عقرب
(
aqrab
) ا . ع . گژدم . ج :
عقارب . و دوال نعل . و دوالى كه بدان پاردم ستور را با زين بندند . و برج هشتم از بروج دوازدهگانهء فلكى .
عقرب
(
aqrab
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حيوانى زهردار در ممالك حاره كه به فارسى كژدم گويند . و نام برج هشتم از بروج - دوازدهگانهء فلكى . و عقرب پريشان : برقعى كه خانمها بر روى اندازند . و عقرب نيلوفرى :
نام برج هشتم از بروج دوازدهگانه .
عقرباء
(
aqrab '
) ا . ع . مؤنث عقرب .
عقربان
(
aqrob n
) ا . ع . نام گياهى .
عقربان
(
oqrob n
) و (
oqrobb n
) ا .
ع . كژدم . و كژدم نر . كرمكى كه در گوش درآيد .
عقربانة
(
oqrob nat
) ا . ع . انه ذو عقربانة : او داراى پايدارى و ثباتى است كه مغلوب نمىشود .
عقربة
(
aqrabat
) ا . ع . عقرب ماده . و كنيزك نيك خدمتكنندهء دانشمند عاقل . و آهنى مانند مهميز كه در زين آويزند .
عقربخانه
(
aqrab - x ne
) ا . پ .
سوزندان .
عقربك
(
aqrabak
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - و رمى با درد شديد كه در بن انگشتان دست و يا پا بروز كند و كژدمك نيز گويند و بتازى داخس نامند .
عقربه
(
aqrabe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تيغهء فلزى كوچك و باريك و متحركى كه در روى صفحهء ساعت جهة تعيين اوقات شبانروزى قرار مىدهند .
عقرة
(
aqrat
) و (
oqrat
) ا . ع . نازائى زن و جز آن .
عقرة
(
aqerat
) ص . ع . ماده شتر ترسان .
و ماده شترى كه از عقر آب خورد .
عقرة
(
oqarat
) ا و ص . ع . شبه كه زنان با خود دارند تا آبستن نشوند . و منه قولهم :
عقرة العلم النسيان . و سرج عقرة :
زينى كه پشت شتر را ريش گرداند . و رجل عقرة : مردى كه شتران را خسته و مانده گرداند . و امراة عقرة : زنى كه در رحمش بيمارى باشد . و نيز عقرة : گزنده و يا گزندهء غير ذىروح .
عقرطل
(
aqartal
) و (
eqertel
) ا . ع .
فيل ماده .
عقرى
(
aqr
) ا . ع . زن حايض . و درشتم زن گويند : عقرى حلقى : خسته باد جسد آن و برساد در گلوى وى دردى .
الحديث : انه صلى اللّه عليه و آله لما قيل له ان صفية حايض فقال : عقرى حلقى . و نيز عقرى : ج . عقير .
عقرى
(
oqr
) ا . ع . زمين و آب و مانند آن .
عقز
(
aqz
) م . ع . با هم نزديك بودن مورچگان و مانند آنها در رفتار ( و الفعل من نصر ) .
عقش
(
aqe
) م . ع . عقش العود عقشا ( از باب نصر ) : خم داد آن چوب را . و عقش المال : فراهم آورد شتران را .
عقش
(
aqc
) و (
aqac
) ا . ع . سرشاخههاى انگور . و بار درخت پيلو . و نام ترهاى .
عقص
(
aqs
) م . ع . عقص شعره عقصا ( از باب ضرب ) : بافت موى آن را و تاب داد .
عقص
(
oqs
) ع . ج . اعقص و عقصاء .
عقص
(
aqas
) ا . ع . باصطلاح عروض :
افگندن ميم مفاعلتن در بحر وافر و ساكن نمودن لام آن .
عقص
(
aqas
) م . ع . عقص عقصا ( از باب سمع ) : بخيل گرديد و بدخوى شد . و عقص الكبش : پيچان گرديد شاخ آن گوسپند . و عقص فلان : پيچيده گرديد انگشتان فلان بر يكديگر . و در آمد دندانهاى پيشين فلان در دهان وى .
عقص
(
aqes
) ا . ع . ريگ تودهء برهم نشستهء صعب المرور . و مرد بخيل و زشتخوى .
عقص
(
eqas
) ع . ج . عقصة .
عقص
(
oqos
) ا . ع . شكنبه . و مرد زفت .
عقصاء
(
aqs '
) ص . ع . مؤنث اعقص يعنى ميشى كه شاخ آن بر گرد گوش وى از جانب پس برآمده باشد . و زنى كه انگشتانش بر يكديگر پيچيده . و آنكه هر دو دندان پيشين وى در دهانش در آمده باشد .
عقصة
(
eqsat
) ا . ع . گيسوى بافته و تاب داده . ج : عقص .
عقصة
(
oqsat
) ا . ع . عقصة القرن :
گره شاخ .
عقط
(
aqt
) ا . ع . سخت بستگى دستار .
عقط
(
aqt
) م . ع . عقط العمامة عقطا ( از باب فتح ) : سخت بست دستار را .
عقعق
(
aq'aq
) ا . ع . نام مرغى از جنس كلاغ و ابلق كه به فارسى عكه نامند .
عقعقة
(
aq'aqat
) ا . ع . آواز عقعق .
عقف
(
aqf
) ا . ع . روباه .
عقف
(
aqf
) م . ع . عقفه عقفا ( از باب ضرب ) : خم داد آن را .
عقفاء
(
aqf '
) ص . ع . مؤنث اعقف يعنى زن فقير محتاج .
عقفاء
(
aqf '
) ا . ع . آهنى كه در آن انحنا باشد و اطراف آن خميده بود . و گياهى مانند سداب كه گوسپند را مىكشد و بشتر ضرر نمىرساند .
عقفان
(
oqf n
) ا . ع . جد مورچگان سرخ .
و نام گروهى از تازيان .
عقفرة
(
aqfarat
) م . ع . عقفرته