رفه
(
rofah
) ا . ع . كاه . المثل : اعنى من التفه عن الرفه . التفه : السبع .
رفه
(
rafe
) ا . پ . رف كوچك . و پروين و ثريا كه شش ستارهء كوچك باشد در كوهان ثور .
رفهان
(
rafh n
) ص . ع . فراخ عيش تن آسا .
رفهة
(
rafahat
) ا . ع . رحمت و مهربانى و مرحمت .
رفهنية
(
rofahniyat
) ا . ع . فراخى عيش و ارزانى .
رفيده
(
rafide
) ا . پ . لته و كهنهاى چند كه بر مثال گرد بالشى بر هم دوزند و خمير نان را روى آن گسترانيده بر تنور بندند . و رفاده . و پارچهاى كه بر رگ فصد كرده بندند .
رفيص
(
rafis
) ا . ع . هم آبخور . و هو رفيصك : او هم آبخور تو مىباشد كه شتران هر دو بيك نوبت آب خورند .
رفيع
(
rafi '
) ص . ع . شريف و بلند قدر و مرتبه . و بلند . و بلند آواز .
رفيع
(
rafi '
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بلند و برين و عالى و افراخته . و بنيان رفيع الاركان : بنائى كه ستونهاى آن بسى بلند باشد . و مكان رفيع : جاى بلند . و رفيع الدرجات : داراى درجههاى عالى و بلند . و رفيع الشأن : از القاب شاهزادگان و امراى بزرگ . و رفيع القدر و يا رفيع المقدار : بلند انديشه و بلند مرتبهء در قدرت .
رفيعة
(
rafi'at
) ص . ع . مؤنث رفيع .
رفيعة
(
rafi'at
) ا . ع . قصهاى كه براى ديگرى گويند . و هر چيز كه بحضور والى تبليغ كنند .
رفيعه
(
rafi'e
) ص . پ . - مأخوذ از تازى . - بلند و عالى و برين . و جبال رفيعه : كوههاى بلند .
رفيغ
(
rafiq
) ص . ع . عيش فراخ و خوش . يق : عيش رفيغ .
رفيف
(
rafif
) م . ع . رف رفا و رفيفا .
مر . رف .
رفيف
(
rafif
) ا . ع . آسمان خانه و سقف .
و درخت تر جنبان و غير آن . و فراخ سالى .
و سوسن . و روزن . و جامهء تنگ . و ذات الرفيف : كشتيهاى بهم بسته در دريا جهة عبور ملوك و امرا .
رفيق
(
rafiq
) ا . ع . همراه . ج : رفقاء و رفقة . فاذا تفرقوا ذهب اسم الرفقة لا اسم الرفيق و هو واحد و جمع مثل الصديق .
قال اللّه تعالى :
وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً
.
رفيق
(
rafiq
) ص . ع . زيرك و چالاك .
و مهربان . و آسان كار .
رفيق
(
rafiq
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - يار و دوست و همدم و همنشين . و شريك . و همراه . و معاون و مددكار . و همسفر . و دانا و حاذق و كارآزموده . و مهربان .
و رفيق شفيق : يار مهربان و خيرخواه .
رفيقى
(
rafiqi
) ا . پ . رفاقت و موأنست و همدمى و مصاحبت و دوستى .
رفيه
(
rafih
) ص . ع . فراخ عيش تن آسا .
رق
(
req
) ا . پ . پوست لاك پشت .
رق
(
raqq
) ا . ع . پوست تنك از آهو و جز آن كه بر وى نويسند . قوله تعالى :
فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ
. و صحيفهء روشن . و تنك از هر چيزى ضد غليظ . و سنگ پشت بزرگ . و نوعى از چارپايان بحرى كه بتمساح ماند . ج :
رقوق .
رق
(
raqq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پوست تنكى كه به روى آن نويسند . و رق سپهر : صفحهء آسمان .
رق
(
reqq
) ا . ع . پوست تنك از آهو و جز آن كه بر وى نويسند . و برگ درخت .
و چيزى تك . و ملك . و بنده . و گياهى خار دار . و شاخههاى نرم كه ستور خوردن تواند .
و زمين نرم و فراخ . و بندگى .
رق
(
roqq
) ا . ع . زمين نرم و فراخ .
رق
(
roqq
) و (
raqq
) ا . ع . آب تك در دريا و يا در رود .
رقأ
(
raq '
) م . ع . رقا الدمع رقأ و رقوء ( از باب فتح ) : خشك شد اشك و ايستاد . و كذلك رقأ الدم . و قولهم :
ارقأ على ظلعك لغة ارق اى ارفق بنفسك و لا تحمل عليها اكثر مما تطيق . و رقا العرق رقأ و رقوء : بر آمد و بلند گرديد رگ .
و رقا بينهم رقا : اصلاح كرد ميان ايشان و فساد انداخت ( از اضداد است ) .
و رقافى الدرجة : بالا برآمد .
رقاء
(
raq '
) ا . ع . فساد .
رقاء
(
raqq '
) ص . ع . مرد بسيار افسونگر .
رقاب
(
req b
) ا . ع . ج . رقبة . و رقاب المزاود : لقبى است كه تازيان بايرانيان دادهاند . و قوله تعالى :
وَ فِي الرِّقابِ *
اى فى فك الرقاب . مر . رقبة .
رقاب
(
req b
) م . ع . راقبه مراقبة و رقابا : نگاهبانى كرد آن را . و راقب الله فى امره اى خافه . مر . مراقبة .
رقابة
(
raq bat
) م . ع . رقبه رقبة و رقبانا و رقوبا و رقوبا و رقابة و رقبة ( از باب نصر ) : چشم داشت آن را و انتظار كرد . و رقب الشيئ : نگهبانى كرد آن چيز را . و رقب فلانا : رسن انداخت در گردن فلان .
رقابت
(
req bat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هم چشمى و هم كامى و خمانائى .
رقابة
(
raqq bat
) ا . ع . مرد ناكس