پ . نام بندرى از فلسطين در كنار بحر الروم داراى 7000 نفر جمعيت .
عكاء
(
akk '
) ا . ع . بندر عكا .
عكاء
(
ek '
) ع . ج . عكوة و عكوة .
عكاب
(
ek b
) ع . ج . عنكبوت .
عكاب
(
ok b
) ا . ع . دود . و گرد و غبار .
عكابة
(
ok bat
) ا . ع . پدر قبيلهاى از تازيان .
عكابر
(
ak ber
) ا . ع . كلاكموش نر .
عكابس
(
ok bes
) ا . ع . شتران بسيار .
و شترانى كه شمارهء آنها نزديك هزار باشد .
عكار
(
akk r
) ص . ع . مرد بسيار حمله كننده و بسيار باز گردنده . و باز گردندهء در جنگ و حملهكننده .
عكار
(
akk r
) ا . ع . نام پدر قبيلهاى از تازيان .
عكاز
(
okk z
) ا . ع . عصاى داراى نيزه .
ج : عكاكيز .
عكازات
(
okk z t
) ع . ج . عكازة .
عكازة
(
okk zat
) ا . ع . واحد عكاز يعنى يك عصاى داراى نيزه . و عصاى چوپانان .
و عصاى تفرج و گردش . و چوبدستى آهن دار .
و عصاى صليب دارى كه كشيشانگاه بر دست مىگيرند . ج : عكازات .
عكازيل
(
ak zil
) ا . ع . بچهء شير . و ج .
عكزول و عكزولة .
عكاس
(
ek s
) ا . ع . رسنى كه بدان دست شتر را با مهار آن بندند تا رام گردد .
و قولهم : دون هذا الامر عكاس و مكاس يعنى پس از اين كار تو بايد موى پيشانى او را بگيرى و او موى پيشانى تو را .
و مكاس از اتباع است .
عكاس
(
akk s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه عكاسى مىكند و عكس مىاندازد .
عكاسى
(
akk si
) ا . پ . صنعت ثابت كردن در روى شيشه و در روى فلز و يا در روى كاغذ شبههائى را كه نور در اطاق تاريك حاصل مىكند .
عكاش
(
akk c
) ا . ع . نام مردى .
عكاش
(
okk c
) ا . ع . عنكبوت . و عنكبوت نر . و خانهء عنكبوت . و علمى كه بر درخت بند شده و بر آن بپيچد . و نام كوهى .
عكاشة
(
okk cat
) ا . ع . واحد عكاش يعنى يك عنكبوت . و يك عنكبوت نر . و يك خانهء عنكبوت . و نام چند نفر صحابى .
عكاظ
(
okk z
) ا . ع . نام بازارى مرتازيان را در دشت مكه كه قبل از اسلام هر سالى يك ماه باز مىشد و تازيان از اطراف بدانجا روى آورده و هر يك كالا و متاع خود را عرضه نموده و خريد و فروش مىكردند و انشاد شعر كرده بر يكديگر مفاخره مىنمودند .
عكاظى
(
okk ziyy
) ا . ع . الاديم - العكاظى : اديم منسوب ببازار عكاظ .
عكاك
(
ek k
) ا . ع . تيزى و سختى گرما بىوزش باد . و ج . عكة .
عكاكيز
(
ak kiz
) ع . ج . عكاز .
عكال
(
ek l
) ا . ع . رسنى كه بدان دست شتر را با بازوى وى بندند . و نام شخصى .
عكالد
(
ok led
) ص . ع . لبن عكالد :
شير دفزك و خفته .
عكام
(
ek m
) ا . ع . باربند . ج : عكم .
عكام
(
akk m
) ا . ع . كسى كه بار به روى شتران مىبندد .
عكامس
(
ok mes
) ص . ع . ابل عكامس : شتران بسيار . و شتران نزديك بهزار . و ليل عكامس : شب تاريك .
عكان
(
ek n
) ا . ع . گردن .
عكب
(
akb
) ا . ع . گرد و غبار . و تندى و سختى در رفتار .
عكب
(
akb
) ص . ع . رجل عكب :
مرد چست و چالاك و شادمان .
عكب
(
akb
) م . ع . عكب عكبا ( از باب نصر ) : سخت رفت .
عكب
(
akab
) ا . ع . ستبرى لب و زنخ .
و ستبرى دندان . و بهم چسپيدگى و نزديكى انگشتان پاى بهم .
عكب
(
akab
) م . ع . عكب عكبا ( از باب سمع ) : بسيار دود شد .