ياران و دوستان و همراهان و رفيقان .
رفقاء
(
rafq '
) ص . ع . ناقة رفقاء :
ماده شتر آرنج برتافته . و ماده شترى كه سوراخ سر پستانش بند شده باشد .
رفقاء
(
rofaq '
) ع . ج . رفيق .
رفقة
(
rafqat
) و (
refqat
) و (
rofqat
) ا . ع . گروه همسفر . ج : رفاق و ارفاق و رفق . و گروه همراه و همدم و هم صحبت . ج : رفق و رفق و رفق .
رفقة
(
rofqat
) ع . ج . رفيق .
رفقة
(
rafaqat
) ا . ع . برتافتگى آرنج .
رفقة
(
rafeqat
) ص . ع . ناقة رفقة :
ماده شترى كه سوراخ سر پستانش بند شده باشد .
رفل
(
rafl
) م . ع . رفل البئر رفلا ( از باب نصر ) : پر كرد چاه را از آب . و رفل فلان رفلا و رفلانا : خراميد و دامن كشان رفت فلان و با اهتزاز رفت يعنى برداشت دست را بارى و فرو كرد آن را بار ديگر . و رفل فى ثيابه رفلا : دراز كرد دامن جامهء خود را و بالا كشيد آن را از روى تبختر .
رفم
(
rafl
) و (
rafal
) م . ع . رفل او رفل رفلا و رفلا ( از باب نصر و سمع ) : نتوانست جامه را نيكو پوشيدن . و نتوانست هر كارى را نيكو كردن .
رفل
(
refl
) ا . ع . دامن .
رفل
(
rafal
) ا . ع . رفل الركية :
جاى ژرف از چاه . و رفل رفل : كلمه اى كه بدان ميش را جهة دوشيدن خوانند .
رفل
(
rafel
) ص . ع . گول . و مردى كه جامه را نيكو نتواند پوشيد و هيچ كارى را نيكو نتواند كرد .
رفل
(
reffal
) ا . ع . جامهء دراز دامن .
و اسب دراز دم بسيار گوشت . و جامهء فراخ .
و شتر فراخ پوست .
رفلاء
(
rafl '
) ص . ع . زن بد رفتار دامن كشان . و زنى كه جامه را نيكو نتواند پوشيد و يا هيچ كارى را نيكو نتواند كرد .
رفلان
(
rafal n
) م . ع . رفل رفلا و رفلانا . مر . رفل .
رفلة
(
rafelat
) ص . ع . امراة رفلة :
زن به طرز نيكو دامن كشان . و معيشة رفلة :
زندگانى فراخ .
رفلة
(
rafelat
) و (
refelat
) ص . ع .
امراة رفلة : زن زشت . و كذا امراة رفلة .
رفن
(
rafn
) ا . ع . بيضه و تخم مرغ .
رفن
(
reffan
) ا . ع . اسب دم دراز .
رفنه
(
rafne
) ا . پ . - مشتق از كلمهء عارفانه - هر علامت و نشان و يا رمزى كه دلالت كند بر خيال شخص مانند ( مكد ) كه دلالت مىكند بر من كل واحد و ( ض ) كه دلالت مىكند بر رضى اللّه عنه و از همين قبيلاند علامات و رمزهائى كه ما در اين كتاب مىنويسم از قبيل ( ا ) كه دلالت بر اسم مىكند و ( م ) كه دلالت بر مصدر مىكند و ( ص ) كه صفت را بيان مىنمايد و همچنين .
رفو
(
rafv
) م . ع . رفا الثوب رفوا ( از باب نصر ) : رفو كرد آن جامه را . و رفا فلانا : تسكين داد و آرام كرد فلان را از ترس .
رفو
(
rafu
) ا . پ . پيوند شال و جامهء پاره شده و سوراخ شده بنوعى كه معلوم نشود و مانند اول گردد . و پيوند و دوخت هر بافتهاى .
رفواء
(
rafv '
) ص . ع . زن بزرگ گوش با فروهشتگى ( مونث ارفى ) .
رفوث
(
rofus
) ا . ع . جماع . و سخن زشت زن در هنگام جماع . و فحش روباروى .
رفوث
(
rofus
) م . ع . رفث رفثا و رفوثا . مر . رفث .
رفوج
(
rafuj
) ا . ع . بن شاخههاى خرما بن .
رفوخ
(
rofux
) ا . ع . سختى و بلاها .
رفود
(
rafud
) ا . ع . ماده شترى كه بيك دوشيدن يك قدح شير پر كند .
رفوش
(
rofuc
) م . ع . رفش الشيئ و فى الشيئ رفوشا ( از باب نصر ) :
فراخ گرديد آن چيز .
رفوشه
(
rafuce
) ا . پ . بازى و مسخرگى و ظرافت . و عصيان و گناه . و پى بردن و يافتن .
و برچيدن .
رفوض
(
rofuz
) ا . ع . گياه پريشان و متفرق . و رفوض الناس : گروههاى مردم . و رفوض الارض : زمينى كه در ملك كسى نباشد .
رفوض
(
rofuz
) م . ع . رفض رفوضا .
مر . رفض .
رفوغ
(
rofuq
) ع . ج . رفغ .
رفوف
(
rofuf
) ع . ج . رف .
رفو كارى
(
rafu - k ri
) ا . پ . عمل رفو كردن و شغل رفوگر .
رفوگر
(
rafu - gar
) ا . پ . كسى كه رفو مىنمايد .
رفوگرى
(
rafu - gari
) ا . پ .
رفوكارى .
رفون
(
rafun
) ا . پ . زعفران .
رفوه
(
rofuh
) و
رفه
(
rafh
) و
رفه
(
refh
) م . ع . رفهنا رفها و رفها و رفوها ( از باب فتح ) : فراخ و آسان شد زندگانى ما و رسيديم بنعمت و فراخى روزى .
و رفهت الابل ايضا رفها و فها و رفوها : هر روز كه خواستند بر آب آمدند شتران . و نيز سيراب و سير علف شدند شتران .
رفه
(
refh
) ا . ع . تن آسائى . و خرما بن ريزه .